close
Naar inhoud springen

German American Bund

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
German American Bund
German American Bund
Vlag van de German American Bunddaaronder: een lid van de Bund
Vlag van de German American Bund
daaronder: een lid van de Bund
Locatie
Land van hoofdzetel Verenigde Staten
Hoofdkantoor New YorkBewerken op Wikidata
Bijbehorend Camp Siegfried, Camp NordlandBewerken op Wikidata
Industrie en producten
Ideologie * Amerikaans nationalisme
Status en tijdlijn
Opgericht 19 maart 1936
Opgeheven december 1941Bewerken op Wikidata
Vervangt Friends of New Germany[1]
Organisatiestructuur
Type organisatieBewerken op Wikidata
Oprichter Fritz Julius KuhnBewerken op Wikidata

De German American Bund ook bekend als de German American Federation (Duits: Amerikadeutscher Bund of Amerikadeutscher Volksbund), was een Duits-Amerikaanse nationaalsocialistische organisatie in de Verenigde Staten, opgericht in 1936 als opvolger van de Friends of New Germany. De organisatie werd in december 1941 ontbonden nadat de Verenigde Staten toetraden tot de Tweede Wereldoorlog.

De Bund koos bewust voor een nieuwe naam om haar Amerikaanse karakter te benadrukken nadat de pers haar ervan beschuldigde onpatriottisch te zijn. Alleen Amerikaanse staatsburgers van Duitse afkomst mochten lid worden.[2] Het belangrijkste doel van de organisatie was het bevorderen van een gunstig beeld van nazi-Duitsland.

Friends of New Germany

[bewerken | brontekst bewerken]

In mei 1933 gaf plaatsvervangend Führer Rudolf Hess aan Duitse immigrant en lid van de NSDAP Heinz Spanknöbel toestemming om een Amerikaanse nazi-organisatie op te richten.[3]

Kort daarna richtte Spanknöbel, met hulp van het Duitse consulaat in New York, de Friends of New Germany op door twee eerdere kleine organisaties samen te voegen: Gau-USA en de Free Society of Teutonia. De organisatie was openlijk pro-nazi en hield zich bezig met politieke acties zoals het bestormen van de Duitstalige krant New Yorker Staats-Zeitung en het eisen van pro-nazi publicaties.

Een van de eerste initiatieven van de organisatie was propaganda voeren tegen de Joodse boycot van Duitse goederen, die in maart 1933 was begonnen als protest tegen het antisemitische beleid van nazi-Duitsland.

In oktober 1933 werd Spanknöbel uit de organisatie gezet en vervolgens gedeporteerd omdat hij zich niet had geregistreerd als buitenlandse agent.[3]

Tegelijkertijd begon congreslid Samuel Dickstein een onderzoek naar nazi- en fascistische organisaties in de Verenigde Staten. Dit leidde tot de oprichting van het latere House Un-American Activities Committee, dat zich richtte op buitenlandse propaganda en subversieve activiteiten.

In december 1935 beval Rudolf Hess alle Duitse staatsburgers om de Friends of New Germany te verlaten; de leiders werden teruggeroepen naar Duitsland.

Activiteiten van de Bund

[bewerken | brontekst bewerken]
German American Bund-parade op East 86th Street in New York, 30 oktober 1937

Op 19 maart 1936 werd in Buffalo de German American Bund opgericht als opvolger van de Friends of New Germany.[4]

De Bund koos de in Duitsland geboren maar inmiddels genaturaliseerde Amerikaan Fritz Julius Kuhn als leider (Bundesführer). Kuhn was een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog en een van de eerste leden van de NSDAP (de zogenaamde Alter Kämpfer). Onder zijn leiding groeide de organisatie aanzienlijk.

De Bund verdeelde de Verenigde Staten in drie regionale afdelingen (Gaue): Gau Ost, Gau West en Gau Midwest. Het nationale hoofdkwartier bevond zich aan East 85th Street in Manhattan.

De organisatie richtte verschillende trainingskampen op, waaronder Camp Nordland in New Jersey, Camp Siegfried in Yaphank, Camp Hindenburg in Wisconsin en andere kampen in Pennsylvania en New York.

