Alto Exipto
| ||||
| Localización | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
| Xeografía | ||||
| Parte de | ||||
Chámase Alto Exipto á zona sur do país, que se estende desde o sur da antiga rexión de Menfis (próxima a O Cairo), ata a primeira catarata do río Nilo (en Asuán). O nome árabe é al-Sa'īd (الصعيد), pero durante a época faraónica chamouse schmau «terra da cebada». Con todo, a rexión do delta do Nilo recibe a denominación de Baixo Exipto.
Durante o período predinástico de Exipto xurdiron dous reinos independentes: o Alto e o Baixo Exipto. Foron reunidos polo faraón Menes, do Alto Exipto, baixo o seu mando, comezando con este acontecemento a historia dinástica de Exipto.
O Alto Exipto tiña unha contorna excepcional: comprendía unha chaira moi fértil grazas aos aluvións do Nilo, e producía excedentes alimenticios. A pouca distancia, no deserto lindeiro, había oasis desde os que se organizaban expedicións aos xacementos mineiros do deserto e ás montañas do Sinaí, para obter metais e pedras preciosas.
Esta riqueza converteu o país nun punto de concentración de rutas comerciais, tanto por terra desde Nubia ao sur e o mar Vermello ao leste, a chamada ruta Uadi Hammamat, comercio que está confirmado polo achado en Abidos de ánforas de viño procedentes de Canaán. Evidentemente, tamén existía a ruta fluvial do Nilo cara ao Delta. Esta riqueza do país reflectíase na dos seus gobernantes, que empregaron parte destas riquezas nas súas tumbas.
Lista de gobernantes do alto Exipto prehistórico
[editar | editar a fonte]É posible que a seguinte lista non estea completa (hai moitos máis de existencia incerta):
| Nome | Imaxe | Comentarios | Datas |
|---|---|---|---|
| Elefante | Fin do IV milenio a. C. | ||
| Toro | IV milenio a. C. | ||
| Escorpión I | A tumba máis antiga de Umm el-Qa'ab tiña insignias de escorpión | c. 3200 a.C.? | |
| Horus-Iry |  |
Posiblemente o predecesor inmediato de Ca. | c. 3150 a.C.? |
| Ca[1][2] |  |
Pódese ler Sekhen no canto de Ca. Posiblemente o predecesor inmediato de Narmer. | c. 3100 a.C. |
| Escorpión II |  |
Pódese ler Serqet, posiblemente a mesma persoa que Narmer. | c. 3150 a.C. |
| Narmer |  |
O faraón rei que uniu o Alto e Baixo Exipto.[3] | c. 3150 a.C. |
Lista de nomes
[editar | editar a fonte]
| Número | Nome antigo | Capital | Capital moderno | Tradución |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Ta-khentit | Abu / Yebu (Elefantina) | Asuán | A fronteira / terra do arco |
| 2 | Wetjes-Hor | Djeba (Apollonopolis Magna) | Edfu | Trono de Horus |
| 3 | Nekhen | Nekhen (Hierakon polis) | al-Kab | Santuario |
| 4 | Waset | Niwt-rst / Waset (Tebas) | Karnak | Cetro |
| 5 | Harawî | Gebtu (Coptos) | Qift | Doús falcóns |
| 6 | Aa-ta | Iunet / Tantere (Tentyra) | Dendera | Crocodilo |
| 7 | Seshesh | Seshesh (Diospolis Parva) | Hu | Sistro |
| 8 | Abdju | Abdju (Abydos) | al-Birba | Gran terra |
| 9 | Min | Apu / Khen-min (Panopolis) | Akhmim | Min |
| 10 | Wadjet | Djew-qa / Tjebu (Aphroditopolis) | Edfu | Cobra |
| 11 | Set | Shashotep (Hypselis) | Shutb | Set animal |
| 12 | Tu-ph | Hut-Sekhem-Senusret (Antaeopolis) | Qaw al-Kebir | Víbora de montaña |
| 13 | Atef-Khent | Zawty (Lycopolis) | Asyut | Alto Sycamore e Víbora |
| 14 | Atef-Pehu | Qesy (Cusae) | al-Qusiya | Baixo Sycamore e Víbora |
| 15 | Wenet | Khemenu (Hermopolis) | Hermopolis | Hare[4] |
| 16 | Ma-hedj | Herwer? | Hur? | Oryx[4] |
| 17 | Anpu | Saka (Cynopolis) | al-Kais | Anubis |
| 18 | Sep | Teudjoi / Hutnesut (Alabastronopolis) | el-Hiba | Set |
| 19 | Uab | Per-Medjed (Oxyrhynchus) | el-Bahnasa | Dous cetros |
| 20 | Atef-Khent | Henen-nesut (Heracleopolis Magna) | Ihnasiyyah al-Madinah | Sycamore sur |
| 21 | Atef-Pehu | Shenakhen / Semenuhor (Crocodilopolis, Arsinoë) | Faiyum | Sycamore norte |
| 22 | Maten | Tepihu (Aphroditopolis) | Atfih | Coitelo |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Rice 1999, p. 86.
- ↑ Wilkinson 1999, p. 57f.
- ↑ Shaw 2000, p. 196.
- 1 2 Grajetzki (2006), pp. 109–111
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Alto Exipto  |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Ballais, Jean-Louis (2000). "Conquests and land degradation in the eastern Maghreb". En Graeme Barker & David Gilbertson. Sahara and Sahel. The Archaeology of Drylands: Living at the Margin. Vol. 1, Part III. Londres: Routledge. pp. 125–136. ISBN 978-0-415-23001-8.
- Bard, Katheryn A.; Shubert, Steven Blake (1999). Encyclopedia of the Archaeology of Ancient Egypt. Londres: Routledge. ISBN 0-415-18589-0.
- Brice, William Charles (1981). An Historical Atlas of Islam. Leiden: Brill. ISBN 90-04-06116-9. OCLC 9194288.
- Chauveau, Michel (2000). Egypt in the Age of Cleopatra: History and Society Under the Ptolemies. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 0-8014-3597-8.
- David, Ann Rosalie (1975). The Egyptian Kingdoms. Londres: Elsevier Phaidon. OCLC 2122106.
- Ermann, Johann Peter Adolf; Grapow, Hermann (1982). Wörterbuch der Ägyptischen Sprache [Dictionary of the Egyptian Language] (en alemán). Berlin: Akademie. ISBN 3-05-002263-9.
- Grajetzki, Wolfram (2006). The Middle Kingdom of ancient Egypt: History, Archaeology and Society. Londres: Duckworth Egyptology. ISBN 978-0-7156-3435-6.
- Rice, Michael (1999). Who's Who in Ancient Egypt. Londres: Routledge. ISBN 978-0-415-15449-9.
- Roebuck, Carl (1966). The World of Ancient Times. New York, NY: Charles Scribner's Sons Publishing.
- Shaw, Ian (2000). The Oxford History of Ancient Egypt. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280458-7.
- Wilkinson, Toby A. H. (1999). Early Dynastic Egypt. Londres: Routledge. ISBN 0-415-18633-1.
Outros artigos
[editar | editar a fonte]
 |
Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |
