close
Naar inhoud springen

Guy Weizman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Guy Weizman
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Geboren Tel Aviv, 1973Bewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Beroep choreograaf,[1] artistiek directeur, theatermanager, danser[1]Bewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Werkgever Club Guy & Roni, Noord Nederlands ToneelBewerken op Wikidata
Werkt samen met Roni HaverBewerken op Wikidata
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Guy Weizman (1973) is een theaterregisseur en artistiek leider, bekend om zijn interdisciplinaire voorstellingen waarin dans, muziek, theater en beeldende kunst worden samengebracht om hedendaagse thema’s te onderzoeken.[2][3]

Weizman begon zijn carrière met optredens bij Europese gezelschappen zoals Ultima Vez onder leiding van Wim Vandekeybus, L’Anònima Imperial onder leiding van Juan Carlos Garcia en Galili Dance, geleid door Itzik Galili.[3] In 2002 richtte hij samen met Roni Haver het internationale dansgezelschap Club Guy & Roni op in Groningen, waar hij sindsdien artistiek leider is. Het gezelschap tourt wereldwijd en werkt samen met kunstenaars uit uiteenlopende disciplines, waaronder film, wetenschap en mode, om prikkelende werken te creëren die het publiek confronteren en inspireren.[4][3]

Van 2010 tot 2014 was Weizman artist in residence bij het Staatstheater in Oldenburg, Duitsland. Vanaf 2014 volgde een residentie bij het Staatstheater in Mainz, waar hij onder meer producties als My Private Odyssey regisseerde.[4] Daarnaast werkte hij samen met instellingen zoals het Tsekh Contemporary Dance Centre in Moskou (sinds 2011), GöteborgsOperans Danskompani in Zweden, Schauspiel Köln in Duitsland en Carte Blanche in Noorwegen. Zijn werk werd gepresenteerd op festivals als het Grec Festival in Barcelona, Jacob’s Pillow in de Verenigde Staten en het Oerol Festival in Nederland.[4][3]

In 2017 werd Weizman benoemd tot algemeen en artistiek directeur van NITE (voorheen Noord Nederlands Toneel), een toonaangevend Nederlands theatergezelschap, terwijl hij zijn artistieke leiding bij Club Guy & Roni bleef voortzetten. Beide organisaties werken intensief samen aan hybride producties.[4][2] Tot zijn belangrijkste werken behoren Midnight Rising (2010), dat in Nederland werd bekroond met de Zwaan voor beste choreografie, en L’Histoire du Soldat (2012), dat in Rusland de Golden Mask ontving voor choreografie. Andere veelgeprezen producties zijn Mechanical Ecstasy (met HIIIT), Phobia, Happiness en Carrousel (met kAOS van Het Muziek).[4][3] In 2013 ontving hij de Groninger Cultuurprijs voor zijn bijdrage aan de kunsten.[4]

Artistieke loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Weizman breidde zijn carrière uit over heel Europa en danste bij het Tolada Dance Company in Berlijn, L’Anònima Imperial in Barcelona onder leiding van Juan Carlos García, Ultima Vez onder Wim Vandekeybus en Galili Dance in Groningen onder leiding van Itzik Galili.[5][3][6]

Deze ervaringen boden Weizman al vroeg kennismaking met interdisciplinair werken, doordat hij samenwerkte binnen gezelschappen die dans combineerden met theater, muziek en visuele elementen. Deze fase markeerde zijn overgang van uitvoerend danser naar opkomend choreograaf, waarbij hij invloeden opnam uit uiteenlopende Europese esthetieken die zijn latere artistieke benadering sterk hebben gevormd.[3][7]

Oprichting van Club Guy & Roni

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2002 richtten Guy Weizman en Roni Haver (geboren in 1972) samen Club Guy & Roni op in Groningen, Nederland. Dit betekende een cruciale verschuiving naar gezamenlijk artistiek ondernemerschap, na hun individuele carrières als dansers.[8][9] Het gezelschap ontstond vanuit hun gedeelde visie om interdisciplinaire voorstellingen te maken waarin hedendaagse dans wordt vermengd met theaterelementen, voortbouwend op Weizmans eerdere ervaring bij onder meer de Batsheva Dance Company.[6]

