Jack Nicklaus
| Jack Nicklaus | |
|---|---|
![]() (2005) | |
| Bizitza | |
| Jaiotza | Columbus, 1940ko urtarrilaren 21a (86 urte) |
| Herrialdea | |
| Hezkuntza | |
| Heziketa | Ohio Estatuko Unibertsitatea Upper Arlington High School (en) Jones Middle School (en) |
| Hizkuntzak | ingelesa |
| Jarduerak | |
| Jarduerak | golf-jokalaria eta golf course designer (en) |
| Pisua | 84 kilogramo |
| Altuera | 178 zentimetro |
| Jasotako sariak | |
| Ezizena(k) | Golden Bear, Bear eta Karnak |
| nicklaus.com | |

Jack William Nicklaus (Upper Arlington, Ohio, Ameriketako Estatu Batuak, 1940ko urtarrilaren 21a) estatubatuar golf jokalari profesional ohia da, bere ibilbidean zehar lortutako garaipenengatik eta markengatik garai guztietako golfaririk onenatzat hartu ohi dena. Kirolaren munduan Urrezko Hartza (ingelesez: The Golden Bear) goitizenaz da ezaguna. Bere ibilbide profesional luzean zehar, nazioarteko 18 txapelketa nagusi (Major direlakoak) irabazi zituen, historian inork gainditu ez duen errekorra, eta guztira 73 garaipen lortu zituen PGA Tour zirkuitu profesionalean, historiako hirugarren markarik onena izanik Sam Snead eta Tiger Woodsen atzetik.
1962an hartu zuen golfa lanbidetzat, amateur gisa arrakasta handiak lortu ondoren, eta berehala bihurtu zen munduko jokalari nabarmenetako bat, Arnold Palmer eta Gary Playerrekin batera, golfa kirol masibo eta telebistaz ematen zen ikuskizun global bihurtzen lagundu zuen "Hiru Handiak" (The Big Three) taldea osatuz.
Haurtzaroa eta hastapenak amateur gisa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jack Nicklaus Columbus hiriko aldirietan dagoen Upper Arlington herrian jaio zen, Ohio estatuan. Familia dirudun batean hazi zen; bere aita, Charlie Nicklaus, farmazialaria zen eta hainbat negozio zituen. Txikitatik kirolari bikaina zela erakutsi zuen, saskibaloian, beisbolean, tenisean eta amerikar futbolean nabarmenduz, baina berehala aurkitu zuen bere benetako pasioa: golfa.
Hamar urte zituela hasi zen golfean jokatzen Jack Grout irakaslearen eskutik, Scioto Country Club zelaian. Grout izan zen Nicklausen golfeko irakasle bakarra bere ibilbide osoan zehar. Bere talentua izugarria zen; hamahiru urterekin 70 kolpeko marka hautsi zuen lehen aldiz, eta hamasei urterekin Ohioko Estatu Irekia irabazi zuen jokalari profesionalen aurka.
Ohioko Estatu Unibertsitatean farmazia ikasketak hasi zituen, aitaren negozioarekin jarraitzeko asmoz, baina azkenean aseguruetan lizentziatu zen. Unibertsitate garaian, Nicklausek bi aldiz irabazi zuen AEBetako Golf Ireki Amateurra (1959an eta 1961ean), eta 1960an bigarren postuan amaitu zuen Ameriketako Estatu Batuetako Ireki profesionalean (US Open), Arnold Palmerren atzetik soilik, amateur batek inoiz lortutako emaitzarik onenetako bat ezarriz.[1]
Ibilbide profesionala
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
1960ko hamarkada: Palmerren aurkako lehia eta nagusitasuna
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1961eko amaieran, 21 urte zituela, Nicklausek profesionaletara jauzi egitea erabaki zuen. Bere lehen urtean (1962an) bere ibilbide betirako markatuko zuen unea iritsi zen: AEBetako Irekia (US Open) irabazi zuen Oakmont Country Club zelaian, garai hartako jokalari maitatuena eta golfaren ikonoa zen Arnold Palmerri berdinketa-hauste (playoff) dramatiko batean irabaziz. Garaipen horrek bi jokalarien arteko lehia mitiko bati hasiera eman zion, eta Nicklaus belaunaldi berriko izar nagusi gisa finkatu zuen.
