Ignaz Moscheles
Ignaz Moscheles, nado o 23 de maio de 1794 en Praga e finado o 10 de marzo de 1870 en Leipzig foi un compositor, pianista e pedagogo musical bohemio-austríaco.[1] Foi mestre do compositor galego Marcial del Adalid e tamén de Felix Mendelssohn.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Moscheles foi primeiro alumno de Friedrich Dionys Weber no Conservatorio de Praga e máis tarde estudou composición en Viena con Johann Georg Albrechtsberger (1736–1809) e Antonio Salieri (1750–1825). Fíxose amigo do seu ídolo Ludwig van Beethoven.[2] Despois do matrimonio con Charlotte Embden en 1825 en Hamburgo, seguiron anos en Londres, onde viviu e traballou até 1846.
En 1846 seguiu unha invitación do seu amigo e alumno eventual Felix Mendelssohn Bartholdy e fíxose cargo da clase de piano do Conservatorio de Leipzig fundado en 1843. Moscheles tivo ao longo da súa vida a fama de ser un dos virtuosos pianísticos máis destacados de Europa,[1] como pedagogo tivo unha conciencia exemplar. Representou a escola Clementi e prestou atención á suxeición tranquila das mans -unha forma de tocar na que a mobilidade dos dedos é importante, mentres se evita o uso dos pedais na medida do posíbel.
Familia
[editar | editar a fonte]Ignaz Moscheles foi pai do pintor Felix Moscheles e sogro da pintora Margaret Moscheles.
Obras
[editar | editar a fonte]As súas composicións para piano, p. ex. o concerto para piano en sol menor e os estudos virtuosos foron moi admirados durante a súa vida e ás veces tamén se tocan hoxe en día:
- Tri Allegri di Bravura, op. 51 A Forza (a forza) A Lixeireza (a lixeireza) O Capricho (o capricho)
- Concertos para piano Concerto para piano nº 1, en fa maior, op. 45 (1818)
- Concerto para piano nº 2, en mi bemol maior, op. 56 (1815)
- Concerto para piano nº 3, en sol menor, op. 60 (1820)
- Concerto para piano nº 4, en mi maior, op. 64 (s/d)
- Concerto para piano nº 5, en dó maior, op. 87 (1830)
- Concerto para piano nº 6, en si bemol maior, op. 90 (1834)
- Concerto para piano nº 7, en dó menor, op. 93 (1835)
Outras obras
[editar | editar a fonte]- Estudos característicos, op. 95, para piano (1836)
- Sexteto en mi bemol maior, op. 35
- Septeto en re maior, op. 88
- Impromptu marcial para piano en sol maior, baseado nunha marcha da ópera Palmira, reina de Persia op. 65 de Antonio Salieri
- Fantasía heroica en mi bemol maior para piano, op. 13 (1816), dedicada a Salieri
- Sinfonía en dó maior, op. 81
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 "Ignacio Moscheles _ AcademiaLab". academia-lab.com. Consultado o 2025-04-06.
- ↑ Serres, Jean-Michel (2025-03-06). "Apuntes sobre Ignaz Moscheles y sus obras". Apfel Café Music ; Jean-Michel Serres, Composer-pianist (en inglés e castelán). Consultado o 2025-04-06.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| A Galipedia ten un portal sobre: República Checa |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Charlotte Moscheles (Eds.): Aus Moscheles Leben. Nach Briefen und Tagebüchern. Duncker & Humblot, Leipzig 1872 (Bd. 1-2)
- Felix Moscheles (Eds.): Breve de Felix Mendelssohn-Bartholdy e Ignaz e Charlotte Moscheles. Sändig, Nendeln, 1976, ISBN 3-500-30220-3 <Repr. d. Ag. Leipzig 1888>
- Emil F. Smidak: Issak-Ignaz Moscheles. Das Leben des Komponisten und seine Begegnungen mit Beethoven, Liszt, Chopin, Mendelssohn. Edición J & V, Viena 1989, ISBN 3-85058-022-9
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Bibliografía relacionada con Ignaz Moscheles no catálogo da Biblioteca Nacional de Alemaña.
- Sitio dedicado a Ignaz Moscheles Arquivado 12 de decembro de 2008 en Wayback Machine. (en inglés)
- Biografia Arquivado 15 de xuño de 2006 en Wayback Machine.Arquivado en 2006 (en inglés)
- Vida de Ignaz Moscheles Arquivado 27 de setembro de 2007 en Wayback Machine.