Vanaf het begin legde Club Guy & Roni de nadruk op explosief, eigenzinnig danstheater waarin acteren, tekst, muziek en film worden geïntegreerd om actuele thema’s te onderzoeken. Daarbij werkt het gezelschap vaak met een internationaal ensemble van acteurs, dansers en musici die optreden met live, speciaal gecomponeerde muziek.[6] Deze benadering leidde tot zogenoemde ‘totaaltheater’-ervaringen, gekenmerkt door precieze en fysiek veeleisende choreografieën onder leiding van Haver, waarin performers zich bewegen in radarachtige ruimtelijke patronen en waarin musici, zoals percussionisten, ook zichtbaar op het toneel bijdragen.[6]

Vroege producties die deze stijl belichaamden zijn onder andere Language of Walls (2003), een avondvullend werk voor zes dansers dat thema’s als isolatie en communicatie onderzocht via gelaagde beweging en geluid;[10][5] Myrrh and Cinnamon (2004), met sensuele, narratief gedreven scènes waarin dans en drama samenkomen; en Poetic Disasters (2008), een samenwerking met componist Heiner Goebbels waarin viool en elektronische elementen chaotische, poëtische vertellingen in beweging opriepen.[11] Deze werken vestigden de reputatie van het gezelschap als maker van fysiek intense, immersieve voorstellingen die de grenzen van traditionele dans overstijgen.[4]

Directeurschap bij NITE

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 1 januari 2017 werd Guy Weizman benoemd tot algemeen en artistiek directeur van het Noord Nederlands Toneel (NNT) in Groningen, terwijl hij zijn leiderschap van het internationale dansgezelschap Club Guy & Roni, dat hij in 2002 mede oprichtte, voortzette.[12][4] Deze benoeming markeerde het begin van een intensieve integratie tussen beide organisaties, waarbij Weizman vanuit Theater de Machinefabriek leiding gaf en samenwerkingen stimuleerde die hun artistieke visies samenbrachten.[2]

Onder Weizmans leiding onderging het ensemble een ingrijpende herstructurering, die begin 2023 resulteerde in een naamsverandering naar NITE — National Interdisciplinary Theatre Ensemble.[13] Deze verandering weerspiegelde een verschuiving naar een gezamenlijke identiteit die traditionele theatergrenzen overstijgt, waarbij alle producties van het NNT vanaf 1 mei 2023 onder de naam NITE werden samengebracht. De rebranding benadrukte NITE’s rol als dynamisch platform voor interdisciplinair werk en bouwde voort op de kracht van de fusie om een nationaal ensemble te vormen dat zich richt op vernieuwende, grensverleggende voorstellingen.

Weizmans leiderschap bij NITE richt zich op grootschalige producties waarin dans, theater en muziek naadloos worden geïntegreerd, vaak in samenwerking met partners als Het Muziek en HIIIT om totale theaterervaringen te creëren.[13] Deze producties benadrukken een manifestgedreven benadering van multidisciplinariteit, diversiteit en urgentie binnen de hedendaagse podiumkunsten, waarin lichamelijkheid, tekst en multimedia naast elkaar bestaan zonder dat één element domineert.[2] In maart 2023 werd Weizman benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, als erkenning voor zijn bijdrage aan de kunsten.[14] Daarnaast is hij kernlid van de Sociaal Creatieve Raad, een initiatief dat creatieve expertise inzet voor maatschappelijke vraagstukken.

