Afronycteris
| Afronycteris | |||
| Monadjem, B.D. Patterson & Demos, 2020[1] | |||
Afrokarlik bananowy (A. nanus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Afronycteris | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vespertilio nanus W.C.H. Peters, 1852 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Afronycteris – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 34–44 mm, długość ogona 26–40 mm, długość ucha 5–13 mm, długość tylnej stopy 5–9 mm, długość przedramienia 25–35 mm; masa ciała 2–6,5 g[3][4].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 2020 roku międzynarodowy zespół zoologów (Suazyjczyk Ara Monadjem oraz Amerykanie Bruce D. Patterson i Terrence C. Demos) w artykule zatytułowanym Przegląd mroczkowatych (Mammalia: Chiroptera: Vespertilionidae) w Afryce Wschodniej z opisem nowych rodzajów i gatunków opublikowanym na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) afrokarlik bananowy (A. nanus).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]Afronycteris: łac. Afer, Afra ‘afrykański, Afrykanin, z Afryki’, od Africa ‘Afryka’; gr. νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[1].
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4][1][6]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[6] | Podgatunki[3][2][4] | Rozmieszczenie geograficzne[3][2][4] | Podstawowe wymiary[3][4][a] | Status IUCN[7] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Afronycteris nanus | (W.C.H. Peters, 1852) | afrokarlik bananowy | 7 podgatunków | Czarna Afryka od Senegalu na wschód do Etiopii, na południe do południowej Angoli, północnej Namibii i wschodniej Południowej Afryki, także Mali i Niger; niepewny Sudan, Sudan Południowy i Somalia; zakres wysokości: 0–2500 m n.p.m. | DC: 4–4,4 cm DO: 2,4–4 cm DP: 2,5–3,5 cm MC: 2,5–6,5 g |
LC | |
| Afronycteris helios | (E. Heller, 1912) | afrokarlik słoneczny | gatunek monotypowy | skrajnie południowy Sudan Południowy, południowa Somalia, północno-wschodnia i wschodnia Uganda, Kenia i północna Tanzania; niepewny w Dżibuti; zakres wysokości: 400–1335 m n.p.m. | DC: 3,4–4,1 cm DO: 2,6–3,4 cm DP: 2,6–3 cm MC: 2–6 g |
DD |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ DC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 A. Monadjem, T.C. Demos, D.L. Dalton, P.W. Webala, S. Musila, J.C. Kerbis Peterhans & B.D. Patterson. A revision of pipistrelle-like bats (Mammalia: Chiroptera: Vespertilionidae) in East Africa with the description of new genera and species. „Zoological Journal of the Linnean Society”. 191 (4), s. 1138, 2021. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlaa087. (ang.).
- 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 230. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 821, 824. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 537. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-08-23]. (ang.).
- 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 124. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ Taxonomy: Neoromicia – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-08-23]. (ang.).
