Perdana Menteri United Kingdom

Rencana ini mengenai jawatan ketua kerajaan United Kingdom. Untuk senarai pemegang jawatan, sila lihat Senarai Perdana Menteri United Kingdom.

Perdana Menteri United Kingdom
Prime Minister of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
Jata diraja yang digunakan oleh Kerajaan Seri Paduka Baginda
Bendera United Kingdom
Penyandang Andy Burnham sejak 20 Julai 2026
Kerajaan Seri Paduka Baginda Pejabat Perdana Menteri, 10 Downing Street Pejabat Kabinet
Gelaran	The Right Honourable
Singkatan	PM
Anggota bagi	Kabinet United Kingdom dan Kerajaan United Kingdom
Lapor kepada	Parlimen United Kingdom, khususnya Dewan Rakyat
Bidang kuasa	United Kingdom
Kediaman	10 Downing Street Chequers
Pusat	10 Downing Street, Westminster, London
Dilantik oleh	Raja United Kingdom Individu yang paling berkemungkinan memperoleh kepercayaan Dewan Rakyat
Tempoh jawatan	Tiada tempoh tetap Memegang jawatan sehingga meletakkan jawatan atau diberhentikan; secara konvensional mesti mengekalkan kepercayaan Dewan Rakyat
Dibentuk	1721 (secara konvensional)
Pemegang pertama	Robert Walpole
Penggantian	Tiada pengganti automatik
Timbalan/naib	Timbalan Perdana Menteri United Kingdom
Gaji	£83,837 setahun sebagai menteri ditambah £98,599 sebagai ahli Parlimen
Senarai	Senarai Perdana Menteri United Kingdom
Tapak web	Pejabat Perdana Menteri
sunting · sunting di Wikidata Lihat pendokumenan templat ini

United Kingdom

Rencana ini sebahagian daripada siri: Politik dan pemerintahan United Kingdom

Kerajaan Ratu Ratu Elizabeth II The Crown Prerogatif Diraja Majlis Privi Kabinet Perdana Menteri David Cameron Senarai penuh anggota Perkhidmatan Awam Kebawah Duli Yang Maha Mulia Jabatan Agensi eksekutif Parlimen Pembukaan Negara Parlimen Akta Parlimen Dewan Pertuanan Tuan Speaker Baroness Hayman Dewan Rakyat Speaker John Bercow Pertanyaan Perdana Menteri Pembangkang Ketua Jeremy Corbyn Kabinet Bayangan Kehakiman Mahkamah Agung United Kingdom Mahkamah United Kingdom Mahkamah England dan Wales Mahkamah Ireland Utara Mahkamah Scotland Perlembagaan Hak asasi manusia Negeri UK Politik England Pihak Berkuasa London Raya Politik Scotland Kerajaan Scotland Parlimen Scotland Politik Wales Kerajaan Wales Perhimpunan Kebangsaan Wales Politik Ireland Utara Eksekutif Ireland Utara Perhimpunan Ireland Utara Perkara rizab Pilihan raya Pilihan raya di United Kingdom Kawasan pilihan raya Parlimen Parti politik Pilihan raya terakhir Pilihan raya seterusnya Dasar luar Hubungan luar negeri Politik Kesatuan Eropah

Negara-negara lain · Atlas  Portal Politik

Perdana Menteri United Kingdom Great Britain dan Ireland Utara (bahasa Inggeris: Prime Minister of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) ialah ketua kerajaan United Kingdom dan ketua Kerajaan Seri Paduka Baginda. Perdana menteri mempengerusikan Kabinet, memikul tanggungjawab keseluruhan terhadap dasar dan keputusan kerajaan, menyelia operasi perkhidmatan awam serta agensi kerajaan, memilih anggota kerajaan dan menjadi tokoh utama kerajaan di Dewan Rakyat.

Jawatan ini tidak diwujudkan melalui satu statut, surat cara atau keputusan perlembagaan tertentu. Sebaliknya, jawatan perdana menteri berkembang secara beransur-ansur sejak awal abad ke-18 melalui gabungan amalan politik, konvensyen perlembagaan, statut dan prerogatif diraja. Perdana menteri mempunyai beberapa fungsi statutori, tetapi sebahagian besar kedudukan dan kuasanya ditentukan oleh konvensyen serta keupayaannya mengekalkan sokongan Kabinet, parti pemerintah dan Dewan Rakyat.

