wpuścić

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₁énder.

Proto-Slavic *vъ(n)

Proto-Slavic *vъ-

Old Polish w-

Polish w-

Proto-Slavic *pustiti

Polish puścić

Polish wpuścić

From w- + puścić.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈfpuɕ.t͡ɕit͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -uɕt͡ɕit͡ɕ
• Syllabification: wpuś‧cić

Verb

wpuścić pf (imperfective wpuszczać)

1. (transitive) to let in (let someone or something come in)

Conjugation

Conjugation of wpuścić pf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wpuścić
future tense	1st	wpuszczę			wpuścimy
	2nd	wpuścisz			wpuścicie
	3rd	wpuści			wpuszczą
	impersonal	wpuści się
past tense	1st	wpuściłem, -(e)m wpuścił	wpuściłam, -(e)m wpuściła	wpuściłom, -(e)m wpuściło	wpuściliśmy, -(e)śmy wpuścili	wpuściłyśmy, -(e)śmy wpuściły
	2nd	wpuściłeś, -(e)ś wpuścił	wpuściłaś, -(e)ś wpuściła	wpuściłoś, -(e)ś wpuściło	wpuściliście, -(e)ście wpuścili	wpuściłyście, -(e)ście wpuściły
	3rd	wpuścił	wpuściła	wpuściło	wpuścili	wpuściły
	impersonal	wpuszczono
conditional	1st	wpuściłbym, bym wpuścił	wpuściłabym, bym wpuściła	wpuściłobym, bym wpuściło	wpuścilibyśmy, byśmy wpuścili	wpuściłybyśmy, byśmy wpuściły
	2nd	wpuściłbyś, byś wpuścił	wpuściłabyś, byś wpuściła	wpuściłobyś, byś wpuściło	wpuścilibyście, byście wpuścili	wpuściłybyście, byście wpuściły
	3rd	wpuściłby, by wpuścił	wpuściłaby, by wpuściła	wpuściłoby, by wpuściło	wpuściliby, by wpuścili	wpuściłyby, by wpuściły
	impersonal	wpuszczono by
imperative	1st	niech wpuszczę			wpuśćmy
	2nd	wpuść			wpuśćcie
	3rd	niech wpuści			niech wpuszczą
passive adjectival participle		wpuszczony	wpuszczona	wpuszczone	wpuszczeni	wpuszczone
anterior adverbial participle		wpuściwszy
verbal noun		wpuszczenie

Further reading

• “wpuścić”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wpuścić”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)