O KIM-1, abreviatura de Keyboard Input Monitor («Monitor de entrada de teclado»), é un pequeno ordenador monoplaca baseado no 6502 desenvolvido e producido por MOS Technology, Inc. e lanzado en 1976. Tivo moito éxito nese período, debido ao seu baixo prezo (grazas ao económico microprocesador 6502) e á súa facilidade de ampliación.
O primeiro procesador de MOS Technology, o 6501, podería conectarse a placas nai existentes que utilizaban o Motorola 6800, o que permitía aos usuarios potenciais (é dicir, enxeñeiros e afeccionados) poñer en marcha un sistema de desenvolvemento con moita facilidade usando o hardware existente. Motorola demandou inmediatamente, obrigando a MOS a retirar o 6501 do mercado. O cambio da disposición dos pins produciu o 6502 «amigable con demandas». Se non, idéntico ao 6501, tiña a desvantaxe de non ter ningunha máquina na que os novos usuarios puidesen comezar rapidamente a usar a CPU.
Chuck Peddle, líder do grupo 650x en MOS (e antigo membro do equipo 6800 de Motorola), deseñou o KIM-1 para cubrir esta necesidade.[1] O KIM-1 chegou ao mercado en 1976. Aínda que orixinalmente a máquina estaba pensada para ser usada por enxeñeiros, axiña atopou un gran público entre os afeccionados. Poderíase construír un sistema completo por menos de 500 dólares, coa compra do propio ordenador por só 245 dólares, e despois engadindo unha fonte de alimentación, un terminal de segunda man e unha unidade de cinta de casete.
Había moitos libros dispoñibles que demostraban pequenos programas de linguaxe ensambladora para o KIM, incluíndo The First Book of KIM de Jim Butterfield et al.[2] Un programa de demostración converteu o KIM nunha caixa de música alternando un bit de saída controlable por software conectado a un pequeno altofalante. O programador canadense Peter R. Jennings produciu o que probablemente foi o primeiro xogo para microordenadores que se vendeu comercialmente, Microchess, orixinalmente para o KIM-1.[3]
A medida que o sistema se fixo máis popular, unha das adicións comúns foi a linguaxe de programación Tiny BASIC. Isto requiría unha fácil expansión da memoria; «toda a decodificación dos primeiros 4K ofrécese directamente na placa KIM. Todo o que precisa proporcionar son outros 4K de chips de RAM e algúns búfers».[4] A parte difícil era cargar o BASIC desde a cinta de casete: unha "ordalía" de 15 minutos propensa a erros.[3]
Por último, estaba a variante Synertek SYM-1, que podería dicirse que é unha máquina a medio camiño entre o KIM e o AIM; tiña a pequena pantalla do KIM e un simple teclado de membrana de 29 teclas (só díxitos hexadecimales e teclas de control), pero proporcionaba interfaces de expansión estándar AIM e RS-232 auténtico (soporta o nivel de voltaxe e o modo de bucle de corrente).[6]
