close
Перайсці да зместу

Pet Shop Boys

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Pet Shop Boys
Асноўная інфармацыя
Жанры сінці-поп, новая хваля[d], хаўс[d], электронная танцавальная музыка[d], alternative dance[d], sophisti-pop[d] і art pop[d]
Гады 1981—цяпер
Краіны
Адкуль Лондан[2]
Лэйблы Parlophone і Rhino[d][3]
Склад
petshopboys.co.uk (англ.)
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Pet Shop Boys — англійскі сінт-поп-дуэт, створаны ў Лондане ў 1981 годзе. У склад уваходзяць клавішнік Крыс Лоў і вакаліст Ніл Тэнант.

Яны прадалі больш за 100 мільёнаў пласцінак па ўсім свеце[4] і былі ўключаны ў спіс самых паспяховых дуэтаў у гісторыі музыкі Вялікабрытаніі ў выданні Кнігі рэкордаў Гінэса за 1999 год[5].

Гурт Pet Shop Boys быў чатыры разы намінаваны на прэмію «Грэмі» ў катэгорыях «Танцавальная/электронная музыка» і тры разы выйграў прэмію Brit Awards. У 2009 годзе на цырымоніі ўручэння прэміі Brit Awards ім была ўручана ўзнагарода за выдатны ўклад у музыку. У 2017 годзе дуэт атрымаў брытанскую прэмію NME Godlike Genius,[6] а ў 2024 годзе яны былі ўганараваны прэміяй Pop Pioneers на MTV Europe Music Awards.[7]

Стыль і імідж

[правіць | правіць зыходнік]

У 2020 годзе журналіст BBC Нік Левін адзначыў, што Pet Shop Boys усё яшчэ захоўваюць некалькі «адчужаны і амбівалентны падыход» да свайго поспеху, што таксама відаць па іх нізкай вядомасці ў сацыяльных сетках.[8] Музычны журналіст Стыў Харнэл апісаў іх як такіх, што маюць як «слых на камерцыйнасць», так і жаданне стварыць «нешта больш інтэлектуальнае». Ён таксама апісаў тэксты песень Тэнанта як праяву «любові да мовы», якую Тэнант упрыгожвае часам даволі незразумелымі культурнымі спасылкамі.[8] Іх музыка ў 1980-х гадах была натхнёная танцавальнай музыкай у гей-клубах, але ператварылася ў «вельмі брытанскі і інтэлектуальны брэнд поп-музыкі, прасякнуты рысай сацыяльных каментарыяў, зробленых настолькі тонка, што людзі часта цалкам не разумелі сутнасці».[9]

У інтэрв'ю Entertainment Tonight у 1986 годзе Лоў сказаў, што яму «не падабаецца кантры і вестэрн. Я не люблю рок-музыку, не люблю рокабілі ці рок-н-рол асабліва. Мне мала што падабаецца, праўда? Але тое, што мне падабаецца, я люблю палка».[10] Пазней гэтая цытата была выкарыстана ў песні «Paninaro». Бі-сайд 1997 года «How I Learned to Hate Rock and Roll» і іх песні пачатку 1990-х гадоў «DJ Culture», «Can You Forgive Her?» і «How Can You Expect to Be Taked Seriously?» працягвалі гэтую думку.[11] Яны дагэтуль вядомыя тым, што адкрыта крытыкуюць тэндэнцыі ў музычным бізнэсе, напрыклад, рэаліці-шоу ў 2010 годзе («гэта так жахліва, негатыўна, душна і так непапсова»).[12]

Дынаміка іх гурта паўплывала на іх публічны імідж. На пачатку кар'еры дуэт часта абвінавачвалі ў адсутнасці сцэнічнай прысутнасці, што, як кажуць, было наўмыснай рэакцыяй на гіпержыццёвую музыку таго часу, якую дэманстравалі такія гурты, як Wham!. Тыповы ранні выступ быў з Лоў, які граў бас-лінію на сінтэзатары Fairlight на заднім плане, а Тэнант спяваў, але ў астатнім быў пасіўны, на пярэднім плане. Тэнант і Лоў сталі вядомыя тым, што стаялі нерухома падчас выступаў. У інтэрв'ю 2016 года Крыс Лоў сказаў, што жывыя выступы дуэта былі рэакцыяй на музычную сцэну 1980-х гадоў: «Усе былі такія актыўныя. Гэта была вялікая вечарынка, дзе ўсе выдатна праводзілі час і ўсміхаліся ў камеру. Вялікі палец уверх! Мы проста не хацелі гэтага рабіць. Таму мы ігнаравалі камеры і вясёласць сітуацый. Давайце паглядзім праўдзе ў вочы, лягчэй стаяць нерухома, ці не так?».[13]

Дыскаграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Студыйныя альбомы

  • Please (1986)
  • Actually (1987)
  • Introspective (1988)
  • Behaviour (1990)
  • Very (1993)
  • Bilingual (1996)
  • Nightlife (1999)
  • Release (2002)
  • Fundamental (2006)
  • Yes (2009)
  • Elysium (2012)
  • Electric (2013)
  • Super (2016)
  • Hotspot (2020)
  • Nonetheless (2024)

Зноскі

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 20 верасня 2024.
  2. ↑ Bibliothèque nationale de France Record #13905767j // BnF catalogue général — Paris: BnF.
  3. ↑ https://www.rhino.com/artist/pet-shop-boys Праверана 22 чэрвеня 2020.
  4. ↑ Pet Shop Boys. Official Charts Company. Праверана 8 June 2024.
  5. ↑ The Guinness Book of Records 1999. Guinness. 1998. p. 228.
  6. ↑ Beaumont, Mark (17 February 2017). Pet Shop Boys: Exclusive interview with VO5 NME Awards 2017 Godlike Geniuses. NME. Праверана 20 November 2024.
  7. ↑ Grein, Paul (30 October 2024). Pet Shop Boys to Be Honored as Pop Pioneer Recipients at 2024 MTV EMA. Billboard. Праверана 4 November 2024.
  8. 1 2 Why Pet Shop Boys are still the cleverest men in pop (21 студзеня 2020). Праверана 25 April 2020.
  9. ↑ Petridis. Pet Shop Boys: 'The acoustic guitar should be banned'. The Guardian (24 студзеня 2020). Праверана 25 April 2020.
  10. ↑ Broadcast Yourself. Праверана 4 January 2010.
  11. ↑ Chuck Eddy, criticism with interviewing Pet Shop Boys regarding "How Can You Expect to Be Taken Seriously?"
  12. ↑ Quirk. Pet Shop Boys prove the public are more open-minded than Simon Cowell gives them credit for. The Guardian (30 кастрычніка 2010). Праверана 25 April 2020.
  13. ↑ The Quietus – Features – A Quietus Interview – Pop Kid – Chris Lowe of Pet Shop Boys Interviewed. Thequietus.com (22 сакавіка 2016). Праверана 4 October 2019.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Pet_Shop_Boys&oldid=5156398"