Kłos

Kłos (łac. spica, ang. spike, ear [of grain]) – rodzaj kwiatostanu groniastego prostego, w którym na osadce siedzą kwiaty bezszypułkowe^[1].

Formą kłosa jest kotka, często o wiotkiej osi i odpadająca jako całość (np. u wierzb i leszczyny) oraz kolba, o osi zgrubiałej (np. kwiatostany żeńskie kukurydzy)^[2].

Gdy zamiast pojedynczych kwiatów na osi kwiatostanu osadzone są kłosy proste (np. kłoski), taki kwiatostan nazywa się kłosem złożonym. Występuje on u wielu rodzajów roślin z rodziny wiechlinowatych, np. jęczmienia, życicy i perzu^[3].

Gdy kwiaty (lub kłoski) na osi kłosa ułożone są gęsto, zakrywając oś kwiatostanu, kłos taki nazywany jest zbitym. Gdy kwiaty lub kłoski są od siebie odsunięte tak, że oś kwiatostanu jest widoczna, kłos nazywany jest luźnym^[3].

Kłosem pozornym nazywane są wiechy i grona kłosokształtne, których gałązki są krótkie i ścieśnione, tak że kwiatostan przypomina kłos. Takie kwiatostany typowe są dla takich rodzajów jak np.: wyczyniec, tymotka i włośnica^[3].

Kłosem palczastym nazywane są kwiatostany złożone z kilku kłosów wyrastających z jednego miejsca na osi kwiatostanu^[3].

W kulturze

Ze względu na znaczenie zbóż dla wyżywienia ludzi i rozwoju cywilizacji, odgrywały one, w tym także ich kłosy, także ogromną rolę kulturową. Siedem pełnych kłosów wyrastających z jednej łodygi było w starożytnym Egipcie symbolem Ozyrysa, jako boga m.in. urodzaju. W starożytnej Grecji kłosy symbolizowały Matkę Ziemię, były atrybutem Demeter, oznaczającym nieśmiertelność (odradzanie się życia), symbolizowały też dziecko. W chrześcijaństwie były symbolem eucharystii i Matki Bożej. W kulturze kłosy symbolizują bogactwo, wytworność i płodność^[4].

Kłos wykorzystywany był w symbolice komunistycznej np. w godłach państw o tym ustroju. Wykorzystywany bywa w logo m.in. organizacji zajmujących się sprawami wyżywienia.

Godła państw komunistycznych

Godło ZSRR
Godło Chińskiej Republiki Ludowej
Godło Niemieckiej Republiki Demokratycznej
Godło Korei Północnej

Inne instytucje i organizacje

Logo FAO
Logo Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Przypisy

↑ Alicja i JerzyA.J. Szweykowscy Alicja i JerzyA.J. (red.), Słownik botaniczy, Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 377, ISBN 83-214-1305-6 .
↑ J. Szwejkowska, J. Szwejkowski: Botanika. Tom I. Morfologia. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2005, s. 290. ISBN 83-01-13946-3.
1 2 3 4 MarianM. Falkowski MarianM. (red.), Trawy polskie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1982, s. 29, ISBN 83-09-00593-8 .
↑ WładysławW. Kopaliński WładysławW., Słownik symboli, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1990, s. 488-489, ISBN 83-214-0746-3 .

[slownik-1] Alicja i JerzyA.J. Szweykowscy Alicja i JerzyA.J. (red.), Słownik botaniczy, Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 377, ISBN 83-214-1305-6 .

[2] J. Szwejkowska, J. Szwejkowski: Botanika. Tom I. Morfologia. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2005, s. 290. ISBN 83-01-13946-3.

[falkowski-3] 1 2 3 4 MarianM. Falkowski MarianM. (red.), Trawy polskie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1982, s. 29, ISBN 83-09-00593-8 .

[4] WładysławW. Kopaliński WładysławW., Słownik symboli, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1990, s. 488-489, ISBN 83-214-0746-3 .

[1]

[2]

[3]

[4]