Inicialmente coñecido como o Avro 652A, o Anson desenvolveuse a mediados dos anos 30 a partir do avión de pasaxeiros anterior Avro 652 en resposta a unha solicitude de licitación emitida polo Ministerio do Aire británico para un avión de recoñecemento marítimo costeiro. Tras impresionar ao Ministerio, pedñíuse un único prototipo, que realizou o seu voo de estrea o 24 de marzo de 1935. Tras unha avaliación durante a cal o Type 652A superou ao seu competidor de Havilland DH.89, foi seleccionado como gañador, o que provocou que a Especificación 18/35 do Ministerio do Aire se redactase arredor do tipo e que se encargase unha orde inicial de 174 avións en xullo de 1935. O Type 652A recibiu pronto o nome do almirante británico George Anson.
O tipo entrou en servizo coa RAF e inicialmente usouse nas operacións de recoñecemento marítimo previstas xunto con hidroavións máis grandes. Despois do estoupido da segunda guerra mundial, pronto descubriuse que Anson quedara obsoleto nos roles de combate de primeira liña. Un gran número deles pasou a utilizarse como adestrador de tripulación multimotor, sendo considerado adecuado para esta tarefa, e converteuse no piar do Plan de adestramento aéreo da Commonwealth Británica. O tipo continuou sendo usado neste rol durante e despois do conflito, permanecendo no servizo da RAF como adestrador e avión de comunicacións ata o 28 de xuño de 1968.
Tras a guerra, un pequeno número de Ansons (coñececidos como Avro 19s) foron construídos novos para o mercado civil, xunto cun maior número de conversións civís a partir de excedentes militares, sendo usado como transporte lixeiro e avión executivo. Cando rematou a súa produción en 1952 Avro fabricara 8 138 Ansons en nove variantes, e Federal Aircraft Ltd no Canadá montara 2 882 aparellos máis a partir de 1941. cara finais dos século XX a gran maioría de Ansons fora xa retirado, pero aínda quedan algúns exemplares que aparecen en exhibicións aéreas. Hai dous no Reino Unido,[1][2] un en Nova Zelandia[3] e un cuarto aparello está almacenado no Canadá coa intención de restauralo para que poida voar novamente.[4]