Werken

[bewerken | brontekst bewerken]

Oorspronkelijke producties

Guy Weizman heeft sinds 2009, in samenwerking met Roni Haver, onder de vlag van Club Guy & Roni een reeks oorspronkelijke producties gecreëerd. Deze producties kenmerken zich door interdisciplinair danstheater waarin live muziek, multimedia-elementen en fysieke performance worden geïntegreerd om hedendaagse thema’s te onderzoeken, zoals menselijke relaties, maatschappelijke druk en existentiële worstelingen.[3] De voorstellingen bevatten vaak explosieve choreografieën, diverse ensembles en nieuw gecomponeerde muziek, waarbij dans, theater en muziek samensmelten om onderwerpen als liefde, jaloezie en veerkracht in het moderne leven te belichten.[15]

De productie Heelhuids & Halsoverkop (2009), een coproductie met het Noord Nederlands Toneel (NNT), markeerde een vroeg interdisciplinair experiment waarin invloeden uit de countrymuziek werden gecombineerd met dans en theater om culturele en persoonlijke omwentelingen te onderzoeken.

In 2013 verdiepte CRASH, eveneens een coproductie met NNT, zich in thema’s van botsing en chaos door middel van energieke fysieke expressie en multimediale projecties, als reflectie op maatschappelijke ontwrichting. In datzelfde jaar bracht L’Histoire du Soldat een bewerking van Stravinsky’s verhaal met live muziek en dans, die internationaal lof oogstte vanwege de samensmelting van klassieke elementen en een eigentijdse enscenering.[8]

Weizmans werk My Private Odyssey (2014), ontwikkeld met tanzmainz, verbeeldde de metaforische reis van het leven via intieme duetten en elektronische klanklandschappen gecomponeerd door David Dramm, en benadrukte doorzettingsvermogen en creativiteit te midden van persoonlijke beproevingen.[16] Mechanical Ecstasy (2015), in samenwerking met HIIIT, transformeerde percussiegedreven ritmes tot een tranceachtige feestatmosfeer en onderzocht extase en het vervagen van grenzen, met muziek van Jan-Bas Bollen en Thijs de Vlieger van NOISIA.[17] In 2017 gebruikte Carrousel, Weizmans debuut als artistiek directeur van NITE en een coproductie met Het Muziek, het carrouselmotief om familiedynamieken en emotionele cycli te ontleden in een multimediale spektakelvoorstelling.[18]

Latere producties zetten deze lijn voort. Salam (2018), een coproductie met NNT en Het Muziek, behandelde thema’s als jaloezie, spijt en vrede via bijbelse herinterpretaties en live orkestrale elementen, en leverde Weizman de Regieprijs op.[15] LOVE (2019), in samenwerking met GöteborgsOperans Danskompani en HIIIT, gaf een humoristische kritiek op moderne romantiek en FOMO door middel van snelle, op apps geïnspireerde choreografie.[19] Tijdens de pandemie onderzocht Before/After (2020) op intieme wijze de verstoringen in het alledaagse leven, waarbij tekst van Roland Schimmelpfennig werd verweven met dans om isolatie en aanpassing te verbeelden.[20] In datzelfde jaar herinterpreteerde Swan Lake Tsjaikovski’s klassieker als een digitaal-fysieke hybride in samenwerking met HIIIT, met muziek van Alexandre Kordzaia en een focus op de vloeibaarheid van identiteit.[21]

Recentere werken zijn onder meer The Underground (2022), een coproductie van NITE en HIIIT geïnspireerd op Dostojevski, die vervreemding in de onderwereld verbeeldde via rauw, geestig fysiek theater en composities van Brendan Faegre.[22] Yara’s Wedding (2023), een interdisciplinair muzikaal project met NITE en Schauspiel Hannover, stelde privilege en perceptie ter discussie via ensemblegedreven vertellingen en liederen.[23] Vooruitkijkend belooft Nachtwacht (2025), een coproductie van NITE, Club Guy & Roni, HIIIT, Het Muziek en NKK NXT, familierelaties te onderzoeken met een grote cast van 27 performers uit verschillende disciplines.[24] In december 2025 ging HOPE in première als interdisciplinaire productie met NITE en het Thalia Theater Hamburg, waarin thema’s als macht, twijfel en waarheid centraal stonden binnen een internationale samenwerking.[25] Ook in 2025 ging Bad Nature in wereldpremière, een coproductie met Australasian Dance Collective, Studio Boris Acket en HIIIT, waarin het ontstaan van levende, pulserende werelden werd verkend in een grensverleggende performance.[26]