Perdana menteri dilantik oleh raja berdasarkan prerogatif diraja. Menurut konvensyen moden, raja melantik individu yang paling berkemungkinan mampu memperoleh dan mengekalkan kepercayaan Dewan Rakyat. Individu tersebut lazimnya ialah ketua parti yang memegang majoriti kerusi atau ketua parti yang dapat membentuk gabungan atau kerajaan minoriti yang berdaya maju. Perdana menteri moden juga dijangka menjadi, atau bakal menjadi, ahli Dewan Rakyat.

Secara tradisi, perdana menteri turut menyandang jawatan Tuan Pertama Perbendaharaan, Menteri Perkhidmatan Awam dan, sejak 2019, Menteri Kesatuan. Penyandang semasa ialah Andy Burnham, ketua Parti Buruh, yang menjadi perdana menteri pada 20 Julai 2026 selepas Keir Starmer meletakkan jawatan.

Sejarah

Asal usul

Robert Walpole, yang secara umum dianggap sebagai perdana menteri pertama United Kingdom.

Asal usul jawatan perdana menteri berkait dengan perubahan hubungan antara raja, Parlimen dan para menteri selepas Revolusi Gemilang pada 1688. Raja semakin bergantung pada Parlimen untuk memperoleh hasil cukai dan melaksanakan dasar, manakala Dewan Rakyat berkembang menjadi unsur utama dalam pembentukan kerajaan. Pada masa yang sama, urusan eksekutif semakin dikendalikan melalui sekumpulan menteri kanan yang kemudiannya berkembang menjadi Kabinet.

Robert Walpole, yang menjadi Tuan Pertama Perbendaharaan pada 1721, lazimnya dianggap sebagai perdana menteri pertama. Beliau mengekalkan sokongan raja serta majoriti di Dewan Rakyat, menyelaraskan kerja para menteri dan mengetuai pentadbiran sehingga 1742. Walau bagaimanapun, gelaran “perdana menteri” ketika itu tidak mempunyai kedudukan rasmi dan kadangkala digunakan oleh penentangnya sebagai istilah celaan. Walpole sendiri tidak mendakwa memegang jawatan berasingan dengan nama tersebut.

Selepas kejatuhan Walpole, kedudukan seorang menteri utama tidak sentiasa jelas. Namun begitu, menjelang akhir abad ke-18, amalan bahawa seorang menteri harus mengetuai dan menyelaraskan kerajaan semakin kukuh. Peralihan kepada pemerintahan berparti, peluasan hak mengundi dan peningkatan penguasaan Dewan Rakyat seterusnya mengukuhkan kedudukan ketua kerajaan yang mempunyai sokongan parlimen.

Pengiktirafan rasmi

Pada peringkat awal, perdana menteri lazimnya menggunakan jawatan Tuan Pertama Perbendaharaan sebagai asas rasmi bagi kedudukannya. Pada 1841, Robert Peel menyerahkan pengurusan harian Perbendaharaan kepada Canselor Perbendaharaan, sekali gus mengalihkan tumpuan perdana menteri daripada pentadbiran kewangan kepada penyelarasan keseluruhan kerajaan dan kepimpinan Kabinet.

Pengiktirafan rasmi terhadap jawatan perdana menteri berlaku secara beransur-ansur. Senarai menteri dalam Hansard mula menggunakan gelaran tersebut pada 1885, manakala Imperial Calendar, pendahulu kepada Civil Service Yearbook, menyenaraikan Arthur Balfour sebagai “Prime Minister and First Lord of the Treasury” pada 1904. Pada Disember 1905, jawatan itu diberikan kedudukan dalam susunan keutamaan rasmi; Henry Campbell-Bannerman merupakan pemegang pertama yang menerima penggunaan rasmi gelaran perdana menteri.

Rujukan statutori pertama kepada perdana menteri terdapat dalam Akta Estet Chequers 1917, yang menetapkan Chequers sebagai kediaman desa untuk kegunaan perdana menteri. Walaupun jawatan itu kemudian disebut dalam pelbagai undang-undang, tiada statut tunggal yang mentakrifkan keseluruhan kuasa, fungsi atau syarat pelantikannya.

Perkembangan institusi moden

Keperluan pentadbiran semasa Perang Dunia Pertama mempercepat perkembangan institusi di sekitar perdana menteri. Pada 1916, David Lloyd George menubuhkan Sekretariat Perdana Menteri dan memperkenalkan sistem pencatatan rasmi keputusan Kabinet. Pada masa yang sama, jawatan Setiausaha Kabinet serta badan yang berkembang menjadi Pejabat Kabinet dibentuk bagi menyokong kerja Kabinet dan pengerusinya.