De Bund organiseerde bijeenkomsten met nazi-symboliek, de Hitlergroet en sterke retoriek tegen president Franklin D. Roosevelt, Joodse organisaties, communisme, vakbonden en de Amerikaanse boycot van Duitse producten. De organisatie beweerde haar loyaliteit aan Amerika te tonen door zowel de Amerikaanse vlag als de vlag van nazi-Duitsland te tonen tijdens bijeenkomsten.

Kuhn verklaarde zelfs dat George Washington “de eerste fascist” was, omdat hij volgens hem niet geloofde dat democratie zou werken.[5]

De Duitse ambassadeur in de Verenigde Staten, Hans-Heinrich Dieckhoff, sprak in Berlijn zijn afkeuring uit over de Bund en mede daardoor hield de Duitse regering afstand en steunde de Bund verbaal noch financieel. Zowel de retoriek als de acties vanuit de Bund brachten de Duitse regering herhaaldelijk in verlegenheid bij de Verenigde Staten. Toen dan ook in 1938 in het Congres de Foreign Agents Registration Act passeerde verordende de nazi-regering dat Rijksduitsers (Duitse staatsburgers) zich niet langer mochten aansluiten en dat de Bund geen nazi-emblemen meer mocht gebruiken.

Madison Square Garden-bijeenkomst

[bewerken | brontekst bewerken]
Affiche voor de Bund-bijeenkomst in Madison Square Garden, 20 februari 1939

Het hoogtepunt van de Bund was waarschijnlijk de grote bijeenkomst op 20 februari 1939 in Madison Square Garden in New York, waar ongeveer 20.000 mensen aanwezig waren.[6]

Tijdens deze bijeenkomst viel Gerhard Wilhelm Kunze president Roosevelt herhaaldelijk aan door hem “Frank D. Rosenfeld” te noemen, zijn New Deal als de “Jew Deal” te bestempelen en te waarschuwen voor vermeend “Joods-bolsjewistisch” leiderschap.

De bijeenkomst leidde tot gewelddadige confrontaties tussen demonstranten en Bund-ordediensten en veroorzaakte grote publieke verontwaardiging.

In 1939 werd Kuhn beschuldigd van verduistering van meer dan 14.000 dollar uit de kas van de Bund. Op 5 december 1939 werd hij veroordeeld wegens belastingontduiking en verduistering tot een gevangenisstraf van tweeënhalf tot vijf jaar.[7]

Tijdens zijn gevangenschap verloor de Bund snel aan invloed. Nieuwe leiders, waaronder Gerhard Kunze, konden het verval niet stoppen.

Toen de Verenigde Staten in december 1941 gingen deelnemen aan de Tweede Wereldoorlog werd de Bund verboden en nog diezelfde maand ontbonden.[8]

Kuhn verloor in 1943 zijn Amerikaans staatsburgerschap. Na de oorlog werd hij gedeporteerd naar Duitsland, waar hij op 14 december 1951 in München overleed.[4]

  1. (en) William, Chris, "The German American Bund: The Enemy Within", Military Trader/Vehicles, 12 november 2019.
  2. (en) Van Ells, Mark D. (augustus 2007). Americans for Hitler – The Bund. America in WWII 3: 44–49
  3. 1 2 (en) American Bund. Gearchiveerd op 24 januari 2018.
  4. 1 2 (en) "Fritz Kuhn Death in 1951 Revealed", The New York Times, 2 februari 1953.
  5. (en) (7 maart 1938). Nazis Hail George Washington as First Fascist. Life : 17
  6. (en) "Bund Activities Widespread", The New York Times, 26 februari 1939.
  7. (en) Adams, Thomas (2005). Germany and the Americas: Culture, Politics, and History. ABC-CLIO, p. 631.
  8. (en) German American Bund. Holocaust Encyclopedia.

Verdere lectuur

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Bell, Leland V. (1973) In Hitler's Shadow; The Anatomy of American Nazism
  • Canedy, Susan (1990) America's Nazis: A Democratic Dilemma
  • Diamond, Sander (1974) The Nazi Movement in the United States: 1924–1941
  • McKale, Donald M. (1977) The Swastika Outside Germany
  • Van Ells, Mark D. (2007) Americans for Hitler – The Bund
[bewerken | brontekst bewerken]