falso

Türkçe

Köken

• İtalyanca falso (“hata, yanlış”) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /fal.ˈso/
• Heceleme: fal‧so

Ad

falso (belirtme hâli falsoyu, çoğulu falsolar)

1. Yanlış davranış.
   • "Bu iyi adamın şu kadarcık cehaleti ve falsosunu hoş görmeli." - Aka Gündüz
2. (müzik) Bir parça çalınır veya söylenirken yapılan nota yanlışlığı.
   • "Ahenge falso, kalın erkek sesleri de karıştı." - Hüseyin Rahmi Gürpınar
3. yanlışlık.
   • "Piyes falsoları, yersiz mizansenleriyle devam ediyor." - Cahit Uçuk
4. (spor) Topun rakip oyuncuları yanıltacak biçimde eğri gitmesi.

Çekimleme

falso adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	falso	falsolar
belirtme	falsoyu	falsoları
yönelme	falsoya	falsolara
bulunma	falsoda	falsolarda
ayrılma	falsodan	falsolardan
tamlayan	falsonun	falsoların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	falsom	falsolarım
belirtme	falsomu	falsolarımı
yönelme	falsoma	falsolarıma
bulunma	falsomda	falsolarımda
ayrılma	falsomdan	falsolarımdan
tamlayan	falsomun	falsolarımın
2. tekil (senin)
yalın	falson	falsoların
belirtme	falsonu	falsolarını
yönelme	falsona	falsolarına
bulunma	falsonda	falsolarında
ayrılma	falsondan	falsolarından
tamlayan	falsonun	falsolarının
3. tekil (onun)
yalın	falsosu	falsoları
belirtme	falsosunu	falsolarını
yönelme	falsosuna	falsolarına
bulunma	falsosunda	falsolarında
ayrılma	falsosundan	falsolarından
tamlayan	falsosunun	falsolarının
1. çoğul (bizim)
yalın	falsomuz	falsolarımız
belirtme	falsomuzu	falsolarımızı
yönelme	falsomuza	falsolarımıza
bulunma	falsomuzda	falsolarımızda
ayrılma	falsomuzdan	falsolarımızdan
tamlayan	falsomuzun	falsolarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	falsonuz	falsolarınız
belirtme	falsonuzu	falsolarınızı
yönelme	falsonuza	falsolarınıza
bulunma	falsonuzda	falsolarınızda
ayrılma	falsonuzdan	falsolarınızdan
tamlayan	falsonuzun	falsolarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	falsosu	falsoları
belirtme	falsosunu	falsolarını
yönelme	falsosuna	falsolarına
bulunma	falsosunda	falsolarında
ayrılma	falsosundan	falsolarından
tamlayan	falsosunun	falsolarının

Deyimler

falso almak, falso çıkmak, falso vermek, falso yapmak.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "falso" maddesi