close
Naar inhoud springen

substantiv

Uit WikiWoordenboek

substantiv o

  1. (grammatica) zelfstandig naamwoord
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   substantiv     substantivet     substantiver     substantiverne  
genitief   substantivs     substantivets     substantivers     substantivernes  
  • sub·stan·tiv

substantiv o

  1. (grammatica) zelfstandig naamwoord, substantief
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   substantiv     substantivet     substantiv
substantiver  
  substantiva
substantivene  
genitief   substantivs     substantivets     substantivs
substantivers  
  substantivas
substantivenes  
  • sub·stan·tiv

substantiv o

  1. (grammatica) zelfstandig naamwoord, substantief
o) enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   substantiv     substantivet     substantiv     substantiva  
genitief                        
o
bijvorm
enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief                     substantivi  
genitief                        
  • IPA: /substan'tiv/
enkelvoud meervoud
nominatief en accusatief substantiv substantive
lidwoordsvorm substantivul substantivele
datief en genitief substantivului substantivelor
vocatief substantivule substantivelor

substantiv o

  1. (grammatica) zelfstandig naamwoord
  • IPA: /sʊpstantɪv/
  • sub·stan·tiv

substantiv

  1. genitief meervoud van substantivum

substantiv o

  1. (grammatica) zelfstandig naamwoord
substantivs enkelvoud meervoud
  onbepaald bepaald onbepaald bepaald
  nominatief     substantiv     substantivet     substantiv     substantiven  
  genitief     substantivs     substantivets     substantivs     substantivens