charger

Frans

Uitspraak

• Geluid:  charger    (hulp, bestand)
• IPA: /ʃaʁ.ʒe/

Woordherkomst en -opbouw

• via Oudfrans charger, carger van Laatlatijn carricare "laden, opladen"; een afleiding van carrus (zie ook Frans char)

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
charger	chargeais	chargé
eerste groep	volledig

Werkwoord

charger

1. overgankelijk: laden, beladen, belasten, bevrachten, inladen, opladen

Afgeleide begrippen

• recharger

se charger

1. wederkerend (spreektaal) gebruiken (drugs of doping)

   «Depuis qu’il se charge, Bastien, il se tape tranquille des trajets de 20-40 kilomètres.»

   Sinds hij doping gebruikt haalt Bastien met gemak afstanden van 20-40 kilometer.