close
Naar inhoud springen

Carbonaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Structuurformule van het carbonaatanion

Carbonaat is een (polyatomisch) anion van koolstof en zuurstof,[1] met als brutoformule CO32−. De systematische naam is trioxidocarbonaat(2−).

Carbonaten zijn zouten of esters van diwaterstofcarbonaat (koolzuur).

Het carbonaatanion bezit een trigonaal planaire moleculaire geometrie, aangezien het centrale koolstofatoom sp2-gehybridiseerd is. Door de aanwezigheid van formele ladingen op twee van de drie zuurstofatomen, zijn drie resonantiestructuren mogelijk:

Resonantiestructuren van het carbonaatanion.
Resonantiestructuren van het carbonaatanion.

De drie koolstof-zuurstofbindingen zijn even lang.

Eigenschappen

[bewerken | brontekst bewerken]

Carbonaten zijn meestal vaste stoffen, doordat de ionaire binding zo sterk is dat er een kristalstructuur wordt gevormd. De meeste zijn kleurloos (wit) en reukloos. Ze zijn slecht oplosbaar in water, met uitzondering van waterstofcarbonaat en de carbonaten van alkalimetalen.

Bekende carbonaten zijn waterstofcarbonaat (biologische buffer), natriumcarbonaat (huishoudsoda), zilvercarbonaat en lood(II)carbonaat, bekend uit de kleurstof loodwit. In de natuur komt vooral calciumcarbonaat veel voor, met name in de vorm van het mineraal calciet, het hoofdbestanddeel van kalksteen. Dolomiet is kalksteen die uit magnesiumcarbonaat bestaat.

Zie de categorie Carbonates van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Zoek carbonaat op in het WikiWoordenboek.