lointain
Uiterlijk
- van Volkslatijn *longitanus, een afleiding van longus (zie Frans ook loin), misschien naar voorbeeld van *subitanus (Frans soudain), een volkse variant van subitaneus. [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | lointain | lointains |
| vrouwelijk | lointaine | lointaines |
lointain
- verafgelegen, ver, op grote afstand
- dat wat van ver komt
- lang geleden, ver in het verleden
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| lointain | le lointain | lointains | les lointains |
lointain m
- ↑ lointain (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.