Doorheen al deze producties stimuleerde Weizman samenwerkingen met het percussie-ensemble HIIIT voor ritmische intensiteit, met Het Muziek voor orkestrale diepgang, en met componisten als Kordzaia en De Vlieger om immersieve soundscapes te creëren die de thematische lading van multimediale settings versterken.[8] Deze werkwijze onderstreept zijn inzet voor empathische, grensverleggende voorstellingen die de veelzijdigheid van de menselijke ervaring weerspiegelen.

Gastwerken

De gastwerken van Guy Weizman omvatten een reeks opdrachten voor choreografie en regie bij internationale dansgezelschappen en theaters, waarin zijn kenmerkende stijl van explosieve, narratief gedreven beweging — vaak doordrenkt met theatrale elementen — duidelijk naar voren komt. Deze samenwerkingen benadrukken zijn internationale reikwijdte, met projecten in Europa en Rusland, en maken regelmatig gebruik van bewerkingen van literaire of klassieke bronnen om hedendaagse thema’s te verkennen. Een opvallend voorbeeld hiervan is zijn herinterpretatie van klassiekers zoals Igor Stravinsky’s L’Histoire du Soldat, waarin dans, muziek en vertelling op vernieuwende wijze worden samengebracht.[3]

Zijn eerste gastopdracht dateert uit 1999 met In Remains voor Galili Dance in Nederland, een werk dat zijn opkomende samenwerking met Europese gezelschappen markeerde. In 2002 creëerde Weizman Silence pas de Silence voor Ballet du Nord in Frankrijk, waarin introspectieve lichamelijkheid centraal stond te midden van stilte en geluid.[27]

In 2007 choreografeerde hij Bowler’s Heaven voor Scapino Ballet Rotterdam, een speelse maar intense verkenning van competitie en menselijke drijfveren, opgenomen in het programma TWOOLS.[9] In 2009 werd When Clarity Visits in opdracht gemaakt voor Carte Blanche, het Noorse nationale gezelschap voor hedendaagse dans, en onderzocht het momenten van perceptuele verschuiving via dynamische groepsprocessen.[28]

Tijdens zijn residentie bij het Oldenburgisches Staatstheater (2010–2014) ontstonden diverse werken, waaronder Air Ways (2010), dat migratie en vergankelijkheid onderzocht via vloeiende, door lucht geïnspireerde choreografie. In deze periode maakte hij ook Romeo et Juliette (2013), een gedurfde bewerking van Shakespeares tragedie met rauwe emotionele intensiteit. In datzelfde jaar regisseerde hij Mama I’m Coming Home voor GöteborgsOperan in Zweden, waarin rockinvloeden werden vermengd met familiethema’s.[3]

Verder realiseerde hij in 2011 L’Histoire du Soldat voor het Tsekh Contemporary Dance Centre in Moskou, een veelgeprezen adaptatie die werd bekroond met de Golden Mask Award vanwege de multimediale integratie van Stravinsky’s partituur.[9] In 2014 maakte hij OpArt voor Theatre Ballet Moscow, waarin optische illusies en perceptuele geometrie in dansvorm werden onderzocht. Tot slot regisseerde Weizman in 2015 De Twaalf Gezworenen (The Twelve Jurors) voor het Noord Nederlands Toneel, een bewerking van Reginald Roses rechtbankdrama tot een gespannen, door beweging gedragen theaterstuk. Deze opdrachten onderstrepen Weizmans vermogen om zijn energieke, verhalende benadering — herkenbaar uit zijn werk met Club Guy & Roni — toe te passen binnen uiteenlopende ensembles en culturele contexten.[8]

Erkenning

[bewerken | brontekst bewerken]

