close
Przejdź do zawartości

Przemyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przemycany ładunek tytoniu odkryty przez brytyjską straż celną
Wydrążona książka służąca do przemytu. Eksponat z głównego urzędu celnego w Monachium

Przemyt (kontrabanda, pot. szmugiel) – przestępstwo w postaci skrytego transportowania towarów pomiędzy państwami lub obszarami celnymi z naruszeniem obowiązujących przepisów. Przemyt zwykle dokonywany jest w celu uniknięcia opłat celnych, akcyzy, podatku od towarów i usług lub innych należności wobec państwa na którego terytorium wwieziono towar. Stosowany jest też w przypadku wwożenia towarów, którymi obrót może być zakazany lub reglamentowany[1].

W Polsce

[edytuj | edytuj kod]
Polska Straż Graniczna eskortująca grupę aresztowanych przemytników na Górnym Śląsku. Lata 20/30 XX wieku

W okresie rozbiorów istniało zjawisko przemytu pomiędzy zaborami.

W okresie II Rzeczypospolitej na Górnym Śląsku całe miejscowości żyły z przemytu, głównie cukru, który z powodu protekcjonistycznej polityki Polski był niewspółmiernie drogi w porównaniu z jego cenami w Niemczech.

W czasie II wojny światowej, po wprowadzeniu przez okupacyjne władze niemieckie przydziałów kartkowych, pojęciem „szmugiel” określano przemyt żywności ze wsi do miast oraz ze „strony aryjskiej” do gett żydowskich[2].

W latach PRL-u przemycano niemal wszystko, z powodu braków na rynku wewnętrznym i ograniczeń prawnych (np. pornografię).

W III RP z powodu wysokiego podatku akcyzowego opłacalny stał się przemyt papierosów, alkoholu i paliw płynnych. Zajmują się nim zarówno pojedyncze osoby, tzw. mrówki, jak i większe, zorganizowane grupy. Nasila się także zjawisko przemytu narkotyków, w obydwu kierunkach. Polska ma duży udział w rynku amfetaminy i jej pochodnych, które są nielegalnie wywożone na zachód, a z drugiej strony jest konsumentem pochodnych konopi indyjskich, opiatów i kokainy.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. przemyt - znaczenie | definicja | Słownik PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2026-03-24].
  2. Krzysztof Komorowski (red.): Warszawa walczy 1939–1945. Leksykon. Warszawa: Fundacja Polska Walczy i Wydawnictwo Bellona, 2015, s. 721. ISBN 978-83-1113474-4.