Imola
Imola
Comune di Imola | |
|---|---|
 | |
| Koordinate: 44°21′N 11°43′E / 44.350°N 11.717°E | |
| Država |  Italija
|
| Regija | Emilia-Romagna |
| Provincija | Bologna (BO) |
| Frazioni | Cantalupo, Càsola Canina, Chiusura, Fabbrica, Giardino, Linaro, Montecatone, Piratello, Ponticelli, San Prospero, Sasso Morelli, Selva, Sesto Imolese, Spazzate Sassatelli, Zello |
| Vlast | |
| - Gradonačelnik | Nicola Izzo |
| Površina | |
| - Ukupna | 204 km² |
| Visina | 47 m |
| Stanovništvo (2006) | |
| - Grad | 66.340[1] |
| Vremenska zona | UTC+1 (UTC+2) |
| Poštanski broj | 40026 |
| Pozivni broj | 0542 |
| Službene stranice www.comune.Imola | |
| Karta | |
  Imola | |
Imola je grad od 66.340 stanovnika[1] i sjedište biskupije u talijanskoj provinciji Bologni u regiji Emiliji-Romagni. Imola je svjetski poznata po svom Autodromo Enzo e Dino Ferrari na kojoj se sve donadavno vozila Velika nagrada San Marina, utrka Formule 1.
Imola leži duž rijeke Santerno, jugoistočno od Bologne.[1]
Imola je izrasla u grad iz antičkog naselja Forum Cornelii na rimskom putu Via Aemilia. Bizantski car Justinijan razorio je grad u 6. vijeku, grad su nakon toga ponovno izgradili i utvrdili Langobardi.[1] Od 1084. Imola je postala samostalna komuna. Od 13. vijeka gradom vladaju brojni feudalni vladari i kondotjeri, više manje uspješno, sve do 1499. kada ju je zauzeo Cesare Borgia i od tada postaje dio Papinske Države.[1]
Najveće znamenitosti Imole su srednjovjekovna citadela Rocca Sforzesca i palače Sersanti, Calderini i Della Volpe iz 15. vijeka.[1] Značajna je i crkva San Domenico sa gotičkim portalom iz 1430. i romanička katedrala San Cassiano, temeljno restaurirana u 18. vijeku. Grad ima poznati muzej i biblioteku s finom kolekcijom inkunabula i manuskripta.[1]
Imola je industrijski grad u kom se proizvodi keramika, staklo i poljoprivredna mehanizacija. U okolici se crpi prirodni plin.[1] Okolica grada poznata je po proizvodnji voća, osobito jagoda.[1] Imola leži na magistralnoj željezničkoj pruzi Bologna–Bari.[1]
