AK-74
| AK-74 | ||
|---|---|---|
 | ||
| Type | Aanvalsgeweer | |
| Land van oorsprong | Sovjet-Unie | |
| Dienstgeschiedenis | ||
| In dienst | 1974 - heden 1991 - heden (AK-74M) | |
| Productiegeschiedenis | ||
| Ontwerper | Michail Kalasjnikov | |
| Ontworpen | AK-74: 1974 AK-74M: 1991 | |
| Producent | Izhmash | |
| Geproduceerd | AK-74: 1974–1991 AK-74M: 1991–heden | |
| Aantal gebouwd | + 5.000.000 | |
| Specificaties | ||
| Massa | AK-74: 3,07 kg AKS-74: 2,97 kg AK-74M: 3,4 kg | |
| Lengte | AK-74: 943 mm | |
| Kaliber | 5.45×39mm | |
| Vuursnelheid | 600 - 650 schoten/minuut | |
| Projectielsnelheid | 880 - 900 m/s | |
| Maximum bereik | 3150 m | |
De AK-74 (Russisch: Автомат Калашникова образца 1974 года; Avtomat Kalaschnikova obrasza 1974 goda) is de verbeterde versie van het AK-47-geweer en werd ontwikkeld in 1974. Het wapen ging in massaproductie in 1976. De nieuwste variant, de AK-74M, is het standaardwapen van het Russische leger sinds het begin van de jaren negentig. De AK-74 vuurt kleinere 5,45×39mm-patronen in plaats van de 7,62×39mm-patronen zoals gebruikt door de AK-47. Bovendien is het vizier van de AK-74 moderner en is de AK-74 gemaakt van lichtere en goedkopere materialen.
Het geweer werd voor het eerste in gevecht gebruikt door het leger van de Sovjet-Unie tijdens de oorlog in Afghanistan in 1979. Volgens het hoofd van de Afghanistan afdeling van de Pakistaanse inlichtingendienst betaalde de Amerikaanse inlichtingendienst (CIA) 5.000 dollar voor de eerste AK-74 die door Afghaanse Moedjahedien buitgemaakt werd.[1]
Veel voormalige Oostbloklanden gebruiken het geweer of lokaal geproduceerde varianten daarvan.
Varianten
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Chivers, Christopher J. (2010). The gun. Simon & Schuster, New York, NY. ISBN 978-1-4391-9653-3.
