patente

Galego

• Etimoloxía: do latín patens.

• Pronuncia: /paˈtente̝/ /paˈtɛnte̝/ (AFI)

Substantivo feminino

patente (sg: patente; pl: patentes)

1. Documento oficial que garante a propiedade ou dereito exclusivo dun invento ou idea.

Traducións

• Alemán: Patent ^(de)
• Castelán: patente ^(es)
• Francés: patente ^(fr), brevet ^(fr)
• Inglés: patent ^(en)
• Polaco: patent ^(pl)
• Portugués: patente ^(pt)

Adxectivo

patente (sg: patente; pl: patentes)

1. Comprensible sen necesidade de explicacións e sen dar lugar a dúbidas.
   • Sinónimos: claro, evidente, manifesto, obvio, ostensible, palpable.

Traducións

• Castelán: patente ^(es)
• Francés: clair ^(fr), évident ^(fr)
• Inglés: patent ^(en)
• Portugués: patente ^(pt)