close
Przejdź do zawartości

Cinnyris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cinnyris
Cuvier, 1816[1]
Ilustracja
Nektarnik stalowy (C. asiaticus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

nektarniki

Rodzaj

Cinnyris

Typ nomenklatoryczny

Certhia chalybea Linnaeus, 1766

Synonimy
  • Aidemonia Reichenbach, 1853[2]
  • Notiocinnyris Roberts, 1922[3]
  • Aethocinnyris Roberts, 1922[4]
Gatunki

53 gatunki – zobacz opis w tekście

Cinnyrisrodzaj ptaków z rodziny nektarników (Nectariniidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce, Azji i Australazji[5].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 9–19 cm; masa ciała 4–24 g (samce są z reguły nieco cięższe od samic)[6].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1816 roku francuski przyrodnik Georges Cuvier w publikacji własnego autorstwa poświęconej klasyfikacji królestwa zwierząt, wraz z podstawami ich historii naturalnej i wprowadzeniem do anatomii porównawczej[1]. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie)[7] nektarnik czerwonopręgi (C. chalybeus).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Cinnyris: gr. κιννυρις kinnuris ‘mały ptak’ wspomniany przez Hezychiusza, wciąż nie zidentyfikowany[8].
  • Aidemonia: gr. αιδημων aidēmōn, αιδημονος aidēmonos ‘skromny, poważny, wstydliwy’, od αιδεομαι aideomai ‘być wstydliwym’[9]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[10]: Certhia cuprea Shaw, 1812.
  • Notiocinnyris: gr. νοτιος notios ‘południowy’, od νοτος notos ‘południe’; rodzaj Cinnyris Cuvier, 1816[11]. Gatunek typowy (poprawiony przez późniejsze oznaczenie)[11]: Certhia afra Linnaeus, 1766.
  • Aethocinnyris: lapsus słowny nazwy Notiocinnyris Roberts, 1922 (por. gr. αηθης aēthēs ‘dziwny’; rodzaj Cinnyris Cuvier, 1816)[12].

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation: pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. T. 1. Paryż: Chez Déterville, 1817, s. 411. (fr.).
  2. Scansoriae. The Climbers. – Les Grimpeurs. – Die Klettervögel. C. Picidae. The Woodpeckers. – Les Pics. – Die Spechte. B. Tenuirostres. The Suctorial-Birds. – Les Tenuirostres. – Die Dünschnäbler. W: H.G.L. Reichenbach: Handbuch der speciellen Ornithologie. Dresden & Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1854, s. 284. (niem.).
  3. Roberts 1922 ↓, s. 253.
  4. Roberts 1922 ↓, s. 254.
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Dippers, leafbirds, flowerpeckers, sunbirds. IOC World Bird List (v14.2). [dostęp 2024-12-04]. (ang.).
  6. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Sunbirds and Spiderhunters (Nectariniidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Cinnyris, DOI: 10.2173/bow.nectar1.01 [dostęp 2024-12-04] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  7. P.J. Selby: A Catalogue of the generic and sub-generic types of the class Aves arranged according to the natural system, with separate lists, distinguishing the various quarters of the globe in which they are to be procured. Newcastle: T. and J. Hodgson, 1840, s. 33. (ang.).
  8. The Key to Scientific Names, Cinnyris [dostęp 2022-01-15].
  9. The Key to Scientific Names, Aidemonia [dostęp 2022-01-15].
  10. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 137. (ang.).
  11. 1 2 The Key to Scientific Names, Notiocinnyris [dostęp 2022-01-15].
  12. The Key to Scientific Names, Aethocinnyris [dostęp 2022-01-15].
  13. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2024-10-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-12-04].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]