close
İçeriğe atla

yaya

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Yaya

Türkçe

[düzenle]

yaya (belirtme hâli yayayı, çoğulu yayalar)

(ön ad): Yayalar (1)

(belirteç): İnsanlar, İstiklal Caddesi'ni yaya geçmek zorundalar.

  1. (ulaşım)Yürüyerek giden kimse.
    • 'Halk arabalarla, kayıklarla, yaya olarak oralara kadar geliyor ve bu ağaçların altına dağılıyordu. -A. H. Çelebi
  2. Benzerlerine ayak uydurup ilerleyememiş, gelişememiş kimse.
    • Zaten hoşlanmadığım aritmetikte, geometride ben de yaya idim. Hem yaya olmasam da, bir öğretmene sorulacak şeylerle nasıl başa çıkabilirdim?
      — Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, s. 101, Yordam Kitap
  3. (tarih)Osmanlılarda Yeniçeri Ocağından önceki dönemlerde Türklerden kurulan piyade teşkilatı ve askeri.

Atasözleri

[düzenle]

Belirteç

[düzenle]

yaya

  1. yayan
    • "Galiba sen köprüyü bizim gibi yaya geçmiyorsun." - Burhan Felek

Deyimler

[düzenle]

yaya bırakmak, yaya kaldın tatar ağası, yaya kalmak

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

yaya çivisi, yaya geçidi, yaya kaldırımı, yaya köprüsü, yaya yolu

Çeviriler

[düzenle]

Ulaşım

Spor

Kaynakça

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]
  1. piyade, asakeri piyade, yayank

Ternate dili

[düzenle]

yaya

  1. (aile) anne