Stratonike I
| królowa państwa Seleucydów | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Ojciec | |
| Matka | |
| Mąż | |
| Dzieci |
Fila |
| Mąż | |
| Dzieci |
Seleukos, |
Stratonike I (gr. Στρατoνίκη, dwuczłonowe znaczenie: obóz wojskowy + zwycięstwo) – córka króla macedońskiego Demetriusza I Poliorketesa. W roku 300 p.n.e. wydana za mąż za Seleukosa I Nikatora, króla Syrii. Miała z nim jedno dziecko, córkę o imieniu Fila.
Jej pasierb, Antioch I Soter, był w niej głęboko i chorobliwie zakochany. Grecki lekarz na dworze króla, być może Erasistratos, zdiagnozował chorobę Antiocha. Wówczas w 294 roku Seleukos darował synowi Stratonikę jako żonę[1][2]. Mieli pięcioro dzieci: dwóch synów i trzy córki. Jeden z synów, Antioch II Theos, wstąpił później na tron swojego ojca. Historię o Antiochu i Stratonice odnotowali Waleriusz Maksymus[3], Plutarch[4], Appian z Aleksandrii oraz Lukian z Samosat.
Lukian z Samosat przytacza też anegdotę, według której Stratonika zorganizowała turniej poetycki na najpiękniejszy opis jej włosów, wyznaczając talent jako nagrodę. Cały dowcip polegał na tym, że Stratonike w wyniku długotrwałej choroby straciła całkowicie włosy. Pochlebcy zaś, doskonale wiedząc o tym mankamencie, prześcigali się w opisach loków i warkoczy na jej głowie[5].
Stratonike miała wpływ na hellenistyczny kształt kultu w mieście Hierapolis, w którym na grecki wzór przebudowała najsłynniejszą jej świątynię[6]. Od jej imienia nazwano miasto Stratonikeja w Karii[7].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Antioch i Stratonike – obraz
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z, Warszawa 1983, s. 51.
- ↑ Appian ↓, Wojny syryjskie 59–61, s. 273–274.
- ↑ V. Max. 5.7. Perseus Digital Library. (łac.).
- ↑ Plut. Demetr. 38. Perseus Digital Library. (ang. • stgr.).
- ↑ Luc. Pr. Im. 5. Perseus Digital Library. (stgr.).
- ↑ Anna Świderkówna, Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta, PIW, Warszawa 1974, s. 241.
- ↑ Strabon, Geografia XIV, 2.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Appian z Aleksandrii: Historia rzymska. Przekład, opracowanie i wstęp Ludwik Piotrowicz. T. I. Wrocław: Ossolineum, 1957, s. 273–274.
