proprio

 Entradas similares:  propio

Español

proprio
pronunciación (AFI)	[ˈpɾopɾjo]
silabación	pro-prio
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rima	o.pɾjo

Etimología 1

Del latín proprius.

Adjetivo

proprio ¦ plural: proprios ¦ femenino: propria ¦ femenino plural: proprias

1

Variante de propio.

• Uso: anticuado.

Traducciones

• [1] Véanse las traducciones en «propio».

Italiano

proprio
pronunciación (AFI)	/ˈpɾɔ.pɾjo/
silabación	pro-prio
acentuación	llana
longitud silábica	bisílaba
rima	ɔ.pɾjo

Etimología 1

Del latín proprius.

Adjetivo

proprio ¦ plural: propri ¦ femenino: propria ¦ femenino plural: proprie

1

Propio; suyo, tuyo o mío (dependiendo de quién sea el poseedor y quién hable).

• Sinónimos: mio, tuo, suo.

2

Peculiar, particular; suyo, tuyo o mío (dependiendo de quién hable y sobre quién lo haga).

• Sinónimos: mio, tuo, suo.

Adverbio de cantidad

3

Muy, realmente.

• Sinónimos: veramente, davvero.

Adverbio de modo

4

Justo₇, mismo.

• Ejemplo: Quello che ha mangiato di più è stato proprio lui.

Locuciones

• nome proprio

Latín

proprio
clásico (AFI)	/ˈpro.pri.o/
eclesiástico (AFI)	/ˈpro.pri.o/
silabación	pro-pri-o
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rima	o.pri.o

Etimología 1

De proprius.

Verbo transitivo

1

Apropiar.

Conjugación

Conjugación de propriō, propriāre, propriāvī, propriātum  (primera conjugación, defectivo, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	propriāre, propriāvisse
Infinitivo pasivo	―
Participio activo	propriāns, propriātūrus
Participio pasivo	―
Gerundio	propriandī, propriandō, propriandum
Supino	propriātum, propriātū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego propriō	tū propriās	is, ea, id propriat	nōs propriāmus	vōs propriātis	eī, eae, ea propriant
Pretérito imperfecto	ego propriābam	tū propriābās	is, ea, id propriābat	nōs propriābāmus	vōs propriābātis	eī, eae, ea propriābant
Futuro	ego propriābō	tū propriābis	is, ea, id propriābit	nōs propriābimus	vōs propriābitis	eī, eae, ea propriābunt
Pretérito perfecto	ego propriāvī	tū propriāvistī	is, ea, id propriāvit	nōs propriāvimus	vōs propriāvistis	eī, eae, ea propriāvērunt, propriāvēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego propriāveram	tū propriāverās	is, ea, id propriāverat	nōs propriāverāmus	vōs propriāverātis	eī, eae, ea propriāverant
Futuro perfecto	ego propriāverō	tū propriāveris	is, ea, id propriāverit	nōs propriāverimus	vōs propriāveritis	eī, eae, ea propriāverint
Futuro sigmático†	ego propriāssō	tū propriāssis	is, ea, id propriāssit	nōs propriāssimus	vōs propriāssitis	eī, eae, ea propriāssint
Presente pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Futuro pasivo	ego ―	tū ―	is, ea, id ―	nōs ―	vōs ―	eī, eae, ea ―
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego propriem	ut tū propriēs	ut is, ut ea, ut id propriet	ut nōs propriēmus	ut vōs propriētis	ut eī, ut eae, ut ea proprient
Pretérito imperfecto	ut ego propriārem	ut tū propriārēs	ut is, ut ea, ut id propriāret	ut nōs propriārēmus	ut vōs propriārētis	ut eī, ut eae, ut ea propriārent
Pretérito perfecto	ut ego propriāverim	ut tū propriāverīs	ut is, ut ea, ut id propriāverit	ut nōs propriāverīmus	ut vōs propriāverītis	ut eī, ut eae, ut ea propriāverint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego propriāvissem	ut tū propriāvissēs	ut is, ut ea, ut id propriāvisset	ut nōs propriāvissēmus	ut vōs propriāvissētis	ut eī, ut eae, ut ea propriāvissent
Aorista sigmático†	ut ego propriāssim	ut tū propriāssīs	ut is, ut ea, ut id propriāssīt	ut nōs propriāssīmus	ut vōs propriāssītis	ut eī, ut eae, ut ea propriāssint
Presente pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego ―	ut tū ―	ut is, ut ea, ut id ―	ut nōs ―	ut vōs ―	ut eī, ut eae, ut ea ―
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) propriā	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) propriāte	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) propriātō	(is, ea, id) propriātō	― ―	(vōs) propriātōte	(eī, eae, ea) propriantō
Presente pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) ―	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) ―
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad
NOTA: solo se emplean las formas activas

Forma flexiva

Forma adjetiva

1

Forma del dativo y ablativo singular masculino de proprius.

2

Forma del dativo y ablativo singular neutro de proprius.

Forma sustantiva

3

Forma del dativo y ablativo singular de proprium₁.