close
Przejdź do zawartości

Harve Presnell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Harve Presnell
Portret Harve Presnella z 1964 roku
Harve Presnell (1964)
Pełne imię i nazwisko

George Harvey Presnell

Data i miejsce urodzenia

14 września 1933[1]
Modesto[1]

Data i miejsce śmierci

30 czerwca 2009[1]
Santa Monica[1]

Przyczyna śmierci

rak trzustki[1]

Zawód, zajęcie

aktor, śpiewak

Małżeństwo

1. Sheryl Mae Green (1957–1966; rozwód)[2]
2. Veeva Suzanne Hamblen (1966–2009; jego śmierć)[2]

Odznaczenia
Złoty Glob dla najlepszego nowego aktora (1965)[3]

George Harvey „Harve” Presnell (ur. 14 września 1933 w Modesto, zm. 30 czerwca 2009 w Santa Monica) – amerykański aktor i śpiewak (baryton)[2]. Aktywny zawodowo od lat 50. XX wieku, karierę rozpoczął jako śpiewak operowy, by z czasem zdobyć popularność na Broadwayu i w filmie.

Rozgłos przyniosła mu rola Johnny’ego „Leadville” Browna w broadwayowskim musicalu The Unsinkable Molly Brown (1960) oraz w jego filmowej adaptacji z 1964 roku, za którą otrzymał Złoty Glob dla najlepszego nowego aktora[3][1]. Znany jest również z wykonania piosenki „They Call the Wind Maria” w filmie muzycznym Pomaluj swój wóz (1969)[1]. W późniejszym okresie kariery ceniony jako aktor charakterystyczny, wystąpił m.in. w filmach Fargo (1996)[3], Szeregowiec Ryan (1998) i Sztandar chwały (2006)[1][2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Modesto w Kalifornii, gdzie ukończył Modesto High School[1]. W młodości pracował na rodzinnym ranczu. Jego talent wokalny odkryto, gdy miał siedem lat, co zaowocowało występami w lokalnym kościele[2]. Otrzymał stypendium sportowe na University of Southern California, jednak ostatecznie poświęcił się śpiewowi, studiując w Academy of the West pod okiem Lotte Lehmann[2].

Na początku lat 50. rozpoczął karierę jako śpiewak operowy, występując przez trzy sezony na scenach europejskich w takich operach jak Moc przeznaczenia, Bal maskowy i Tosca[2].

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsze małżeństwo z Sheryl Mae Green zakończyło się rozwodem w 1966 roku. W tym samym roku poślubił Veeva Suzanne Hamblen, z którą pozostał aż do śmierci. Miał sześcioro dzieci[1][2].

Zmarł w wieku 75 lat w Santa Monica na raka trzustki[1].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Początki i sukcesy na Broadwayu

[edytuj | edytuj kod]

Przełomem w jego karierze okazało się spotkanie z kompozytorem Meredith Willson, który, usłyszawszy Presnella na koncercie w Hollywood Bowl, napisał dla niego rolę Johnny’ego „Leadville” Browna w musicalu The Unsinkable Molly Brown[1]. Spektakl, w którym partnerowała mu Tammy Grimes, odniósł duży sukces na Broadwayu w 1960 roku. Presnell, w przeciwieństwie do Grimes, powtórzył swoją rolę w filmowej adaptacji z 1964 roku, gdzie zagrał u boku Debbie Reynolds[1]. Rola ta przyniosła mu Złoty Glob dla najbardziej obiecującego nowego aktora[3].

W 1969 roku wystąpił w filmie muzycznym Pomaluj swój wóz, w którym wykonał utwór „They Call the Wind Maria”, co ugruntowało jego pozycję jako artysty musicalowego[1]. W latach 70. jego kariera filmowa zwolniła. Skupił się wówczas na występach w objazdowych produkcjach teatralnych, grając główne role m.in. w musicalach Camelot i Annie Get Your Gun[2].

W 1979 roku dołączył do obsady musicalu Annie na Broadwayu, wcielając się w postać Olivera „Daddy’ego” Warbucksa. Rolę tę grał z przerwami przez wiele lat, zarówno na Broadwayu, jak i w trasach koncertowych, występując w niej ponad 2000 razy. Zagrał ją również w kontynuacji pt. Annie Warbucks w 1992 roku[1][2].

Powrót do filmu

[edytuj | edytuj kod]

Jego kariera filmowa odrodziła się w połowie lat 90. za sprawą braci Coen, którzy obsadzili go w roli Wade’a Gustafsona, surowego teścia postaci granej przez Williama H. Macy’ego w filmie Fargo (1996)[1][3]. Imponująca postura (miał 195 cm wzrostu) i charakterystyczny głos sprawiły, że był często obsadzany w rolach wojskowych i autorytarnych postaci[2].

Od tego momentu regularnie pojawiał się w głośnych produkcjach filmowych, takich jak Bez twarzy (1997), Szeregowiec Ryan (1998), Nazywał się Bagger Vance (2000), Mr. Deeds – milioner z przypadku (2002), Old School: Niezaliczona (2003) oraz Sztandar chwały (2006)[3][2]. Występował również w serialach telewizyjnych, m.in. w Nowe przygody Supermana i Kameleonie[2].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Rola
1964 Niezatapialna Molly Brown Johnny „Leadville” Brown
1969 Pomaluj swój wóz „Rotten Luck” Willie
1996 Fargo Wade Gustafson
1997 Bez twarzy Victor Lazarro
1998 Szeregowiec Ryan generał George Marshall
1998 Patch Adams dziekan Anderson
2000 Nazywał się Bagger Vance John Invergordon
2002 Mr. Deeds – milioner z przypadku Preston Blake
2003 Old School: Niezaliczona pan Springbrook
2006 Sztandar chwały Dave Severance
2007 Evan Wszechmogący kongresmen Burrows

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Harve Presnell - Obituary from Playbill. historicmodesto.com. [dostęp 2025-09-26].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Harve Presnell - Biography. IMDb. [dostęp 2025-09-26].
  3. 1 2 3 4 5 6 Harve Presnell. Filmweb. [dostęp 2025-09-26].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]