1963an, bere lehen Masters Txapelketa (Augustako Mastersa) eta PGA Txapelketa irabazi zituen. 1966an, 26 urte besterik ez zituela, Erresuma Batuko Irekia (The Open Championship) lortu zuen, eta horrela bere ibilbideko lehen "Grand Slam"a osatu zuen, hau da, golfeko lau txapelketa nagusiak gutxienez behin irabaztea lortuz. Hamarkada amaitzerako, Nicklausek jadanik zazpi txapelketa nagusi irabaziak zituen, eta munduko jokalari onenaren estatusa argi utzi zuen.[2]
1970eko hamarkada: Errekorrak hausten
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1970eko hamarkada Nicklausen ibilbideko arrakastatsuena izan zen. Bere jokoa findu zuen, pisua galdu zuen eta taktikoki heldutasun ikaragarria lortu zuen. Garai horretan, Lee Trevino, Johnny Miller eta, bereziki, Tom Watson bezalako jokalari handiekin lehia gogorrak izan zituen.
1973an, Bobby Jones golfari mitikoaren 13 txapelketa nagusien errekorra berdindu zuen, eta gutxira gainditu egin zuen. 1970 eta 1979 bitartean, zortzi txapelketa nagusi irabazi zituen, tartean bi Masters, bi US Open, bi Erresuma Batuko Ireki eta bi PGA Txapelketa. Txapelketa handietan etengabe borrokan egoteagatik nabarmendu zen; garaipenez gain, askotan amaitu zuen bigarren edota hirugarren postuan.
1980ko hamarkada eta 1986ko Masters historikoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
1980ko hamarkadan, Nicklausen erritmoak behera egin zuen pixkanaka, adinak eta beste negozio batzuek (golf zelaien diseinua, adibidez) denbora gehiago eskatzen ziotelako. Hala ere, 1980an AEBetako Irekia eta PGA Txapelketa irabaztea lortu zuen.
Baina bere ibilbideko unerik ahaztezinenetako bat 1986an iritsi zen. 46 urte zituela, askok jada erretirotik gertu ikusten zutenean, Augustako Mastersa irabazi zuen seigarren aldiz. Azken egunean, azken bederatzi zuloetan 30 kolpeko marka izugarria egin zuen, atzetik zetozen jokalari gazteei (Seve Ballesteros, Tom Kite, Greg Norman) aurrea hartuz. Garaipen hura golfaren historiako kirol-balentria handienetako bat bezala gogoratzen da, eta Nicklaus Mastersa irabazi duen jokalaririk zaharrena bihurtu zuen.[3]
Zirkuitu Seniorra (PGA Tour Champions)
[aldatu | aldatu iturburu kodea]1990ean, 50 urte bete zituenean, zirkuitu seniorrean (50 urtetik gorako jokalarien zirkuituan) jokatzen hasi zen. Bertan ere nagusitasun handia erakutsi zuen, zirkuitu horretako hamar txapelketa nagusi irabaziz 1996ra bitartean, beste inork lortu ez duen marka. Bere ibilbide profesionalari agur ofiziala 2005eko Erresuma Batuko Irekian eman zion, St Andrewseko zelaian (Eskozian).
Jokatzeko estiloa eta teknika
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Bere garairik onenetan, Nicklaus famatua zen driver makilarekin lortzen zuen distantzia izugarriagatik. Pilota oso urruti bidaltzen zuen, baina bereziki nabarmentzen zen "power fade" izeneko kolpeagatik (pilota indar handiz joz, hegaldiaren amaieran apur bat eskuinerantz biratuz). Horri esker, ibilbide luze eta estuetan abantaila izugarria lortzen zuen.