Prijzen

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2018 ontving Guy Weizman de Regieprijs voor Beste Regie tijdens het Gala van het Nederlands Theater voor zijn werk aan de interdisciplinaire productie Salam, een samenwerking tussen Noord Nederlands Toneel, Club Guy & Roni en Het Muziek. De Toneeljury prees de voorstelling om haar strak geregisseerde chaos waarin choreografie, spel en muziek samensmelten.[15]

Eerder, in 2013, ontvingen Weizman en zijn vaste samenwerkingspartner Roni Haver de Groninger Cultuurprijs, als erkenning voor hun bijdrage aan het culturele landschap van Groningen via Club Guy & Roni. In datzelfde jaar werden zij in Rusland bekroond met de Golden Mask voor Beste Choreografie voor L’Histoire du Soldat. Daarnaast ontvingen zij voor de productie Midnight Rising (2012) de Zwaan voor Beste Choreografie in Nederland.[4]

In 2023 selecteerde de Nederlandse Toneeljury twee NITE-producties van Weizman — Yara’s Wedding (een coproductie met Schauspiel Hannover, Het Muziek en HIIIT) en The Underground — als behorend tot de meest indrukwekkende Nederlandse theatervoorstellingen van het seizoen voor het Nederlands Theater Festival. Daarbij werd met name hun vernieuwende benadering van diversiteit en intergenerationele thema’s benadrukt.[29]

In 2025 werden Weizman en Haver onderscheiden met de Gouden Zwaan tijdens het Nederlandse Dansdagen Festival in Maastricht, voor hun interdisciplinaire “XXL-totaaltheater”-stijl, waarin vernieuwing, inclusiviteit en talentontwikkeling centraal staan, onder meer zichtbaar in de reeks The Human Odyssey.[30]

In januari 2026 werd de Jiří Kylián Ring toegekend aan het duo Haver Weizman.[31]

Overige onderscheidingen

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2017 ontving Carrousel, Weizmans debuutproductie als artistiek directeur van het Noord Nederlands Toneel, een nominatie voor de Mimeprijs, als erkenning voor de vernieuwende combinatie van theater en beweging.[2]

Op 23 maart 2023 werd Weizman officieel geïnstalleerd als lid van de Akademie van Kunsten, onderdeel van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, als waardering voor zijn betekenisvolle bijdrage aan het hedendaagse theater en de dans als toonaangevend choreograaf en regisseur.[14]

De productie Nachtwacht (2024) van Weizman werd geselecteerd voor presentatie op het Nederlands Theater Festival, waarmee het werk werd erkend als een van de meest opvallende producties van het Nederlandse theaterseizoen.[32]

In de media

Documentaires

In 2021 regisseerde de Nederlandse filmmaker Willem Baptist de documentaire Guy Weizman: Voorheen/Nadien, die een intiem beeld schetst van het creatieve proces van de Israëlisch-Marokkaanse choreograaf te midden van de uitdagingen van de COVID-19-pandemie.[33] De film richt zich op Weizmans ontwikkeling van de voorstelling Before/After uit 2020 (in het Nederlands Voorheen/Nadien), en belicht zijn verschuiving van grootse thema’s als mondiale conflicten en de toekomst van de mensheid naar de subtiliteit van het alledaagse, kleinschalige menselijke bestaan.[34] Aan de hand van repetitiebeelden met een groot ensemble van 37 dansers en acteurs toont de documentaire zowel de intensieve voorbereidingen als de ingrijpende verstoringen door lockdowns, en laat zij Weizmans reflectieve, humorvolle en grensverleggende benadering van het kunstenaarschap zien.[33]

De documentaire ging op 28 maart 2021 in première tijdens het Cinedans International Dance Film Festival in Amsterdam, gevolgd door een nagesprek met Weizman en Baptist onder leiding van festivalprogrammeur Jacq Algra.[34] Vervolgens werd de film op 31 maart 2021 om 22.55 uur uitgezonden op NPO 2 in de reeks Het Uur van de Wolf, geproduceerd door NTR.[34] Latere vertoningen vonden onder meer plaats op het Beldocs International Documentary Film Festival in Belgrado in mei 2022, waarmee de documentaire zijn plek bevestigde binnen het Europese documentairecircuit gericht op de podiumkunsten.[35]

