close
Edukira joan

Factoring

Wikipedia, Entziklopedia askea

Factoring merkataritza-kontratu mota da: hartzekodun batek merkataritza-kredituen epe laburreko lagapena egiten dio erakunde bati, eta erakunde horrek, trukean, administrazio- eta finantza-zerbitzu batzuk ematen dizkio hartzekodunari.[1] Factoring kontratuaren bidez, merkatari edo fabrikatzaile batek faktura bat edo beste kreditu-dokumentu bat lagatzen dio faktore-enpresa bati, finantza-aurrerakin oso edo partzial baten truke. Factoring-enpresak erositako kredituaren zenbatekotik, komisioa, interesa eta beste gastu batzuk kentzen ditu.

Factoring-enpresak bankuak, aurrezki-kutxak edo bestelako konpainia espezializatuak izan ohi dira. Finantza-aurrerakinaz gain, factoring-konpainiak honako hauek egin ditzake:

  • Kreditu-arriskua bere gain hartzea
  • Kanbio-arriskua onartzea, faktura atzerriko monetan bada
  • Kobrantza kudeatzea
  • Kreditua benetan kobratzea eta aseguru-etxeari berari aholkatzea
  • Bezeroari zordunen finantza-osasunari buruzko aholkuak ematea

ETEek kapital zirkulatzaileen beharrak asetzeko erabili ohi dute factoringa, bereziki banku-maileguak eskuratzeko aukera mugatua duten herrialdeetan. Factoringa baliagarria da kreditu-kaudimen handia duten enpresa handiei saltzen dieten ETEentzat.

Factoringaren jatorria eta bilakaera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Factoringaren jatorria XVII. mendean dago. Ingalaterrak Estatu Batuetara esportatzen zituen manufakturak (batez ere ehunezkoak) kobratzeko zailtasunak zirela eta, enpresa ingelesak salmenta- eta kobrantza-lana Estatu Batuetako enpresarien esku uzten hasi ziren. Kontinente batetik bestera mugitzeak eragiketa komertziala garestitzen zuen, eta horri bezeroari buruzko informaziorik eza gehitzen zitzaion. Denborarekin, Estatu Batuetako enpresariak salmenten arrisku komertziala beren gain hartzen eta esportatzaile ingelesei finantza-aurrerakinak egiten hasi ziren.

Garai hartatik gaurdaino, munduan factoring-negozioa etengabe hazi da. Urteko batez besteko % 8ko hazkunde-tasa du, eta, 1960tik aurrera, ia planeta osora hedatu da. Gaur egun, ia 2.000 enpresa ari dira factoring egiten, eta, horrenbestez, finantzaketa-modu hori da enpresa txiki eta ertainek gehien erabiltzen duten epe laburreko funtsen iturrietako bat. 500.000 enpresa inguru finantzatzen dira gaur egun urtero 500 milioi faktura salduz, ia 2000 milioi estatubatuar dolarren truke.[2]

Nahiz eta Estatu Batuak aitzindari izan negozio horretan, factoringaren bolumenik handiena Europan egiten da gaur egun. Factoring-negozio gehienak etxeko factoringean kontzentratuta badaude ere, hau da, herrialdearen barruan, gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari da nazioarteko edo esportazioko factoringa. Nazioarteko factoringa kontu irekian edo hitzartutako baldintzetan ordaintzeko dokumentuen bidez saltzen edo erosten duten esportatzaileek edo inportatzaileek erabiltzen dute.

Parte-hartzaileak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Factoringean hiru zati izaten dituzte:

  • Saltzailea, bezeroa, hartzekoduna.
  • Factoring-enpresa, lagapen-hartzailea.
  • Zorduna edo lagatakoa.

Factoring-modalitate batzuetan (batez ere esportazio-factoringean) beste alderdi batzuek parte har dezakete, hala nola aseguru-etxeek edo kobrantza-kudeaketaz arduratzen diren hirugarrengoek.

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]