hea

Frysk

Haadwurd

• hea û (meartal heaën, ferlytsingswurd heake) ^1980 2015

1. (gjin meartal en ferlytsing) op it lân drûge grienfoer dat benammen út greidegers, klaver of luzerne bestiet.
2. ien inkelde oant hea (skift 1) wurden gershalm.

Utspraak

• YFA: /hɪˑə/

Komôf

• Aldfrysk hā, hē, fan Oergermaansk *hauja-, in ja-kollektivum by it tiidwurd *hawwan- ‘hakje; slaan’, dêrút houwe; fierder sjoch dêrûnder. Lyksa Ingelsk hay, Plat Hau en Nijnoarsk høy.

Besibbe wurden

• Gearstald: beamhea, heaberch, heabroei, heabult, heakape, heamoanne, klaverhea, luzernehea, miedhea, wâldhea.

Oersettings

1: meand en op it lân drûge gers

Noardfrysk: hau (frr) Sealterfrysk: Ho (stq) Albaansk: sanë f Arabysk: تِبْن‎‎ m (tibn) Deensk: hø û Dútsk: Heu (de) Frânsk: foin m Gryksk: άχυρο û (áchyro), σανός m (sanós) Yndonesysk: rumput kering (id) Ingelsk: hay (en) Italjaansk: fieno m Japansk: 干草 (ほしくさ, hoshikusa) Koreaansk: 건초 (geoncho) Nederlânsk: hooi (nl) Persysk: کاه‎‎ (kâh) Plat: Hau û Poalsk: siano û Russysk: се́но û (séno) Spaansk: feno m Sweedsk: hö û Taisk: ฟาง (faang) Turksk: saman (tr)

Sjoch ek

• Wikipedy-side - hea.