close
Jump to content

comitatus

From Wiktionary, the free dictionary

English

[edit]

Etymology

[edit]

Unadapted borrowing from Latin comitatus, from comes (companion). Doublet of county, from Anglo-Norman/Old French.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

comitatus (plural comitatuses or comitati or comitatus)

  1. (historical) A group of warriors or nobles accompanying a king or other leader.
  2. (historical) A county, shire.
[edit]

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

    Perfect active participle of comitor.

    Participle

    [edit]

    comitātus (feminine comitāta, neuter comitātum); first/second-declension participle

    1. having accompanied, guarded, served, attended
    Declension
    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative comitātus comitāta comitātum comitātī comitātae comitāta
    genitive comitātī comitātae comitātī comitātōrum comitātārum comitātōrum
    dative comitātō comitātae comitātō comitātīs
    accusative comitātum comitātam comitātum comitātōs comitātās comitāta
    ablative comitātō comitātā comitātō comitātīs
    vocative comitāte comitāta comitātum comitātī comitātae comitāta
    Derived terms
    [edit]

    Etymology 2

    [edit]

      Perfect passive participle of comitō.

      Participle

      [edit]

      comitātus (feminine comitāta, neuter comitātum); first/second-declension participle

      1. accompanied, guarded, served, attended
        • 29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.579–580:
          [] coniugiumque, domumque, patrēs, nātōsque vidēbit,
          Īliadum turbā et Phrygiīs comitāta ministrīs?’
          ‘And [Helen] will [again] see her husband, home, parents, and children, attended by her train: Trojan [women] and Phrygian slaves?’
          (An expression of surprise or indignation posed as a question.)
      Declension
      [edit]

      First/second-declension adjective.

      Etymology 3

      [edit]

        From comitor + -tus (forming action nouns).

        Noun

        [edit]

        comitātus m (genitive comitātūs); fourth declension

        1. company or troop of soldiers
        2. an escort or attending multitude, especially an imperial escort or retinue
        3. combination, association
        4. county
        Declension
        [edit]

        Fourth-declension noun.

        singular plural
        nominative comitātus comitātūs
        genitive comitātūs comitātuum
        dative comitātuī comitātibus
        accusative comitātum comitātūs
        ablative comitātū comitātibus
        vocative comitātus comitātūs
        Derived terms
        [edit]
        Descendants
        [edit]

        Further reading

        [edit]
        • cŏmĭtātus¹”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • cŏmĭtātus²”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
        • comitātus¹”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • comitātus²”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
        • cŏmĭtātus¹”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, pages 348/1–2.
        • cŏmĭtātŭs²”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 348/2.
        • "comitatus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
        • comitatus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016
        • Niermeyer, Jan Frederik (1976), “comitatus”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus, Leiden, Boston: E. J. Brill, pages 207–209