Rudolf Diesel

Membrecoj
Membrecoj	VDI Verein Deutscher Ingenieure e. V. (mul) (estrarano) (1911–1913) vd

Honorigoj
Honorigoj	(1976) Nacia Inventista Halo de Famo; (1901) Elliott Cresson-medalo ; vd

**Rudolf Diesel**
Rudolf Diesel
Persona informo
	Rudolf Diesel
Naskonomo	Rudolf Christian Karl Diesel
Naskiĝo	18-an de marto 1858; en Parizo
Morto	30-an de septembro 1913 (55-jaraĝa); en Manika Markolo
Mortis per	drono vd
Tombo	maro vd
Religio	luteranismo vd
Etno	germanoj vd
Lingvoj	germana • franca • Esperanto • angla vd
Loĝloko	Londono vd
Ŝtataneco	Reĝlando Bavario vd
Alma mater	Teĥnologia Universitato Munkeno ; Munkena universitato vd
Subskribo
Memorigilo
Familio
Edz(in)o	Louise Martha Diesel (en) vd
Infanoj	Eugen Diesel (mul) , Hedwig von Schmidt (en) vd
Parencoj	Paul Barnickel (en) (nevo) vd
Profesio
Okupo	inventisto ; inĝeniero ; entreprenisto ; esperantisto vd
Laborkampo	inĝeniero vd
Doktoreca konsilisto	Carl von Linde vd
Honorigoj
Honorigoj	(1976) Nacia Inventista Halo de Famo; (1901) Elliott Cresson-medalo ; vd
Membrecoj
Membrecoj	VDI Verein Deutscher Ingenieure e. V. (mul) (estrarano) (1911–1913) vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Ruldolf Christian Karl DIESEL Diesel [dizel] (naskiĝis la 18-an de marto 1858^[1] , Parizo, Francilio^[2], malaperis la 29-an de septembro 1913^[1]) estis germana inĝeniero, kiu inventis intern-brulan motoron. Li ankaŭ estis lingvosciencisto kaj virtuozo de artoj.^[1]

Lia plej granda merito estas la de li inventita kaj laŭ li nomita dizelo, motoro kun interna brulado, en kiu la karburaĵo, injektita en forte densigitan aeron, spontane ekbrulas. Ĝi ankoraŭ nuntempe estas uzata ekzemple por ŝipoj, aŭtoj, lokomotivoj kaj agrikulturaj maŝinoj. En la jaro 1897 li prezentis la unuan funkciantan modelon. Ankaŭ la peza benzino uzata por tiaj motoroj fojfoje erare estas nomata dizelo.

La venkon de sia invento Rudolf Diesel tamen nur parte travivis. Oftaj kvereloj pri patentoj, akraj atakoj far aliaj inĝenieroj kaj financaj malfacilaĵoj pro misinvestoj fine ruinigis lian sanon. En 1913 li mortis dum ŝipvojaĝo de Belgio al Britio. Oni supozas, ke li mem finis sian vivon.

Diesel kaj Esperanto

„ De multaj jaroj mi mem interesiĝas pri Esperanto. Tiu ĉi internacia helplingvo plenumas bazajn kondiĉojn, por ke akceptu ĝin plej multaj popoloj kaj ke ĝi plue ekzistadu en natura ligo kun la ĉefaj gvidantaj lingvoj en la genia simpleco kaj logiko de sia strukturo.

Ĉi tiun lingvon mi pritraktas el vidpunkto de inĝeniero, kies klopodo estas direktita al ŝparo de energio... La celo de Esperanto estas ŝpari tempon, energion, laboron, monon, kaj plirapidigi, plisimpligi la internaciajn rilatojn.

De tiu vidpunkto estas malfacile kompreni kontraŭstarojn, kiaj ankoraŭ aperas kontraŭ enkonduko de la afero tiel utila por la homaro. Mi opinias enkondukon de Esperanto kiel necesegan bezonon por la paco kaj kulturo. ”

— Das Esperanto ein Kulturfaktor, 1913