close
Przejdź do zawartości

Serge Elmi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Serge Elmi (ur. 10 grudnia 1936 w Saint-Étienne, zm. 28 stycznia 2007 w Lyonie)[1] – geolog i paleontolog francuski.

Dane biograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Studiował i otrzymał doktorat na Uniwersytecie Lyońskim(inne języki). W latach 1964–1965 współpracował z Uniwersytetem Orańskim(inne języki) w ramach współpracy francusko-algierskiej[2], a latach 1968–1973 był tam wykładowcą. W 1973 powrócił do Lyonu i został zatrudniony na macierzystej uczelni, która po reorganizacji otrzymała nazwę Université Claude-Bernard Lyon 1. Był tam profesorem i pełnił różne funkcje administracyjne, między innymi, w latach 1991–1995, prorektora. Był kawalerem (1984), a potem oficerem (1990) Orderu Palm Akademickich[1]. Wypromował około trzydzieścioro doktorantów[3][1].

Osiągnięcia naukowe

[edytuj | edytuj kod]

Znaczenie w historii nauki

[edytuj | edytuj kod]

Badania Serge'a Elmi koncentrowały się przede wszystkim wokół stratygrafii i paleontologii jury dolnej i środkowej[1]. Był autorem lub współautorem licznych map geologicznych[4][5]. Zajmował się paleontologią amonitów. Paleontologiczna część jego rozprawy doktorskiej była poświęcona doggerskim przedstawicielom rodziny Oppeliidae(inne języki) Bonarelli, 1894, w obrębie których opisał nowy podrodzaj Hecticoceras (Bonarellites)[6]. Opisał też (we współautorstwie) nowe rodzaje Mouterdeiceras Elmi & Rulleau, 1995 i Furloceras Elmi & Rulleau, 1995[7].

Przez wiele lat przewodniczył międzynarodowej grupie roboczej ds. toarku. Podsumowaniem wieloletnich prac było zaproponowanie ustanowienia światowego stratotypu granicy pliensbach–toark w profilu w Peniche[1]. Miało to miejsce podczas VII Kongresu Jurajskiego w Krakowie w 2006[8], a formalnie zostało przegłosowane przez Międzynarodową Unię Nauk Geologicznych w 2014[9].

Wraz z Claude’em Babinem był współautorem podręcznika geologii historycznej Histoire de la Terre, którego pierwsze wydanie ukazało się w 1994[10]; wznawiano go wielokrotnie za życia autorów[11], a w 2023 podręcznik doczekał się ósmego wydania[12].

Wybrane publikacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Les Hammatoceratinae (Ammonitina) dans le Dogger inférieur du Bassin rhodanien (1963)[13]
  • Le Lias supérieur et le Jurassique moyen de l’Ardèche (1967)[14][15][6]
  • Les zones d'ammonites du Domérien–Callovien de l'Algérie occidentale. Première partie : Domérien–Toarcien (Elmi, Atrops & Mangold, 1974)[16]
  • Carte géologique de France à 1/50 000: Lyon (David, Elmi & Féraud, 1979)[5]
  • Le contrôle des peuplements de brachiopodes : comparaison des données du Jurassique et de l’Actuel (Alméras & Elmi, 1984)[17]
  • Physiography, palaeotectonics and palaeoenvironments as controls of changes in ammonite and brachiopod communities (Elmi & Alméras, 1984)[18]
  • Découverte de récifs toarciens dans le moyen Atlas marocain (Elmi et al., 2002)[19]
  • Pliensbachian/Toarcian boundary: the proposed GSSP of Peniche (Portugal) (2006)[8]