Interviews en optredens

Guy Weizman heeft in diverse interviews gereflecteerd op zijn artistieke werkwijze, met name rond de interdisciplinaire productie HOPE, een samenwerking tussen NITE en het Thalia Theater Hamburg. In een gesprek voorafgaand aan de repetities omschreef hij theater als “een levende uitwisseling, een plek van gedeelde creativiteit waar ideeën zich vermengen en verbindingen ontstaan”. Hij benadrukte hoe internationale samenwerkingen tussen acteurs, dansers, musici, ontwerpers en schrijvers leiden tot “een nieuwe en unieke vorm van expressie” die de “universele kracht van storytelling” zichtbaar maakt. Weizman ging in op de uitdagingen van het werken met deelnemers met uiteenlopende talen en achtergronden, waarbij aanvankelijke misverstanden geleidelijk uitgroeien tot een “gemeenschappelijke taal… niet alleen van woorden, maar ook van beweging, ritme en emotie”, wat resulteert in duurzame vriendschappen en persoonlijke groei. Dergelijke processen dwingen kunstenaars volgens hem om aannames te bevragen en zich aan te passen, en verrijken zo het theater als maatschappelijke spiegel waarin gedeelde menselijke emoties zichtbaar worden, ondanks verdeeldheid.[36]

Weizman verscheen daarnaast in theaterpublicaties en podcasts om zijn interdisciplinaire benadering toe te lichten, waarin dans, theater, muziek en beeldende elementen worden gecombineerd om urgente maatschappelijke thema’s aan te snijden. In een interview uit 2016 met CorD Magazine omschreef hij dans als “het best bewaarde geheim voor bevrijding”, waarmee performers het lichaam kunnen vrijmaken en via non-verbale verhalen debatten kunnen aanwakkeren over thema’s als angst en identiteit, zoals in Phobia. Hij benadrukte het belang van samenwerkingen met filosofen, wetenschappers en andere disciplines om de impact van voorstellingen te vergroten, onder meer via humanitaire initiatieven zoals aandacht voor kankeronderzoek. In een gesprek in 2020 voor het Istanbul Theatre Festival definieerden Weizman en zijn samenwerkingspartner Roni Haver hedendaagse performance door haar “urgentie” en grensverleggende interdisciplinariteit, waarbij de inhoud leidt tot het heruitvinden van de talen van dans, theater en muziek, en kunst fungeert als een maatschappelijke “klep” die angst en consumentisme omzet in emotionele helderheid. In de podcast Op de planken (2024) van Internationaal Theater Amsterdam ging Weizman in op de betekenis van geloof in de productie FAITH, en beschreef hij het gezamenlijke maakproces van Club Guy & Roni met choreografen en musici om immersieve, non-verbale ervaringen te creëren op festivals als Julidans. Eveneens in 2024 reflecteerde hij in een interview over Bad Nature op de website van Club Guy & Roni op het samenbrengen van visies van Nederlandse en Australische kunstenaars met technologie, zoals kinetische sculpturen, om de relatie tussen mens, natuur en technologie te onderzoeken, waarbij dans fungeert als een “non-verbale taal” voor meerdere waarheden.[37][38]

Weizman is actief op Instagram onder de naam @guyweizman, waar hij professionele updates deelt over activiteiten van NITE en Club Guy & Roni. Met ruim 2.400 volgers plaatst hij berichten over producties, repetities, tournees en prijzen. In zijn biografie noemt hij zichzelf artistiek directeur van beide organisaties en deelt hij onder meer aankondigingen van de première van HOPE, waarin de meertalige combinatie van dans, muziek en spel wordt belicht als middel om angst en solidariteit te onderzoeken. Andere berichten tonen de tournee van Bad Nature, behind-the-scenesbeelden van simulaties tussen machine en natuur, en reflecties op successen in 2025, zoals de Gouden Zwaan en de selectie van Nachtwacht voor een festival, waarbij hij regelmatig samenwerkingspartners tagt om interdisciplinaire projecten onder de aandacht te brengen.[39]