Horrez gain, fisikoki eta mentalki oso gogorra zen. Gainerako jokalariak presioaren eraginez hondoratzen zirenean, Nicklausek bere mailarik onena ematen zuen. Bereziki ondo kontrolatzen zituen zelaiaren inguruko putt kolpeak, erabakigarriak izaten zirenak txapelketetako azken zuloetan. Bera izan zen, halaber, zelaiko distantziak neurtzeko liburuxkak zehaztasun zientifikoz erabiltzen hasi zen lehen jokalarietako bat, gaur egungo jokalari modernoen estrategiaren aitzindari bihurtuz.
Garaipen nagusien zerrenda
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jack Nicklausek 18 txapelketa nagusi profesional (Majors) irabazi zituen, golfeko marka absolutua. Zerrenda hau da:[4]
- Masters Txapelketa (6): 1963, 1965, 1966, 1972, 1975, 1986. (Inork ez du txapelketa hau bera baino gehiagotan irabazi).
- AEBetako Irekia (4): 1962, 1967, 1972, 1980.
- Erresuma Batuko Irekia (3): 1966, 1970, 1978.
- PGA Txapelketa (5): 1963, 1971, 1973, 1975, 1980.
Horrez gain, harrigarria da 19 aldiz amaitu zuela txapelketa nagusietan bigarren postuan, bere erregulartasun ikaragarriaren seinale.
Golf-zelaien diseinua eta enpresa mundua
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Jokatzeari uzten zihoan heinean, Nicklausek indar handia jarri zuen golf-zelaien diseinuan. Bere enpresa, Nicklaus Design, munduko diseinu estudio arrakastatsuenetako bat da, eta 41 herrialdetan 400 golf zelai baino gehiago diseinatu ditu.
Zelai horietako askotan mundu mailako txapelketak jokatzen dira. Ezagunena, agian, bere jaioterrian, Ohion, sortu zuen Muirfield Village Golf Club da. Zelai horretan urtero jokatzen da The Memorial Tournament, Nicklausek berak antolatzen duen PGA Tourreko txapelketa garrantzitsua. Horrez gain, ardoen ekoizpenean, arropen diseinuan eta golfeko ekipamenduen fabrikazioan ere negozioak ditu.
Bizitza pertsonala eta filantropia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
1960an bere unibertsitateko neska-lagunarekin ezkondu zen, Barbara Bashekin. Bost seme-alaba eta hogeita bi biloba dituzte. Nicklaus familiaren egoitza nagusia Floridako North Palm Beachen dago.
Bere ibilbidean zehar irabazitako diru eta ospeari esker, labora filantropiko izugarria egin du Nicklausek. Bere emaztearekin batera Nicklaus Children's Health Care Foundation sortu zuen, haurren osasuna bermatzeko eta tratamendu pediatrikoak finantzatzeko. Fundazio honen bidez ehunka milioi dolar bildu ditu haurrentzako ospitaleetarako.
Bere bizitzako lorpen eta ekarpenengatik, Nicklausek nazioarteko ohore garrantzitsuenak jaso ditu. 1974an Golfaren Ospearen Aretoan (World Golf Hall of Fame) sartu zen. 2005ean, Estatu Batuetako gobernuaren ohore zibil gorena jaso zuen, Askatasunaren Domina Presidentziala, George W. Bush presidentearen eskutik. Geroago, 2015ean, AEBetako Kongresuaren Urrezko Domina eman zioten.[5]
Ikus, gainera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) «Jack Nicklaus - Early Life and Amateur Career» Biography.com (kontsulta data: 2026-03-17).
- ↑ (Ingelesez) «Jack Nicklaus: 1960s Dominance» PGA Tour Official Site (kontsulta data: 2026-03-17).
- ↑ (Ingelesez) «The 1986 Masters: Jack Nicklaus's Greatest Victory» Golf Channel (kontsulta data: 2026-03-17).
- ↑ (Ingelesez) «Jack Nicklaus - Major Championships» PGA Tour (kontsulta data: 2026-03-17).
- ↑ (Ingelesez) «Jack Nicklaus awarded Congressional Gold Medal» USA Today (kontsulta data: 2026-03-17).
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- (Ingelesez) Jack Nicklausen webgune ofiziala
- (Ingelesez) PGA Tour: Jack Nicklausen profila eta estatistikak
