Poliakrilato

Poliakrilato
Mota	acrylic resin (en) eta organic polymer (en)
Identifikatzaileak
Gmelin	60746

Kimikan poliakrilatoak dira azido akrilikoa eta bere deribatuak, alkilo-esterrak bereziki, monomero gisa usatuz prestatzen diren polimeroak. Polimero hauen ezaugarri nagusiak gardentasun, hausturarako erresistentzia eta elastikotasuna dira^[1].

Sintesia

Poliakrilatoak erradikal-polimerizazioz prestatzen dira emultsio-polimerizazioz edo masa-polimerizazioz^[1].

Kopolimeroak ere osatzen dituzte, etsenplurako azido metakrilikoaren esterrekin.

Erabilera

Poliakrilatoak erabilera-esparru zabala dute: estaldurak, pinturak, erretxinak, adhesiboak eta kosmetika-produktuak, besteak beste^[2].

Hauen artean ezagunenak poli(sodio akrilato)a, poli(etil akrilato)a eta poli(butil akrilato)a dira. Atzen bi hauei poliakrilato-kautxu esaten zaie eta beroarekiko eta olio mineralekiko erresistenteak dira.

Erreferentziak

1 2 (Ingelesez) Penzel, Erich. (2000). «Polyacrylates» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd) doi:10.1002/14356007.a21_157. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2025-01-05).
↑ Poth, Ulrich; Schwalm, Reinhold; Schwartz, Manfred; Baumstark, Roland. (2011). Acrylatharze. Vincentz Network ISBN 978-3-86630-820-6. (kontsulta data: 2025-01-05).

Datuak: Q423145
Multimedia: Polyacrylates / Q423145

[:0-1] 1 2 (Ingelesez) Penzel, Erich. (2000). «Polyacrylates» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd) doi:10.1002/14356007.a21_157. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2025-01-05).

[2] Poth, Ulrich; Schwalm, Reinhold; Schwartz, Manfred; Baumstark, Roland. (2011). Acrylatharze. Vincentz Network ISBN 978-3-86630-820-6. (kontsulta data: 2025-01-05).

[1]

[2]