close
Przejdź do zawartości

Greet Minnen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Greet Minnen
Ilustracja
Państwo

 Belgia

Data i miejsce urodzenia

14 sierpnia 1997
Turnhout

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Trener

Ann Devries

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 1 WTA 125, 11 ITF

Najwyżej w rankingu

59 (16 października 2023)

Australian Open

2R (2020)

Roland Garros

1R (2020–2022, 2024, 2025)

Wimbledon

2R (2022, 2024)

US Open

3R (2021, 2023)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2 WTA, 2 WTA 125, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

47 (15 sierpnia 2022)

Australian Open

2R (2022, 2023)

Roland Garros

QF (2022, 2023)

Wimbledon

3R (2023)

US Open

3R (2021)

Greet Minnen (ur. 14 sierpnia 1997 w Turnhout) – belgijska tenisistka.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach zawodowych zadebiutowała w lipcu 2014 roku w turnieju ITF w belgijskiej miejscowości Maaseik. W seniorskim debiucie doszła aż do finału, w którym przegrała z o trzy lata starszą Manon Arcangioli. We wrześniu 2015 roku w Pétange wygrała pierwszy tytuł w zawodowej karierze (ITF 15 000 $).

W lutym 2018 roku doszła do ćwierćfinału ITF $15 000 w Solarino. Trzy tygodnie później, w trzecim podejściu w tym samym turnieju, odniosła czwarte zwycięstwo singlowe w rozgrywkach ITF. W maju wygrała w tureckiej Antalyi, w sierpniu w Oldenzaal oraz we wrześniu w Santarém. W październiku wystąpiła po raz pierwszy w karierze w rozgrywkach WTA, w parze z Alison Van Uytvanck wystartowała w turnieju w Luksemburgu. W pierwszej rundzie pokonały rozstawione z numerem czwartym Dalilę Jakupović i Renatę Voráčovą 6:7(7), 7:6(2), 10–5. W półfinale druga para turnieju Kirsten FlipkensJohanna Larsson skreczowała w drugim secie przy stanie 7:6(6), 3:1 dla Belgijek. W meczu mistrzowskim zmierzyły się z duetem Wiera ŁapkoMandy Minella. Zwycięstwo 7:6(3), 6:2 było dla Minnen pierwszym triumfem w turnieju WTA i to w debiucie. Po tym sukcesie awansowała aż o 508 pozycji w rankingu deblowym WTA – w notowaniu z 22 października została sklasyfikowana na 215. miejscu.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Prywatnie była związana z inną belgijską tenisistką Alison Van Uytvanck[1], z którą w grudniu 2020 roku się zaręczyła, ale po kilku miesiącach para rozstała się[2].

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej2013201420152016201720182019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A 2R 1R 1R Q1 1R 1R 0 / 5 1 – 5
French Open A A A A A A Q3 1R 1R 1R Q3 1R 1R 0 / 5 0 – 5
Wimbledon A A A A A A Q3 NH 1R 2R 1R 2R A 0 / 4 2 – 4
US Open A A A A A A Q1 1R 3R 1R 3R 2R 1R 0 / 6 5 – 6
Ranking na koniec roku 932 457 323 828 316 123 110 75 202 62 96 0 / 20 8 – 20

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej2013201420152016201720182019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A 1R A 2R 2R 1R A 0 / 4 2 – 4
French Open A A A A A A A 2R 1R QF QF 1R 1R 0 / 6 6 – 6
Wimbledon A A A A A A 2R NH 2R 1R 3R 1R A 0 / 5 4 – 5
US Open A A A A A A A A 3R 2R 2R A A 0 / 3 4 – 3
Ranking na koniec roku 714 605 221 171 108 91 65 59 161 0 / 18 16 – 18

Występy w grze mieszanej

[edytuj | edytuj kod]

Greet Minnen nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 4 (2–2)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala) Belgia Alison Van Uytvanck Białoruś Wiera Łapko
Luksemburg Mandy Minella
7:6(3), 6:2
Finalistka 1. 21 maja 2021 Belgrad Ceglana Belgia Alison Van Uytvanck Serbia Aleksandra Krunić
Serbia Nina Stojanović
0:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 18 września 2021 Luksemburg Twarda (hala) Belgia Alison Van Uytvanck Nowa Zelandia Erin Routliffe
Belgia Kimberley Zimmermann
6:3, 6:3
Finalistka 2. 7 stycznia 2024 Brisbane Twarda Wielka Brytania Heather Watson Ukraina Ludmyła Kiczenok
Łotwa Jeļena Ostapenko
5:7, 2:6

Finały turniejów WTA 125

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 3 (1–2)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 7 maja 2023 Saint-Malo Ceglana Stany Zjednoczone Sloane Stephens 3:6, 4:6
Finalistka 2. 13 sierpnia 2023 Kozerki Twarda Ukraina Dajana Jastremśka 6:2, 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 8 czerwca 2025 Birmingham Trawiasta Czechy Linda Fruhvirtová 6:2, 6:1

Gra podwójna 2 (2–0)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni 1. 12 grudnia 2021 Angers Twarda (hala) Słowacja Tereza Mihalíková Rumunia Monica Niculescu
Rosja Wiera Zwonariowa
4:6, 6:1, 10–8
Zwyciężczyni 2. 6 maja 2023 Saint-Malo Ceglana Holandia Bibiane Schoofs Norwegia Ulrikke Eikeri
Japonia Eri Hozumi
7:6(7), 7:6(3)