Struktur sokongan di Downing Street terus berkembang selepas Perang Dunia Kedua. Pejabat Politik ditubuhkan pada 1964, Unit Dasar pada 1974 dan beberapa unit penyelarasan serta pelaksanaan lain diwujudkan oleh kerajaan berikutnya. Kewujudan “Pejabat Perdana Menteri” mula disenaraikan secara terbuka dalam Civil Service Yearbook pada 1977.

Walaupun kakitangan dan jangkauan Pejabat Perdana Menteri telah berkembang, pejabat tersebut bukan sebuah jabatan kementerian yang berasingan. Secara pentadbiran, ia merupakan unit dalam Pejabat Kabinet, yang menyediakan sokongan perkhidmatan awam dan penyelarasan merentas kerajaan.

Kedudukan perlembagaan

United Kingdom tidak mempunyai satu perlembagaan bertulis yang terkandung dalam sebuah dokumen tunggal. Oleh itu, kedudukan perdana menteri terhasil daripada gabungan statut, undang-undang am, prerogatif diraja, keputusan mahkamah dan konvensyen perlembagaan. Kuasa menteri mesti dilaksanakan menurut undang-undang dan boleh tertakluk pada semakan kehakiman apabila kesahihannya dipertikaikan.

Perdana menteri ialah ketua kerajaan, tetapi bukan pemegang tunggal semua kuasa eksekutif. Menurut prinsip tanggungjawab bersama Kabinet, keputusan Kabinet dan jawatankuasanya mengikat semua anggota kerajaan. Menteri yang tidak dapat menerima keputusan bersama lazimnya dijangka meletakkan jawatan. Perdana menteri pula bergantung pada sokongan rakan Kabinet, parti pemerintah dan Dewan Rakyat untuk melaksanakan dasar serta mengekalkan kedudukannya.

Kekuatan seseorang perdana menteri berbeza mengikut saiz majoriti parlimen, perpaduan parti, hubungan dengan menteri kanan, keadaan ekonomi, krisis dalam dan luar negara serta kewibawaan peribadinya. Oleh sebab itu, ahli akademik berbeza pendapat sama ada sistem United Kingdom lebih tepat digambarkan sebagai “pemerintahan Kabinet” atau “pemerintahan perdana menteri”. Walaupun jawatan itu berpotensi sangat berkuasa, perdana menteri tidak mempunyai kedudukan berperlembagaan yang setara dengan seorang presiden eksekutif.

Pelantikan, tempoh jawatan dan penggantian

Pembentukan kerajaan

Raja melantik perdana menteri dalam satu pertemuan persendirian berdasarkan prerogatif diraja. Pelantikan berkuat kuasa apabila individu tersebut menerima permintaan raja untuk membentuk kerajaan. Tiada meterai atau surat cara jawatan khusus bagi perdana menteri, walaupun penyandang biasanya dilantik sebagai Tuan Pertama Perbendaharaan dan mengangkat sumpah bagi jawatan tersebut dalam mesyuarat Majlis Privi.

Sekiranya sebuah parti memperoleh majoriti jelas dalam pilihan raya umum, ketua parti itu lazimnya dilantik sebagai perdana menteri. Jika tiada parti mempunyai majoriti keseluruhan, parti-parti politik bertanggungjawab menentukan siapa yang mampu memperoleh kepercayaan Dewan Rakyat. Kerajaan sedia ada boleh terus menjalankan tugas sementara rundingan pembentukan gabungan, perjanjian sokongan atau kerajaan minoriti berlangsung. Raja tidak sepatutnya dilibatkan dalam rundingan politik kepartian tersebut.

Dalam amalan moden, perdana menteri mestilah seorang ahli Parlimen atau bakal menjadi ahli Parlimen dalam tempoh terdekat. Tiada ahli Dewan Pertuanan yang terus berkhidmat sebagai perdana menteri sejak 1902. Ketika dilantik pada 1963, Alec Douglas-Home melepaskan gelaran kebangsawanannya dan kemudian memenangi kerusi Dewan Rakyat dalam pilihan raya kecil. Perdana menteri juga merupakan anggota Majlis Privi.

