contiguo

Galego

• Etimoloxía: do latín contingere ("tocar").

• Pronuncia: /konˈtiɣwo̝/ (AFI)

Adxectivo

contiguo (ms: contiguo; mpl: contiguos; fs: contigua; fpl: contiguas)

1. Que está próxima ou en contacto unha cousa con outra.

Traducións

• Alemán: anstehend ^(de)
• Castelán: contiguo ^(es)
• Catalán: adjunt ^(ca)
• Esperanto: apuda ^(eo)
• Francés: contigu ^(fr)
• Inglés: contiguous ^(en)
• Italiano: contiguo ^(it)
• Neerlandés: belendend ^(nl), aangrenzend ^(nl)
• Portugués: contiguo ^(pt)