China Daily
| China Daily | |
|---|---|
| Mota | egunkari, communist newspaper (en) |
| Fitxa teknikoa | |
| Hizkuntza | ingeles |
| Formatua | izara |
| Historia | |
| Erredaktoreak | Tang Wensheng (en) |
| Identifikadoreak | |
| ISSN | 0253-9543, 0748-6154, 2045-7995 eta 2398-8975 |
| chinadaily.com.cn eta cn.chinadaily.com.cn | |
«China Daily» (txinera tradizionalez: 中國日報; txinera sinplifikatuz: 中国日报; pinyinez: Zhōngguó Rìbào) mundu osoan argitaratutako ingelesezko egunkaria da, 500.000 aleko tiradarekin. Txinako Alderdi Komunistaren egunkari ofiziala da.[1]
Egoitza eta erredakzio nagusia Beijingeko Chaoyang barrutian daude.[2] Egunkariak sukurtsalak ditu Txinako hiri nagusi gehienetan, baita atzerriko hainbat hiri garrantzitsutan ere, hala nola New Yorken, Washington Hirian, Londresen eta Katmandun. Egunkaria Estatu Batuetako, Hong Kongeko eta Europako korrespontsal-bulegoen bidez argitaratzen dute. «China Daily»k «China Watch» izeneko enkarte bat ere ekoizten du, babestutako edukia duena, eta El País, The New York Times, The Wall Street Journal, The Washington Post edo Le Figaro egunkarietan argitaratu dena.[3]
Txina kontinentalaren barruan, diplomazialari, erbesteratu, turista eta ingelesa hobetu nahi duten bertakoei zuzentzen zaie batez ere egunkaria.[1] Txinako edizioak Beijing Irratiko eta telebistako programen gidak, eguneroko aldaketa tasak eta tokiko ikuskizunen ordutegiak ere eskaintzen ditu.[4] Txinako gobernu-politikaren eta Txinako Alderdi Komunistaren jarreren gidari gisa erabili da. Falk Hartig akademikoak "Txinako diplomazia publikoaren tresna" gisa deskribatzen ditu egunkaria eta haren nazioarteko edizioak.[1][5]
«China Daily»ren politika editoriala Txinako beste komunikabide batzuena baino apur bat liberalagoa izan da. 1989ko Tiananmen plazako protesten guztiz aldekoa izan zen, eta bere kazetari askok bat egin zuten haiekin manifestazio masiboen une gorenean. Egunkariak 2002-2004ko ASAL agerraldiaren estaldura kritikoagoa izan zela jakinarazi zen, gertakarietan oinarritua, eta «Herriaren Egunkaria» egunkariak baino laudorio-maila txikiagoa izan zuela.[6] Uppsalako Unibertsitateak 2018an egindako diskurtsoaren azterketa batek aurkitu zuen, Xi Jinpingek boterea eskuratu aurretik, China Dailyko artikulu askok bere gobernua demokrazia mota partikular gisa erretratatzen zutela, ideal demokratikoekin, hala nola sufragio unibertsalaren ezarpena (Hong Kongen) eta herri-hauteskundeak, batzuetan babestuak zirenak. Boterea eskuratu ondoren, artikuluek kutsu negatiboagoa hartu zuten demokraziarekiko, eta mendebaldeko demokrazien "bizioak" erretratatzeari ekin zioten, bereziki Estatu Batuenak.[7]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 3 (Ingelesez) Hartig, Falk. (2017-11-27). Thussu, Daya Kishan; De Burgh, Hugo; Shi, Anbin eds. China's Media Go Global. Routledge doi:. ISBN 978-1-317-21461-8. OCLC .1158860903.
- ↑ (Txineraz) «2014 Annual Report» State Institution Registration Authority 2015-06-01.
- ↑ Fifield, Anna. (2020-01-16). «China is waging a global propaganda war to silence critics abroad, report warns» The Washington Post.
- ↑ Thurston, Anne F.; Turner-Gottschang, Karen; Reed, Linda A.. (1994). China Bound: A Guide to Academic Life and Work in the PRC. Washington Hiria: National Academy Press, 38 or. doi:. ISBN 978-0-309-04932-0..
- ↑ (Ingelesez) Hartig, Falk. (2019-09-23). «Rethinking China's global 'propaganda' blitz» Global Media and Communication 16 (1): 3–18. doi:. ISSN 1742-7665..
- ↑ (Ingelesez) Changfu, Chang. (2013-11-21). Evolution of Power: China's Struggle, Survival, and Success. Lexington Books, 263–265 or. ISBN 978-0-7391-8498-1. OCLC .864899546.
- ↑ Hietanen, Markus. (2018). A Discourse on Democracy in China Daily. Uppsalako Unibertsitatea, 21–26 or..