Tempoh jawatan dan peletakan jawatan

Perdana menteri tidak mempunyai tempoh jawatan tetap yang berasingan daripada hayat sesebuah Parlimen. Penyandang terus memegang jawatan sehingga meletakkan jawatan, meninggal dunia atau diberhentikan oleh raja. Walau bagaimanapun, konvensyen moden menghendaki perdana menteri mengekalkan kepercayaan Dewan Rakyat. Kehilangan undi kepercayaan boleh menyebabkan kerajaan meletakkan jawatan atau perdana menteri memohon pembubaran Parlimen untuk mengadakan pilihan raya umum.

Seorang perdana menteri juga boleh berundur selepas partinya kalah dalam pilihan raya umum, kehilangan kepimpinan partinya, menghadapi pemberontakan dalaman atau atas sebab kesihatan. Apabila parti pemerintah memilih ketua baharu di tengah-tengah penggal Parlimen, ketua lama meletakkan jawatan sebagai perdana menteri dan raja melantik penggantinya. Perubahan tersebut tidak dengan sendirinya mewajibkan pilihan raya umum.

Di bawah Akta Pembubaran dan Pemanggilan Parlimen 2022, kuasa undang-undang untuk membubarkan Parlimen terletak pada raja. Perdana menteri boleh memohon pembubaran pada bila-bila masa sebelum tamat tempoh maksimum lima tahun Parlimen. Dalam keadaan biasa permohonan itu diperkenankan, walaupun kerajaan ketika menggubal akta berkenaan mengakui bahawa raja mungkin mempunyai kuasa untuk menolaknya dalam keadaan yang benar-benar luar biasa.

Ketidakupayaan dan penggantian sementara

United Kingdom tidak mempunyai susunan penggantian automatik bagi jawatan perdana menteri. Jawatan timbalan perdana menteri juga tidak semestinya diisi dan pemegangnya tidak mempunyai hak automatik untuk menggantikan perdana menteri. Begitu juga, tiada jawatan tetap yang dikenali sebagai “pemangku perdana menteri”.

Sekiranya perdana menteri sakit atau tidak dapat menjalankan tugas buat sementara waktu, beliau boleh meminta seorang menteri kanan menjalankan fungsi tertentu bagi pihaknya. Namun begitu, kuasa statutori yang terletak secara peribadi pada perdana menteri tidak semestinya boleh dipindahkan tanpa peruntukan undang-undang. Jika berlaku kematian atau ketidakupayaan kekal, raja akan melantik pengganti berdasarkan nasihat politik, amalan kepartian dan konvensyen mengenai individu yang mampu memperoleh kepercayaan Dewan Rakyat.

Kuasa dan fungsi

Kepimpinan kerajaan dan Kabinet

Perdana menteri bertanggungjawab terhadap penyusunan keseluruhan cabang eksekutif dan pembahagian tugas antara para menteri. Beliau menentukan komposisi Kabinet, memilih menteri, mengagihkan portfolio dan boleh meminta seseorang menteri meletakkan jawatan. Pelantikan serta pemecatan rasmi dilakukan oleh raja atas nasihat perdana menteri.

Sebagai pengerusi Kabinet, perdana menteri menetapkan agenda mesyuarat, menentukan struktur jawatankuasa Kabinet dan menyelesaikan pertikaian dasar antara jabatan. Perdana menteri juga boleh mengubah susunan jabatan kerajaan, tertakluk pada statut, pembiayaan Parlimen dan keperluan pentadbiran yang berkaitan. Walaupun mempunyai kedudukan utama, perdana menteri perlu mendapatkan persetujuan politik Kabinet bagi keputusan penting dan mengekalkan tanggungjawab bersama kerajaan.

Perdana menteri menerbitkan Kod Menteri, yang menetapkan piawaian tingkah laku anggota kerajaan. Perdana menteri ialah pihak yang membuat keputusan muktamad mengenai sama ada seseorang menteri telah melanggar piawaian tersebut dan akibat politik yang perlu dikenakan, walaupun penasihat bebas boleh menjalankan siasatan serta mengemukakan nasihat.

Parlimen dan perundangan

Perdana menteri ialah tokoh utama kerajaan di Dewan Rakyat dan biasanya mengetuai usaha politik untuk melaksanakan manifesto serta program perundangan kerajaan. Keutamaan tersebut diumumkan secara rasmi dalam Ucapan Raja pada pembukaan Parlimen, manakala rang undang-undang mesti diluluskan oleh Dewan Rakyat dan Dewan Pertuanan sebelum menerima perkenan diraja. Oleh itu, perdana menteri tidak menggubal undang-undang secara bersendirian.

