powszechny

Polish

Etymology

Etymology tree

Old Polish po wszech

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Old Polish -ny

Polish -ny

univ.

Polish powszechny

Univerbation of Old Polish po wszech + Polish -ny.

Pronunciation

• IPA^(key): /pɔˈfʂɛx.nɘ/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -ɛxnɘ
• Syllabification: po‧wszech‧ny

Adjective

powszechny (comparative powszechniejszy, superlative najpowszechniejszy, derived adverb powszechnie)

1. common (found in large numbers or in a large quantity)
2. frequent

   Synonym: częsty

Declension

Declension of powszechny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	powszechny		powszechna	powszechne	powszechni	powszechne
genitive	powszechnego		powszechnej	powszechnego	powszechnych
dative	powszechnemu		powszechnej	powszechnemu	powszechnym
accusative	powszechnego	powszechny	powszechną	powszechne	powszechnych	powszechne
instrumental	powszechnym		powszechną	powszechnym	powszechnymi
locative	powszechnym		powszechnej	powszechnym	powszechnych

Derived terms

nouns

• powszechność
• spowiedź powszechna

verbs

• powszechnieć pf, spowszechnieć impf
• rozpowszechniać pf, rozpowszechnić impf
• upowszechniać pf, upowszechnić impf

Further reading

• “powszechny”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “powszechny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)