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć nazwano pewną liczbę gatunków kopalnych amonitów i ramienionogów, na przykład Mauretaniaceras elmii Meister, Dommergues, C. Dommergues, Lachkar & El Hariri, 2011[1][20].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 R. Bordalo da Rocha, A. Ferreira Soares, Serge Jean Marcel Elmi (1936 – 2007), „Ciências da Terra (UNL)”, 16, 2007, s. 199–204.
  2. ↑ Chaïb Sabah, Les coopérants français en Algérie (1962-1966) [online], journals.openedition.org [dostęp 2026-03-13].
  3. ↑ Serge Elmi [online], theses.fr [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  4. ↑ Mostafa Oujidi, Serge ELMI (1936-2007), [w:] Comité Français d'Histoire de la Géologie (COFRHIGÉO) [online].
  5. 1 2 L. David, S. Elmi, J. Féraud, Carte géologique de France à 1/50 000: Lyon (XXX-31), wyd. 2, Bureau de Recherches géologiques et minières, 1979, s. 39.
  6. 1 2 Serge Elmi, Le Lias supérieur et le Jurassique moyen de l’Ardèche (3e fascicule), „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 19 (3), 1967, s. 0–0 [dostęp 2026-03-13].
  7. ↑ S. Elmi, L. Rulleau, Données nouvelles sur la répartition des Phymatoceratinae (Ammonitina, Toarcien) Exemples de convergences et d’évolution itérative, „Hantkeniana”, 1, Budapest 1995, s. 83–96.
  8. 1 2 Serge Elmi, Pliensbachian/Toarcian boundary: the proposed GSSP of Peniche (Portugal), „Volumina Jurassica”, 4 (1), 2006, s. 5–16.
  9. ↑ Rogério Bordalo da Rocha i inni, Base of the Toarcian Stage of the Lower Jurassic defined by the Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP) at the Peniche section (Portugal), „Episodes Journal of International Geoscience”, 39 (3), 2016, s. 460–481, DOI: 10.18814/epiiugs/2016/v39i3/99741 [dostęp 2023-10-23] (ang.).
  10. ↑ Serge Elmi, Claude Babin, Histoire de la Terre, Cursus, Paris: A. Colin, 1994, ISBN 978-2-200-21559-0.
  11. ↑ Serge Elmi, Claude Babin, Histoire de la Terre, wyd. 3e éd. rev. et corr, Amphi sciences, Paris Milan Barcelone: Masson, 1996, ISBN 978-2-225-85427-9.
  12. ↑ Serge Elmi, Claude Babin, Danièle Grosheny, Fabrice Malartre, Histoire de la Terre, wyd. 8e éd. revue et modifiée, Sciences sup, Malakoff: Dunod, 2023, ISBN 978-2-10-084772-3.
  13. ↑ Serge Elmi, Les Hammatoceratinae (Ammonitina) dans le Dogger inférieur du Bassin rhodanien, „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 10 (1), 1963, s. 0–0 [dostęp 2026-03-13].
  14. ↑ Serge Elmi, Le Lias supérieur et le Jurassique moyen de l'Ardèche. Étude stratigraphique (1er fascicule), „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 19 (1), 1967, s. 0–0 [dostęp 2026-03-13].
  15. ↑ Serge Elmi, Le Lias supérieur et le Jurassique moyen de l'Ardèche (2e fascicule), „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 19 (2), 1967, s. 0–0 [dostęp 2026-03-13].
  16. ↑ Serge Elmi, François Atrops, Charles Mangold, A. Zeiss, Les zones d'ammonites du Domérien-Callovien de l'Algérie occidentale. Première partie : Domérien-Toarcien, „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 61 (1), 1974, s. 1–84 [dostęp 2026-03-13].
  17. ↑ Yves Alméras, Serge Elmi, Le contrôle des peuplements de brachiopodes : comparaison des données du Jurassique et de l’Actuel, „Annales de la Société Géologique du Nord”, 104 (3), 1984, s. 127–140, DOI: 10.3406/asgn.1984.1518 [dostęp 2026-03-13].
  18. ↑ Serge Elmi, Yves Alméras, Physiography, palaeotectonics and palaeoenvironments as controls of changes in ammonite and brachiopod communities (an example from the early and middle jurassic of western Algeria), „Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology”, 47 (3-4), 1984, s. 347–360, DOI: 10.1016/0031-0182(84)90102-0 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  19. ↑ Serge Elmi, Fatima El Hammichi, Khadija Benshili, Anne Faure-Muret, Découverte de récifs toarciens dans le moyen Atlas marocain, „Travaux et Documents des Laboratoires de Géologie de Lyon”, 156 (1), 2002, s. 102–103 [dostęp 2026-03-13].
  20. ↑ Christian Meister, Jean-Louis Dommergues, Cyril Dommergues, Nadifa Lachkar, Khadija El Hariri, Les ammonites du Pliensbachien du jebel Bou Rharraf (Haut Atlas oriental, Maroc), „Geobios”, 44 (1), 2011, 117.e1–117.e60, DOI: 10.1016/j.geobios.2010.06.006 [dostęp 2026-03-13] (hiszp.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Serge_Elmi&oldid=79641357”