Werken

[bewerken | brontekst bewerken]

Performer (vanaf 1996)

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Chronocratie - Galili Dance - 1996-09-16
  2. Until.with/out.enough - Galili Dance - 1997-09-11
  3. Fragile - Galili Dance - 1998-01-08
  4. Through Nana's Eyes - Galili Dance - 1998-02-12
  5. Call It A Day - Galili Dance - 1999-02-16
  6. In Remains - Galili Dance - 1999-02-16
  7. The Drunken Garden - Galili Dance - 1999-02-16
  8. Beautiful You - Galili Dance - 1999-11-27
  9. Albert + Panja - Galili Dance - 2000-02-02
  10. Double Time - Galili Dance - 2000-02-02
  11. A Green Old Man - Stichting Grand Theatre - 2001-09-13
  12. 5 Shorts (zum Befreiungsdreck) - Stichting Grand Theatre - 2002-09-17
  13. The Mother of All Lies - Stichting Grand Theatre - 2003-06-14
  14. From Your Bones - Stichting Grand Theatre - 2003-08-21
  15. Barbie Q - Stichting Grand Theatre - 2004-06-11
  16. Mechanical Ecstasy - Club Guy & Roni - Oerol Festival 2015

Choreograaf

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. In Remains - Galili Dance - 1999-02-16
  2. Albert + Panja - Galili Dance - 2000-02-02
  3. S'adapter ou ne pas s'adapter - Rotterdamse Dansacademie - 2001-02-01
  4. A Green Old Man - Stichting Grand Theatre - 2001-09-13
  5. Silence pas de Silence - Ballet du Nord - 2002
  6. 5 Shorts (zum Befreiungsdreck) - Stichting Grand Theatre - 2002-09-17
  7. The Mother of All Lies - Stichting Grand Theatre - 2003-06-14
  8. From Your Bones - Stichting Grand Theatre - 2003-08-21
  9. The Language of Walls (on The Other Side of Day) - St. Grand Theatre - 2003-10-04
  10. Barbie Q - Stichting Grand Theatre - 2004-06-11
  11. Toes - Shenyang Ballet, China - 2004
  12. Myrrh and Cinnamon - Stichting Grand Theatre - 2004-10-30
  13. Gisela oder Resting Force - Stadttheater Osnabrück - 2005
  14. Welcome to Soledad - Noord Nederlands Toneel - 2006-06-17
  15. All Is Well - Stichting Grand Theatre - 2006-10-28
  16. Bowlers Heaven - Scapino Ballet Rotterdam - 2007-06-05
  17. The Chaos Cuarteto - Thomas Noone Dance, Spain - 2008
  18. Poetic Disasters - Stichting Grand Theatre - 2008-02-01
  19. The Last Chaos Piece - Noord Nederlands Toneel - 2008-06-11
  20. Desert Highway - Stichting Grand Theatre - 2009-03-26
  21. Heelhuids en Halsoverkop - Noord Nederlands Toneel - 2009-04-16
  22. When Clarity Visits - Carte Blanche, Norway - 2009
  23. Pinball And Grace - Stichting Grand Theatre - 2009-10-06
  24. 60 Years - Schauspiel Köln - 2009
  25. Air Ways - Staatstheater Oldenburg - 2010
  26. Fremd Körper Kultur (FKK) - Club Guy & Roni - 2010
  27. Alpha Boys - Club Guy & Roni - 2010
  28. L'histoire du Soldat - Stichting Grand Theatre - 2011-06-04
  29. Miraculous Wednesday - Stichting Grand Theatre - 2011-10-25
  30. The Luckman - Bodytraffic, CA, U.S.A - 2011
  31. Messiaen 1.0 - Club Guy & Roni - 2012-05-20
  32. Midnight Rising - Club Guy & Roni - 2012-10-23
  33. L'Histoire du Soldat - Club Guy & Roni - 2013-02-08
  34. Naked Lunch - Club Guy & Roni - 2013-10-24
  35. Mama, I'm Coming Home - GöteborgsOperans Danskompani, Sweden - 2013
  36. Roméo et Juliétte - Staatstheater Oldenburg - 2013
  37. L'histoire du soldat (Russische versie) - Club Guy & Roni - 2013-08-16
  38. Finale Grande - Oldenburgisches Staatstheater - 2014-04-25
  39. Voor Eeuwig - Noord Nederlands Toneel - 2014-05-16
  40. My Private Odyssey - Club Guy & Roni - 2014-10-23
  41. Mechanical Ecstasy - Club Guy & Roni (Try-out in Paradigm, premiére op Oerol in 2015)
  42. OpArt - Theatre Ballet Du Moscow, Russia - 2014
  43. Gift for Infinity - Rijksuniversiteit Groningen - 2014
  44. 4 - tanzmainz, Germany - 2014
  45. Phobia - Club Guy & Roni - 2015-08-20
  46. Snow White - Noord Nederlands Toneel - 2015
  47. Sparks - Festival Classique - 2015
  48. Happiness - Club Guy & Roni - 2016-09-30
  49. Different Fragments - Holland Dance Festival - 2017-01-31
  50. Mechanical Ecstasy - Club Guy & Roni - 2018-10-11
  51. Small Places - tanzmainz, Germany - 2018
  52. Tetris, Mon Amour - Club Guy & Roni - 2018
  53. Freiheit - tanzmainz, Germany - 2019
  54. LOVE - GöteborgsOperans Danskompani, Sweden - 2019
  55. Swan Lake - Club Guy & Roni - 2020
  56. Freedom - Club Guy & Roni - 2021-10-16
  57. Fortune - Club Guy & Roni - 2022-10-08
  58. Nostalgia - tanzmainz, Germany - 2023
  59. Islands of Empathy (in A Sea of Chaos) - Club Guy & Roni - 2023-10-14
  60. Faith - Club Guy & Roni - 2024-07-13
  61. Bad Nature - Club Guy & Roni - 2025-10-04

