liczba pojedyncza

Polish

Etymology

Literally, “singular number”.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈlid͡ʐ.ba pɔ.jɛˈdɘn.t͡ʂa/

• Audio:

  (file)

• Syllabification: licz‧ba po‧je‧dyn‧cza

Noun

liczba pojedyncza f (abbreviation lp or lp.)

1. (linguistics) singular (word in the singular number)

Declension

Declension of liczba pojedyncza

	singular
nominative	liczba pojedyncza
genitive	liczby pojedynczej
dative	liczbie pojedynczej
accusative	liczbę pojedynczą
instrumental	liczbą pojedynczą
locative	liczbie pojedynczej
vocative	liczbo pojedyncza

Related terms

nouns

• liczba mnoga
• liczba podwójna

Further reading

• “liczba pojedyncza”, in Polish dictionaries at PWN‎^[1] (in Polish)