Koło Segnera
Koło Segnera lub młynek Segnera – rodzaj reakcyjnej turbiny wodnej wynaleziony przez Johanna Andreasa von Segner w XVIII wieku[1].
Woda dostarczana jest na pewnej wysokości do pionowo umieszczonego naczynia w kształcie walca. U dołu wirnika znajduje się układ dwóch lub więcej odpowiednio zakrzywionych rurek zakończonych dyszami, przez które wypływa pod ciśnieniem woda wywołując w ten sposób moment obrotowy a tym samym ruch wirnika. Użyteczny moment obrotowy odbierany jest zazwyczaj z górnej części wirnika poprzez odpowiednią przekładnię pasową lub zębatą.
Pierwszy znany opis tego typu turbiny, w postaci mogącej się obracać kuli z czterema wypływami wygiętymi w tę samą stronę, podał już w III w. p.n.e. grecki pisarz i mechanik Filon z Bizancjum. Pomysł ten przez blisko 2 tysiące następnych lat był w zapomnieniu. Johann Andreas von Segner zbudował swój „młynek” w roku 1753 w Nörten koło Getyngi. Zastosował go do napędu młyna do nasion oleistych[2].
Współcześnie zasada działania koła Segnera jest wykorzystywana w zraszaczach trawników.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ F. Leyman, A practical hero, Mechanical Engineering, Magazine Online. memagazine.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-05)]. (ang.)
- ↑ Franz Maria Feldhaus: Maszyny w dziejach ludzkości od czasów najdawniejszych do Odrodzenia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Techniczne, 1958, s. 113-114.
