close
Naar inhoud springen

Helen Walker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Helen Walker
Walker in de jaren veertig
Walker in de jaren veertig
Algemene informatie
Volledige naam Helen Marion Walker
Geboortedatum 17 juli 1920
Geboorteplaats Worcester (Massachusetts)
Overlijdensdatum 10 maart 1968
Overlijdensplaats Los Angeles (Californië)
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1942–1960
Beroep(en) actrice
Links
(en) IMDb-profiel
(en) IBDB-profiel
(mul) TMDb-profiel
(en) AllMovie-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Helen Marion Walker (Worcester, 17 juli 1920Los Angeles, 10 maart 1968) was een Amerikaanse actrice. Na talloze pogingen om het te maken als actrice, kende ze een veelbelovende start op Broadway en maakte ze furore in Hollywood. In de loop der jaren werd haar carrière echter overschaduwd door een alcoholverslaving en haar betrokkenheid bij een dodelijk auto-ongeluk.

Walker werd geboren op 17 juli 1920 in Worcester (Massachusetts) als tweede van de drie dochters van Irene Guertin en Russel Walker.[1] Naar eigen zeggen hadden haar ouder het niet breed. Haar vader, die een kruidenierswinkel had, stierf toen ze vier jaar oud was, waarna zij en haar twee zussen door haar moeder werden opgevoed.[2]

Haar eerste acteerervaring deed Walker op tijdens haar middelbare schooltijd, waar ze meespeelde in schoolvoorstellingen.[2] Ze won een beurs voor de Erskine School of Dramatics in Boston en voltooide één semester van haar studie, maar ze stopte ermee na haar eerste toneelstuk, omdat ze zich schaamde voor haar prestatie.[2]

Nadat ze de Erskine School of Dramatics had verlaten nam ze een baan aan op het stadhuis van Boston, maar na een tijdje begon Walker toch weer op te treden in lokale theatergezelschappen.[2] Na ettelijke pogingen slaagde ze er uiteindelijk in om op Broadway door te breken met haar vertolking van Lisa Otis in Jason (1942).[3]

Walkers acteerprestatie op Broadway leverde haar een contract op bij Paramount.[2] In 1942 maakte ze haar filmdebuut in Lucky Jordan, een komedie met Alan Ladd in de hoofdrol.[4] Ze verwierf een solide reputatie door hoofdrollen te spelen in komedies als wat zij een "reactress" noemde, oftewel een tegenspeelster van komische hoofdpersonen in films zoals Murder, He Says en Brewster's Milions, beide uitgebracht in 1945.[5]

Volgens actrice Yvonne de Carlo nam "de goedhartige maar grofgebekte" Walker Gail Russell "onder haar hoede en liet haar kennismaken met de kalmerende werking van wodka" toen ze beiden onder contract stonden bij Paramount.[6] Russell ontwikkelde later een alcoholverslaving en zou daar ook aan sterven.

Helen Walker in Call Northside 777 (1948)
Helen Walker in een publiciteitsfoto voor Impact (1949)

Walker had net de opnames van Her Adventurous Night (1946) afgerond en stond op het punt te beginnen met Heaven Only Knows toen een auto-ongeluk haar carrière drastisch verstoorde. Op 31 december 1946 reed ze in een cabriolet van regisseur Bruce "Lucky" Humberstone van Palm Springs naar Hollywood en nam drie lifters mee: eerst een soldaat genaamd Robert E. Lee, en later de 18-jarige studenten Philip Mercado en Joseph Montalde. In de buurt van Redlands gleed de auto van de weg af en ging zes keer over de kop, waarbij alle vier de inzittenden uit de auto werden geslingerd.[2] Lee kwam om het leven toen zijn hoofd op de grond smakte, Walker en de andere twee inzittenden raakten ernstig gewond. Walker liep breuken op aan haar bekken en sleutelbeen,[2] evenals een verbrijzelde voet en bracht meer dan een maand in het ziekenhuis door. Mercado, die bijna 24 meter uit de auto was geslingerd, klaagde Walker aan voor 150.000 dollar. Hij beweerde dat Walker "als een dwaas" reed, zijn verzoeken om langzamer te rijden negeerde en haar aandacht van de weg afleidde om vlak voor het ongeluk om een sigaret te vragen. Montalde klaagde Walker aan voor 100.000 dollar. De politie schatte dat Walker harder dan 130 km/u had gereden en een agent die ter plaatse kwam, verklaarde dat hij alcohol in haar adem had geroken. Een rapport van de lijkschouwer oordeelde dat Walker nalatig had gereden. Ze werd aangeklaagd voor doodslag op Lee,[7] maar de aanklacht werd later ingetrokken wegens gebrek aan bewijs.[8] Walker werd in Heaven Only Knows vervangen door Marjorie Reynolds.

Ondanks het ongeluk en haar juridische problemen bleef Walker acteren en vertolkte ze wellicht haar beroemdste rol als de dubbelzinnige psychoanalytica in de originele versie van Nightmare Alley (1947) met Tyrone Power. Ze speelde ook prominente rollen in films als Call Northside 777 (1948) met James Stewart, My Dear Secretary (1948) met Kirk Douglas en Impact (1949) met Brian Donlevy.

Na hoofdrollen in My True Story (1951) en Problem Girls (1953) maakte Walker haar laatste filmoptreden in de film noir The Big Combo met Cornel Wilde in 1955.[9] Daarna speelde ze enkel nog sporadisch gastrollen in televisieseries. Haar laatste optreden was een gastrol in een aflevering uit 1960 van de westernserie Wichita Town.

Walker was twee keer getrouwd. Haar eerste huwelijk met Paramount-advocaat Robert Blumofe duurde van 1942 tot 1946.[2] In 1950 trouwde Walker met Edward DuDomaine, maar ook dat huwelijk eindigde in 1952 in een scheiding.[10] In 1960 verloor ze haar bezittingen bij een mysterieuze woningbrand.[2]

Na een slepende ziekte van negen jaar overleed Walker op 10 maart 1968 in Los Angeles op 47-jarige leeftijd aan kanker.[4][9] Haar laatste rustplaats is het Oak Hill Cemetery in haar geboorteplaats in Massachusetts.[11]

Filmografie (selectie)

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Helen Walker van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.