Keupayaan kerajaan meluluskan undang-undang banyak bergantung pada majoriti, disiplin parti dan sokongan ahli Parlimen. Pemberontakan anggota parti pemerintah, tentangan Dewan Pertuanan, keputusan mahkamah atau kehilangan sokongan orang ramai boleh mengehadkan pilihan perdana menteri. Dewan Rakyat juga boleh menyingkirkan kerajaan secara politik melalui undi tidak percaya.

Salah satu bentuk kebertanggungjawaban yang paling ketara ialah Pertanyaan Perdana Menteri. Semasa Dewan Rakyat bersidang, perdana menteri biasanya menjawab soalan ahli Parlimen setiap hari Rabu dari pukul 12.00 tengah hari hingga 12.30 tengah hari. Ketua Pembangkang biasanya diberikan enam soalan susulan, manakala ahli Parlimen lain boleh mengemukakan soalan mengenai pelbagai perkara kerajaan.

Pelantikan dan piawaian awam

Perdana menteri menasihati raja mengenai pelantikan, pemecatan dan penerimaan peletakan jawatan para menteri. Perdana menteri turut terlibat dalam beberapa pelantikan kanan perkhidmatan awam, lembaga awam, suruhanjaya diraja, anugerah kebesaran, badan kehakiman dan Gereja England. Walau bagaimanapun, banyak pelantikan moden tertakluk pada statut, proses pemilihan bebas atau cadangan badan khusus. Perdana menteri tidak mempunyai kebebasan mutlak untuk memilih semua hakim, uskup atau pegawai kanan negara.

Sebagai Menteri Perkhidmatan Awam, perdana menteri mempunyai tanggungjawab keseluruhan terhadap pengurusan sebahagian besar perkhidmatan awam pusat. Sebahagian besar kuasa pengurusan harian diturunkan kepada menteri jabatan dan ketua perkhidmatan awam.

Sebagai Menteri Kesatuan, perdana menteri bertanggungjawab memastikan dasar kerajaan pusat mengambil kira seluruh United Kingdom, iaitu England, Scotland, Wales dan Ireland Utara. Penyelarasan operasi dengan kerajaan terdevolusi lazimnya turut dikendalikan oleh menteri Kabinet lain bagi pihak perdana menteri.

Keselamatan negara dan hal ehwal luar

Perdana menteri memikul tanggungjawab keseluruhan bagi keselamatan negara dan perkhidmatan perisikan, termasuk Perkhidmatan Keselamatan, Perkhidmatan Perisikan Rahsia dan GCHQ. Perdana menteri biasanya mempengerusikan Majlis Keselamatan Negara, yang menyelaraskan dasar pertahanan, keselamatan, perisikan, ketahanan negara dan hal ehwal luar.

Keputusan untuk menggunakan senjata nuklear United Kingdom hanya boleh dibenarkan oleh perdana menteri. Setiap perdana menteri juga menyediakan arahan bertulis yang dikenali sebagai “surat ikhtiar terakhir” kepada para pemerintah kapal selam nuklear untuk digunakan sekiranya kerajaan pusat musnah akibat serangan besar.

Dalam hal ehwal antarabangsa, perdana menteri mewakili United Kingdom dalam sidang kemuncak dan rundingan peringkat tinggi seperti G7, G20 dan mesyuarat keselamatan antarabangsa. Perdana menteri memainkan peranan utama dalam hubungan dengan ketua kerajaan asing, tetapi dasar luar turut dilaksanakan oleh Pejabat Luar, Komanwel dan Pembangunan serta menteri lain, manakala perbelanjaan dan perubahan undang-undang tetap memerlukan kuasa Parlimen.

Hubungan dengan raja

Perdana menteri ialah penasihat utama raja dalam urusan kerajaan. Banyak kuasa rasmi raja, termasuk pelantikan menteri, penganugerahan kehormatan tertentu dan pembubaran Parlimen, lazimnya dilaksanakan atas nasihat perdana menteri atau menteri lain. Namun begitu, nasihat tersebut mesti diberikan menurut undang-undang dan konvensyen perlembagaan; hubungan ini tidak bermaksud perdana menteri memiliki kuasa peribadi terhadap raja.

Raja kekal berkecuali dalam politik kepartian dan mengadakan pertemuan mingguan secara persendirian dengan perdana menteri untuk membincangkan urusan kerajaan. Kandungan pertemuan itu tidak direkodkan untuk pengetahuan umum. Dalam tradisi perlembagaan, raja berhak memberikan nasihat, galakan dan peringatan kepada para menteri, tetapi tanggungjawab politik terhadap keputusan kerajaan terletak pada perdana menteri dan menteri yang berkenaan.