Regisseur

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. Four Walls - Club Guy & Roni - 2010 (film)
  2. The Mirror - Cinedans, Point Taken, NL - 2014 (film)
  3. De Twaalf Gezworenen - Noord Nederlands Toneel - 2015
  4. Dichterbij Made in Holland - Noord Nederlands Toneel - 2008-03-01
  5. The Last Chaos Piece - Noord Nederlands Toneel - 2008-06-11
  6. Heelhuids en Halsoverkop - Noord Nederlands Toneel - 2009-04-16
  7. CRASH - Noord Nederlands Toneel - 2013-06-15
  8. Carrousel - Noord Nederlands Toneel - 2017-03-04
  9. Tetris mon amour - Club Guy & Roni - 2017-10-20
  10. Salam - Noord Nederlands Toneel - 2018-03-10
  11. Conference of The Birds - Noord Nederlands Toneel - 2018-07-07
  12. My Dinner with... - Rudolphi Producties - 2018-09-22
  13. Mechanical Ecstasy - Club Guy & Roni - 2018-10-11
  14. Brave New World 2.0 - NITE - 2019-03-09
  15. LOVE - Club Guy & Roni - 2019-10-19
  16. Swan Lake - Club Guy & Roni - 2020-10-20
  17. The NITE Hotel - Online theatre platform - NITE - 2021
  18. 3 Poems - Schauspiel Hannover, Germany - 2021
  19. Before/After - Noord Nederlands Toneel - 2021-10-30
  20. Bitch, I am a Goddess - Schauspiel Hannover, Germany - 2022
  21. The Underground - NITE - 2022-05-06
  22. Yara's Wedding - NITE - 2023-03-04
  23. Körperfestung/Herzog Blaubarts Burg - Staatstheater Braunschweig, Germany - 2024To S
  24. Nachtwacht - NITE - 2025-03-15
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Guy Weizman van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Guy_Weizman&oldid=70930189"