Falloidyna
Wygląd
|
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||
| białe ciało stałe[1] | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C35H48N8O11S | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
788,87 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Falloidyna – organiczny związek chemiczny, silna toksyna z grupy fallotoksyn, występująca w niektórych grzybach trujących, m.in. w muchomorze sromotnikowym (Amanita phalloides)[3].
Falloidyna silnie wiąże się z mikrofilamentami aktyny, natomiast znacznie słabiej z aktyną monomeryczną. Powoduje to znaczące zwiększenie ilości aktyny w formie filamentowej (aktyny F). Po wyznakowaniu fluoroforem wykorzystywana jest do lokalizowania aktyny F w cytoszkielecie komórek oraz do jej pomiarów ilościowych[4].
- Komórki śródbłonka wybarwione fluorescencyjnie. Niebieski (DAPI): jądra komórkowe, zielony (przeciwciała znakowane fluoresceiną): mikrotubule, czerwony (falloidyna znakowana rodaminą): filamenty aktyny
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Falloidyna z Amanita phalloides [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 10 października 2025, numer katalogowy: P2141 [dostęp 2026-07-28].
- 1 2 Phalloidin, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 4752 [dostęp 2024-11-11] (ang.).
- ↑ falloidyna, [w:] Słownik terminów biologicznych [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2024-11-11].
- ↑ J.A. Cooper, Effects of cytochalasin and phalloidin on actin, „The Journal of Cell Biology”, 105 (4), 1987, s. 1473–1478, DOI: 10.1083/jcb.105.4.1473, PMID: 3312229, PMCID: PMC2114638 (ang.).