Dalam keadaan biasa, raja tidak memilih perdana menteri berdasarkan keutamaan peribadi. Parti politik dan ahli Dewan Rakyat terlebih dahulu menentukan siapa yang mampu membentuk kerajaan. Budi bicara peribadi raja dalam pemilihan perdana menteri kali terakhir digunakan secara ketara pada 1963, ketika Elizabeth II melantik Alec Douglas-Home selepas peletakan jawatan Harold Macmillan.

Jawatan berkaitan, pejabat dan kediaman

Hampir semua perdana menteri sejak Robert Walpole turut memegang jawatan Tuan Pertama Perbendaharaan. Jawatan itu menyediakan asas rasmi bagi kedudukan perdana menteri dalam kerajaan dan menjelaskan tulisan “First Lord of the Treasury” pada peti surat pintu hadapan 10 Downing Street. Tanggungjawab kewangan harian Perbendaharaan pula dilaksanakan oleh Canselor Perbendaharaan, yang menyandang jawatan Tuan Kedua Perbendaharaan.

Pintu hadapan 10 Downing Street, pejabat dan kediaman rasmi perdana menteri.

10 Downing Street di Westminster berfungsi sebagai pejabat, tempat mesyuarat dan kediaman rasmi perdana menteri. Dari sudut sejarah dan undang-undang, bangunan itu ialah kediaman rasmi Tuan Pertama Perbendaharaan. Raja George II menawarkan rumah tersebut kepada Walpole, tetapi Walpole enggan menerimanya sebagai harta peribadi dan meminta supaya bangunan itu diperuntukkan kepada Tuan Pertama Perbendaharaan serta penggantinya. Beliau mula mendiaminya pada 22 September 1735.

Chequers, sebuah rumah desa di Buckinghamshire, disediakan untuk kegunaan perdana menteri melalui Akta Estet Chequers 1917. Kediaman itu digunakan untuk berehat, mengadakan mesyuarat tidak rasmi serta menerima tetamu kerajaan dan pemimpin asing.

Pejabat Perdana Menteri terdiri daripada pegawai perkhidmatan awam dan penasihat khas yang memberikan sokongan dasar, komunikasi, pentadbiran serta penyelarasan. Ia bekerjasama rapat dengan Pejabat Kabinet tetapi bukan sebuah jabatan kementerian bebas. Kakitangan politik parti yang bekerja dengan perdana menteri pula dibezakan daripada penjawat awam tetap yang tertakluk pada prinsip berkecuali politik.

Gelaran dan gaji

Oleh sebab perdana menteri merupakan anggota Majlis Privi, penyandangnya menggunakan gaya kehormat bahasa Inggeris The Right Honourable. Gaya itu berkait dengan keanggotaan Majlis Privi dan bukannya kuasa jawatan perdana menteri itu sendiri.

Perdana menteri menerima gaji menteri di samping gaji sebagai ahli Dewan Rakyat. Pada tahun kewangan 2026–2027, kelayakan statutori bagi gaji menteri perdana menteri ialah £83,837 setahun, manakala gaji asas ahli Parlimen ialah £98,599. Jumlah sebenar yang diterima boleh berbeza sekiranya penyandang secara sukarela mengetepikan sebahagian daripada gaji menterinya.

Bekas perdana menteri yang masih hidup

Sehingga 20 Julai 2026, terdapat sembilan bekas perdana menteri United Kingdom yang masih hidup.

• 
  John Major
  1990–1997
• 
  Tony Blair
  1997–2007
• 
  Gordon Brown
  2007–2010
• 
  David Cameron
  2010–2016
• 
  Theresa May
  2016–2019
• 
  Boris Johnson
  2019–2022
• 
  Liz Truss
  2022
• 
  Rishi Sunak
  2022–2024
• 
  Keir Starmer
  2024–2026

Lihat juga

• Senarai Perdana Menteri United Kingdom
• Timbalan Perdana Menteri United Kingdom
• Kabinet United Kingdom
• Ketua Pembangkang (United Kingdom)
• Politik United Kingdom

Pautan luar

• Jawatan Perdana Menteri di GOV.UK
• Pejabat Perdana Menteri, 10 Downing Street
• Perdana Menteri di laman Parlimen United Kingdom