pastoor

Niet te verwarren met: pastor

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  pastoor    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• pas·toor

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘hoofd van parochie’ voor het eerst aangetroffen in 1475
• uit het Latijn pastor "herder"

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	pastoor	pastoors
verkleinwoord	pastoortje	pastoortjes

Zelfstandig naamwoord

de pastoor m

1. (beroep) (religie) een lid van de katholieke geestelijkheid die zich aan de zielzorg van zijn parochie wijdt

   ▸ Omdat er mensen opstaan weet ik dat de pastoor binnenkomt, even later gaan ze weer zitten.

   ▸ 'De pastoor heeft de kerk geopend,' antwoordt de man en hij wijst in de richting van het restaurant.

   ▸ Ik sta er vrolijk lachend op, naast de pastoor voor de kerk.

Overerving en ontlening

• Indonesisch: pastor

Vertalingen

    1.   

Duits: Pastor (de) m; Pfarrer (de) m, Priester (de) m (op ook protestants) Engels: pastor (en), parson (en) Estisch: pastor (et) Fins: pastori (fi) Frans: curé (fr) m Italiaans: prete (it) m, pastore (it) m Indonesisch: pastor (id) Japans: 牧師 (ja)

Latijn: pastor (la) m Nedersaksisch: pastoor (nds) Papiaments: pastor Pools: proboszcz (pl) m Slowaaks: farár (sk) m Spaans: cura (es) m, párroco (es) m Tsjechisch: farář (cs) m bezield Welsh: person (cy) m

Gangbaarheid

• Het woord pastoor staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "pastoor" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Nedersaksisch

Zelfstandig naamwoord

pastoor

1. (religie)(beroep) pastoor; een lid van de katholieke geestelijkheid die zich aan de zielzorg van zijn parochie wijdt

Veluws

Zelfstandig naamwoord

pastoor

1. (religie)(beroep) pastoor; een lid van de katholieke geestelijkheid die zich aan de zielzorg van zijn parochie wijdt