Konputagailu nagusi

Konputagailu nagusia (ingelesez: mainframe) datu-multzo handiak prozesatzeko eta aplikazio kritikoak exekutatzeko erabiltzen den ordenagailu handi, boteretsu eta garesti bat da. Zerbitzari estandar baten gaitasunak gainditzen dituen konputazio-potentzia handia eskaintzen du, eta sistema zentralizatu bakar baten bidez milaka erabiltzaile eta terminal aldi berean eta denbora errealean kudeatzeko gai da.

"Mainframe" terminoa 1950eko hamarkadan sortu zen, errendimendu handiko ordenagailu hauek armairu fisiko erraldoiak (ingelesez: main frame) behar zituztenean. Gaur egungo makina modernoak, ordea, askoz konpaktuagoak dira, hozkailu baten tamaina ingurukoak, baina askoz indartsuagoak.

Erabilera nagusiak

Gaur egun, enpresa eta erakunde handiek beren konputagailu nagusiak hodeiko azpiegitura modernoetara migratzen ari diren arren, arkitektura honek funtsezkoa izaten jarraitzen du datu-bolumen handiak mugitzen dituzten industria kritikoetan:

Banku eta finantza transakzioak: Segundoko milioika operazio txiki denbora errealean prozesatzeko gaitasuna.
Gobernuak eta administrazio publikoa: Erroldak, zergak eta herritarren datu-base erraldoiak kudeatzeko.
Aire-konpainiak eta garraio zerbitzuak: Hegaldien erreserbak eta logistika globala uneoro sinkronizatzeko.
Osasungintza eta aseguru-etxeak: Pazienteen erregistroak eta datu medikoak modu seguruan gordetzeko.
Ikerketa eta kalkulu konplexuak: Estatistika handiak edo datuen prozesamendu loteak (batch processing) egiteko.

Zerbitzari eta Superordenagailuekiko ezberdintasunak

Maiz kontzeptu hauek nahasi egiten diren arren, helburu ezberdinak dituzte:

Zerbitzariak: Gailu konpaktuak dira, zeregin oso espezializatu eta mugatuagoetarako diseinuatuak.
Superordenagailuak: Koma mugikorreko eragiketa matematiko oso konplexuak eskala handian egiteko diseinatuta daude (adibidez, simulazio klimatikoak edo genetika ikerketak). Konputagailu nagusiak baino kalkulu-potentzia gordina handiagoa dute, baina mainframeak hobeak dira milioika transakzio txiki eta aldi bereko erabiltzaile denbora errealean kudeatzen.

Arkitektura eta Funtzionamendua

Gaur egungo konputagailu nagusien arkitektura hardware eta software osagai espezializatuetan oinarritzen da, fidagarritasun handia bermatzeko:

Prozesadore anitzeko nukleoak (CPU): Zeregin zehatzetara bideratutako hainbat nukleoz osatuta daude.
Sistemaren Laguntza Prozesadorea (SAP): Datuak gailu batetik bestera eramateaz arduratzen da, CPU nagusia kalkulu puruetan zentratu dadin.
Kontrol Unitatea: Prozesadoreen, sarrera/irteerako (E/S) kanalen eta gainerako gailuen arteko komunikazioa koordinatzen du.
Sarrera/Irteerako txartelak (E/S): Datuak transferitzeko bideak dira. Txartel batek huts egiten badu, beste batek automatikoki ordezkatzen du zerbitzua ez eteteko (akatsekiko tolerantzia).
Kluster teknologiak: Hainbat mainframe konbinatu daitezke indarrak batzeko eta lan-karga modu eraginkorragoan banatzeko.
Birtualizazioa eta hainbat sistema eragile: Makina birtualei esker, mainframe bakar batek hainbat sistema eragile exekutatu ditzake aldi berean, baliabideak aplikazio ezberdinen artean modu eraginkorrean banatuz.

Ikus, gainera

Kanpo estekak

Datuak: Q177234
Multimedia: Mainframe computers / Q177234