Alojz Rebula
| Alojz Rebula | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Persona informo | |||||
| Alojz Rebula | |||||
| Naskiĝo | 21-an de julio 1924 en San Pelagio | ||||
| Morto | 23-an de oktobro 2018 (94-jaraĝa) en Topolšica | ||||
| Mortis pro | naturaj kialoj | ||||
| Mortis per | korinfarkto | ||||
| Tombo | Loka pri Zidanem Mostu (en) | ||||
| Religio | katolika eklezio vd | ||||
| Lingvoj | slovena • itala vd | ||||
| Ŝtataneco | Slovenio (1991–) Italio (1946–) Libera Teritorio Triesto Socialisma federacia respubliko Jugoslavio (–1991) Reĝlando Italio (–1946) | ||||
| Alma mater | Universitato de Ljubljano | ||||
| Familio | |||||
| Edz(in)o | Zora Tavčar (en) | ||||
| Infanoj | Alenka Rebula Tuta (en) | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | lingvisto filologo bibliologo poeto pedagogo dramaturgo dramaturgo eseisto tradukisto verkisto redaktoro | ||||
| Laborkampo | klasika filologio • literaturo • dramo • tradukado vd | ||||
| Aktiva en | Villa Opicina vd | ||||
| |||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Alojz REBULA (naskiĝis la 21-an de julio 1924 en San Pelagio (slovene: Šempolaj), Italio, nun parto de la municipo Duino-Aurisina, apud Triesto ; mortis la 23-an de oktobro 2018 en Topolšica, municipo Šoštanj (d:Q2766344), Slovenio)[1] estis slovenlingva itala verkisto kaj tradukisto en la italan el la latina kaj la greka.
Post la fino de la Dua Mondmilito, li translokiĝis al Jugoslavio. Tie li studis klasikan filologion ĉe la Universitato de Ljubljano, diplomiĝante en 1949. Sed en 1951 li revenis al Italio pro premo de la komunista reĝimo.
Lia pensado radikis en la verko de la franca filozofo Jacques Maritain, kiun li prezentis en du verkaĵoj. Li fariĝis aparte politike aktiva en la kazo Kocbek kiam, en 1975, li kaj lia Triesta kolego Boris Pahor publikigis la "Malgrandan Ĉielbluan Libron" pri kaj kun Edvard Kocbek en Triesto, kio ekigis furiozan politikan tumulton en Slovenio.
Verkado
[redakti | redakti fonton]La prozo estas kaj lirika kaj kontempla.
Teme fokusita sur la bildigo de marborda mondo, la aŭtoro pripensas la sorton de malgranda lando, la eblecojn de arta kreivo, kaj la skalon de homa ekzisto. Li estas konata pro siaj memuaroj kaj eseoj. Kelkaj revenantaj temoj en liaj libroj estas la klasika antikveco, kristanismo kaj la kulturo de Slovenio.
Kune kun la filozofo Milan Komar, Rebula estas unu el la unuaj slovenaj aŭtoroj, kiuj verkis amplekse pri la filozofio de Jacques Maritain. Li tradukis Sep kontraŭ Tebo, de Esĥilo, kaj Miles Gloriosus, de Plaŭto, en la slovenan, kaj ankaŭ tradukis verkojn de Edvard Kotzbök kaj Franz Levstik en la italan.
Pro sia poezio, li ricevis la plej altan nacian premion por arto, la Prešernova nagrada, kaj pro sia romano Nokturno za Primorsko (Nokturno por la Marbordo), la plej altan premion por prozo, la Kresnik (2005). Rebula estis membro de la Slovena Akademio de Sciencoj kaj Belartoj [2] kaj la Pontifika Akademio en Romo.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Alojz Rebula. Literature in Context. Arkivita el la originalo je 2006-12-16. Alirita 2008-04-06 .
- ↑ . FOTO:Umrl je Alojz Rebula. Alirita 24 October 2018 .
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- Katoliški intelektualec: pisatelj Alojz RebulaArkivigite je 2011-09-28 per la retarkivo Wayback Machine. Intervjuita de Bernard Nežmah. Mladina. Publikigita je 2004-02-24. Prenita je 2008-04-05. (slovene)
- Gost meseca: Alojz Rebula (intervjuo kun Alojz Rebula). Ognjišče, julio 2004. Prenite je 2008-04-05. (slovene)

