close
Gaan na inhoud

Gabriel Batistuta

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Gabriel Batistuta

Batistuta in 2018
Persoonlike inligting
Geboortedatum1 Februarie 1969 (1969-02-01) (57 jaar oud)
GeboorteplekReconquista, Santa Fe, Argentinië
Lengte1,85 m[1]
SpeelposisieAanvaller
Jeugloopbaan
1987–1989Newell's Old Boys
1982Sportivo Italiano (leen)
Seniorloopbaan*
JareSpanKere(Doele)
1988–1989Newell's Old Boys24(7)
1989–1990River Plate21(4)
1990–1991Boca Juniors34(13)
1991–2000Fiorentina269(168)
2000–2003Roma63(30)
2003Inter Milaan (leen)12(2)
2003–2005Al-Arabi21(25)
Totaal444(248)
Nasionale span
1991–2002Argentinië78(56)
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga..
† Kere uitgedraf (Doele).

Gabriel Omar Batistuta (gebore 1 Februarie 1969) is ’n voormalige Argentynse professionele sokkerspeler. Hy was bekend as Batigol en ook as El Ángel Gabriel (Angel Gabriel).[2] Hy word beskou as een van die beste aanvallers ooit. In 2004 is hy deur Pelé in die FIFA 100-liste van die wêreld se grootste lewende spelers ingesluit.[3][4]

Batistuta het sy loopbaan in 1988 in Argentinië begin by Newell's Old Boys, en het ook vir River Plate en Boca Juniors gespeel, waar hy ligatitels gewen het. Die meeste van sy klubloopbaan het hy in Italië deurgebring by Fiorentina in die Serie A. Hy is die klub se topskieter in die Serie A met 151 doele.[5]

In 1993 is Fiorentina na die Serie B afgradeer, maar Batistuta het by die klub gebly en gehelp om die klub weer in die hoogste liga te kry. Hy is ’n legende in Florence, en die ondersteuners het in 1996 ’n lewensgroot bronsstandbeeld van hom opgerig as eerbewys vir sy spel. Alhoewel hy die Coppa Italia en die Supercoppa Italiana met Fiorentina in 1996 gewen het, het hy nooit die Serie A-titel met hulle gewen nie.

In 2000 het hy na Roma oorgegaan vir €36 miljoen – toe die hoogste oordragsfooi ooit vir ’n speler ouer as 30 jaar. By Roma het hy die Serie A-titel in 2000–01 gewen.[6] Na ’n kort tydperk op lening by Inter Milaan in 2003, het hy sy laaste twee seisoene in Katar by Al-Arabi gespeel voordat hy in 2005 afgetree het.[7]

Op internasionale vlak was Batistuta Argentinië se beste doelpuntmaker met 56 doele in 78 amptelike wedstryde – ’n rekord wat hy gehou het tot 21 Junie 2016, toe Lionel Messi hom ingehaal het.[8] Hy het aan drie Wêreldbekers deelgeneem en 10 doele aangeteken, wat hom die tweede beste doelpuntmaker vir Argentinië in die Wêreldbeker maak, net na Messi.[9] Hy is ook die tiende hoogste doelskieter in Wêreldbeker-geskiedenis. Batistuta is die enigste sokkerspeler wat twee hat-tricks in verskillende Wêreldbekers aangeteken het.

Met die Argentynse nasionale span het hy twee agtereenvolgende Copa América-titels gewen (1991 en 1993), die CONMEBOL–UEFA Cup of Champions in 1993, en die Koning Fahd-beker in 1992.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "Gabriel Batistuta". AS Roma. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2002. Besoek op 9 Junie 2022.
  2. Giancarlo Rinaldi (29 Augustus 2014). "When Batigol could not stop scoring". Football Italia. Besoek op 18 Junie 2017.
  3. "Pele's list of the greatest". BBC Sport. 4 Maart 2004. Besoek op 15 Junie 2013.
  4. Tighe, Sam. "Ranking the Top 60 Strikers of All Time". Bleacher Report (in Engels). Besoek op 23 Mei 2024.
  5. "Gabriel Batistuta – Fiorentina Icon, Calcio Legend". goaldentimes.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 November 2017. Besoek op 11 Februarie 2015.
  6. "Roma-scudetto, racconta il tuo 17 giugno 2001" (in Italiaans). Corriere dello Sport. 17 Junie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2014. Besoek op 15 Junie 2013.
  7. "Argentine striker Gabriel Batistuta retires from soccer". USA Today. 14 Maart 2005. Besoek op 15 Junie 2013.
  8. "Batistuta: You can't teach the art of goalscoring". FIFA.com (in Engels). FIFA. 24 Januarie 2021. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 November 2021. Besoek op 13 November 2021.
  9. "Lionel Messi becomes Argentina's all-time top goalscorer overtaking record set by Gabriel Batistuta - Mirror Online". Daily Mirror. 22 Junie 2016.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]