grupowy

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *grewbʰ-der.

Proto-Germanic *kruppazder.

Frankish *kruppbor.

Vulgar Latin *cruppus

Italian gruppobor.

Latin grupusder.

Polish grupa

Proto-Indo-European *-usder.

Proto-Indo-European *-osder.

Proto-Slavic *-ovъ

Old Polish -owy

Polish -owy

Polish grupowy

From grupa + -owy.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɡruˈpɔ.vɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvɘ
• Syllabification: gru‧po‧wy

Adjective

grupowy (not comparable, derived adverb grupowo)

1. (relational) group

Declension

Declension of grupowy (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	grupowy		grupowa	grupowe	grupowi	grupowe
genitive	grupowego		grupowej	grupowego	grupowych
dative	grupowemu		grupowej	grupowemu	grupowym
accusative	grupowego	grupowy	grupową	grupowe	grupowych	grupowe
instrumental	grupowym		grupową	grupowym	grupowymi
locative	grupowym		grupowej	grupowym	grupowych

Further reading

• “grupowy”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “grupowy”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)