junior

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  junior    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈjyniˌjɔr / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• ju·ni·or

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘de jongere (achter namen)’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1795

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	junior	junioren juniores juniors
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de junior m

1. (sport) iemand in een jongere leeftijdsklasse

   • Hij is onder de junioren een groot talent. 

Synoniemen

• pupil, jr.

Antoniemen

• senior

Hyponiemen

• A-junior, politiejunior

Afgeleide begrippen

   

junior hoogleraar junior manager junior onderzoeker junior pastor junior-manager junioradviseur juniorenelftal juniorenkampioen juniorenklasse juniorenniveau juniorenploeg juniorenpolitie juniorenselectie juniorenteam juniorentijd juniorentoernooi juniorenwedstrijd juniorkamer juniorlid juniorrekening juniorsuite juniorzaag

Vertalingen

    1. jonge sportbeoefenaar   

Engels: peewee (en)

Frans: benjamin (fr) m v

	stellend
onverbogen	junior
verbogen	junior

Bijvoeglijk naamwoord

junior

1. een vaak achtergeplaatste aanduiding die een zoon aanduidt die de gelijke naam heeft als de vader

   • Nee ik bedoelde Jan Martens junior, niet zijn vader. 

Gangbaarheid

• Het woord junior staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "junior" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.