close
Aller au contenu

mustapikkuhaikara

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Composé de musta noir ») et de pikkuhaikara blongios nain »).
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif mustapikkuhaikara mustapikkuhaikarat
Génitif mustapikkuhaikaran mustapikkuhaikaroiden
mustapikkuhaikaroitten
mustapikkuhaikarain (rare)
Partitif mustapikkuhaikaraa mustapikkuhaikaroita
Accusatif mustapikkuhaikara[1]
mustapikkuhaikaran[2]
mustapikkuhaikarat
Inessif mustapikkuhaikarassa mustapikkuhaikaroissa
Illatif mustapikkuhaikaraan mustapikkuhaikaroihin
Élatif mustapikkuhaikarasta mustapikkuhaikaroista
Adessif mustapikkuhaikaralla mustapikkuhaikaroilla
Allatif mustapikkuhaikaralle mustapikkuhaikaroille
Ablatif mustapikkuhaikaralta mustapikkuhaikaroilta
Essif mustapikkuhaikarana mustapikkuhaikaroina
Translatif mustapikkuhaikaraksi mustapikkuhaikaroiksi
Abessif mustapikkuhaikaratta mustapikkuhaikaroitta
Instructif mustapikkuhaikaroin
Comitatif mustapikkuhaikaroine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne mustapikkuhaikarani mustapikkuhaikaramme
2e personne mustapikkuhaikarasi mustapikkuhaikaranne
3e personne mustapikkuhaikaransa

mustapikkuhaikara \ˈmustɑˌpikːuˌhɑikɑrɑ\

  1. (Ornithologie) Blongios à cou jaune, oiseau de nom scientifique Ixobrychus flavicollis.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

mustapikkuhaikara \ˈmustɑˌpikːuˌhɑikɑrɑ\

  1. Accusatif II singulier de mustapikkuhaikara.