A súa creación, como a do Exarcado de Rávena, pretendía protexer unha provincia xeograficamente excéntrica das presións exteriores ao concentrar os poderes civís e militares nas mans do exarca (representante plenipotenciario do emperador).
Chegada de refuxiados vido de Exipto fuxindo da conquista árabe e que traen consigo o monotelismo a un territorio ortodoxo onde provocan unha intensa polémica relixiosa.
660: Bizancio retoma o control do exarcado de Cartago.
697: toma de Cartago polos árabes e fin do Exarcado.