Finały turniejów ITF

[edytuj | edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $ (W100)
turnieje z pulą nagród 80 000 $ (W80)
turnieje z pulą nagród 60 000 $ (W75)
turnieje z pulą nagród 40 000 $ (W50)
turnieje z pulą nagród 25/30 000 $ (W35)
turnieje z pulą nagród 15 000 $ (W15)
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 23 (11–12)

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Finalistka 1. 22/06/2013 Belgia Maaseik 10 000 Ceglana Francja Manon Arcangioli 2:6, 6:3, 5:7
Finalistka 2. 19/07/2015 Belgia Nieuwpoort 10 000 Ceglana Belgia Sofie Oyen 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 12/09/2015 Luksemburg Pétange 15 000 Twarda (hala) Słowacja Michaela Hončová 6:0, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 2. 18/10/2015 Turcja Antalya 10 000 Twarda Rumunia Daiana Negreanu 6:3, 3:0 krecz
Finalistka 3. 25/10/2015 Turcja Antalya 10 000 Twarda Węgry Anna Bondár 6:3, 2:6, 1:6
Finalistka 4. 26/06/2016 Egipt Szarm el-Szejk 10 000 Twarda Chiny Zhao Xiaoxi 6:7(6), 2:6
Zwyciężczyni 3. 03/07/2016 Egipt Szarm el-Szejk 10 000 Twarda Rumunia Ioana Pietroiu 7:6(2), 6:2
Finalistka 5. 28/08/2016 Japonia Tsukuba 25 000 Twarda Tajlandia Peangtarn Plipuech 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 4. 11/03/2018 Włochy Solarino 15 000 Dywanowa Stany Zjednoczone Quinn Gleason 2:6, 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 5. 27/05/2018 Turcja Antalya 15 000 Ceglana Bułgaria Julija Stamatowa 6:0, 6:1
Finalistka 6. 01/07/2018 Holandia Alkmaar 15 000 Ceglana Szwecja Marina Yudanov 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 19/08/2018 Holandia Oldenzaal 15 000 Ceglana Holandia Arianne Hartono 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 7. 09/09/2018 Portugalia Santarém 15 000 Twarda Wielka Brytania Samantha Murray 7:5, 6:3
Finalistka 7. 30/09/2018 Włochy Óbidos 25 000 Dywanowa Włochy Giulia Gatto-Monticone 5:7, 4:6
Zwyciężczyni 8. 10/03/2019 Japonia Jokohama 25 000 Twarda Rumunia Elena-Gabriela Ruse 6:4, 6:1
Finalistka 8. 15/08/2021 Stany Zjednoczone Landisville 100 000 Twarda Hiszpania Nuria Párrizas Díaz 6:7(6), 6:4, 6:7(7)
Zwyciężczyni 9. 20/02/2022 Niemcy Altenkirchen 60 000 Dywanowa (hala) Ukraina Darija Snihur 6:4, 6:3
Finalistka 9. 27/02/2022 Kazachstan Nur-Sułtan 60 000 Twarda (hala) Rosja Anżelika Isajewa 4:6, 0:0 krecz
Zwyciężczyni 10. 29/01/2023 Wielka Brytania Sunderland 60 000 Twarda (hala) Niemcy Mona Barthel 6:2, 1:6, 6:0
Zwyciężczyni 11. 12/02/2023 Portugalia Porto 40 000 Twarda (hala) Chorwacja Tara Würth 6:2, 6:2
Finalistka 10. 19/02/2023 Niemcy Altenkirchen 60 000 Dywanowa (hala) Dania Clara Tauson 6:7(5), 6:4, 2:6
Finalistka 11. 14/05/2023 Słowacja Trnawa 100 000 Ceglana Belgia Yanina Wickmayer 0:6, 3:6
Finalistka 12. 27/04/2025 Portugalia Oeiras 100 000 Ceglana Chiny Yuan Yue 6:4, 4:6, 2:6

Gra podwójna 4 (3–1)

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 25/06/2016 Egipt Szarm el-Szejk 10 000 Twarda Kanada Petra Januskova Rumunia Ana Bianca Mihăilă
Chiny Zhao Xiaoxi
6:2, 4:6, 7–10
Zwyciężczyni 1. 19/02/2023 Niemcy Altenkirchen 60 000 Dywanowa (hala) Belgia Yanina Wickmayer Wielka Brytania Freya Christie
Wielka Brytania Ali Collins
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 2. 04/03/2023 Słowacja Trnawa 60 000 Twarda (hala) Belgia Yanina Wickmayer Grecja Sapfo Sakielaridi
Słowacja Radka Zelníčková
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 01/04/2023 Francja Croissy-Beaubourg 60 000 Twarda (hala) Belgia Yanina Wickmayer Wielka Brytania Jodie Burrage
Turcja Berfu Cengiz
6:4, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 1 (0–1)

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Australian Open (0–1)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–0)
US Open (0–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (0–1)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2015 Australia Australian Open Twarda Niemcy Katharina Hobgarski Czechy Miriam Kolodziejová
Czechy Markéta Vondroušová
5:7, 4:6

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Jim Buzinski: Alison Van Uytvanck in relationship with fellow pro tennis player Greet Minnen. outsport.com, 2018-03-05. [dostęp 2018-07-09]. (ang.).
  2. Marija: Alison Van Uytvanck reveals new girlfriend, Emilie Vermeiren. womenstennisblog.com, 2022-05-29. [dostęp 2023-07-20]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2025-08-29] (ang.).
  • Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2025-08-29] (ang.).
  • Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2025-08-29] (ang.).