Ossuarium
Een ossuarium of knekelhuis is een gebouw op een begraafplaats of een deel van een kerk, waar beenderen van overledenen worden bewaard (bijvoorbeeld de beenderen die worden gevonden bij het delven of ruimen van graven). Het woord komt van het Latijnse os, dat been betekent. Bekend is het ossuarium van Douaumont, waar de resten liggen van meer dan 130.000 Franse en Duitse soldaten die bij de Slag om Verdun in de Eerste Wereldoorlog zijn omgekomen.
In het ossuarium van Sedlec in de Tsjechische stad Kutná Hora zijn de beenderen van overledenen gebruikt voor het maken van objecten, zoals een kandelaar. In de Portugese Algarve zijn ossuaria te vinden in Alcantarilha en Pechão. Bekend is ook de kapel van de botten in de São Francisco-kerk in het Portugese Évora. Ook de martelarenkapel in de kathedraal van Otranto in de Italiaanse regio Apulië bevat veel botten. Deze zijn afkomstig van meer dan 800 mannen uit de stad en omgeving die in 1480 werden afgeslacht door Turkse bezetters. Er zijn zeven kasten met botten, waaronder schedels van onthoofden. De vermoorden zouden de geschiedenis ingaan als de Martelaren van Otranto en heilig verklaard worden.
Knekelmuur
[bewerken | brontekst bewerken]In Nederland en Vlaanderen zijn geen knekelhuizen meer aanwezig. Wel zijn ondergrondse, van botten gestapelde muurtjes, zogenoemde knekelmuren, gevonden bij de Sint-Baafskathedraal van Gent[1] en de Grote Kerk van Hoorn.[2] Omdat de beenderen enkele eeuwen ouder zijn dan de muren, wordt vermoed dat ze zijn gevonden bij het ruimen van graven.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]
