Juan Torquemada
| Kardynał biskup | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1388 |
| Data i miejsce śmierci |
26 września 1468 |
| Biskup Ourense | |
| Okres sprawowania |
1442–1445, 1463–1466 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Kreacja kardynalska |
18 czerwca 1439 |
Juan de Torquemada (ur. 1388 w Valladolid, zm. 26 września 1468 w Rzymie) – hiszpański kardynał, dominikanin. Stryj Tomasa de Torquemada, wielkiego inkwizytora Hiszpanii w latach 1483-98.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z Palencii w królestwie Kastylii. W wieku 15 lat wstąpił do zakonu dominikańskiego w konwencie San Pablo w Valladolid. Studiował na uniwersytetach w Salamance i Paryżu, uzyskując tytuły licencjata (1424) i magistra (1425) teologii. Następnie został profesorem na uniwersytecie w Valladolid oraz przeorem w miejscowym konwencie dominikanów (w 1431 został przeniesiony do konwentu w Toledo).
W 1432 przybył na Sobór w Bazylei w podwójnym charakterze przedstawiciela generała zakonu dominikanów oraz ambasadora króla Kastylii Jana II. Na soborze bronił autorytetu papieskiego przed atakami koncyliarystów, wspomagając kardynała Giuliano Cesarini, przewodniczącego obrad z ramienia papieża Eugeniusza IV. Poparł także przeniesienie obrad do Ferrary. W nagrodę Eugeniusz IV 4 marca 1435 mianował go Mistrzem Świętego Pałacu.
Po kolejnym przeniesieniu obrad soboru (tym razem do Florencji) Torquemada włączył się aktywnie w rozmowy teologiczne w ramach przygotowań do unii z Kościołem Greckim. W trakcie tych rozmów zaprzyjaźnił się z przyszłym kardynałem Bessarionem. W 1439 został wysłany jako legat papieski do Francji, gdzie bezskutecznie próbował odwieść króla Karola VII od popierania Soboru Bazylejskiego oraz od ratyfikowania Sankcji Pragmatycznej z Bourges (1438). W trakcie pobytu we Francji otrzymał informację, że papież Eugeniusz IV w dniu 18 grudnia 1439 mianował go kardynałem prezbiterem. Był odtąd znany jako Kardynał San Sisto (od kościoła tytularnego, jaki pierwotnie otrzymał, w 1446 wymienił go na Santa Maria in Trastevere). W następnych latach był także biskupem Kadyksu (1440–1442), Orense (1442-45 i ponownie 1463–1466), León (1460–1463), nadto otrzymał szereg pomniejszych beneficjów głównie na terenie Hiszpanii (m.in. dziekanat kapituły w Orense 1449–1463). W latach 1455–60 był administratorem diecezji podmiejskiej Palestriny, a następnie jej kardynałem biskupem 1460–1463. Uczestniczył w konklawe 1447, 1455, 1458 i 1464. Kardynał biskup Sabiny od 5 maja 1463. Zmarł w dominikańskim konwencie Santa Maria sopra Minerva w Rzymie i tam został pochowany.
Kardynał Torquemada był jednym z najsłynniejszych i najbardziej cenionych teologów w XV stuleciu. Swojemu dziełu Summa de Ecclesia zawdzięcza przydomek „ojca katolickiej eklezjologii”. Był autorem szeregu prac m.in. na temat władzy papieża i soboru, w których bronił prymatu papieża zwalczając argumenty koncyliarystyczne. Był także zwolennikiem koncepcji Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej. Wspierał reformy w zakonie dominikańskim. Swoje dochody z licznych beneficjów przeznaczał głównie na cele dobroczynne. W Rzymie i Florencji ufundował towarzystwa pomocy dla dziewcząt z biednych rodzin, zajmował się też wykupem chrześcijańskich jeńców z tureckiej niewoli. Współfinansował ekspedycje zbrojne przeciw Turkom, zagrażającym południowo-wschodniej Europie. W opactwie Subiaco, gdzie był opatem komendatoryjnym (od 1455), ufundował prasę drukarską.
- Decretum Gratiani, 1727
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Biografia Juana Torquemady (ang.) [dostęp: 18 stycznia 2008]
- Meditationes, seu Contemplationes devotissimae
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Juan Torquemada – dzieła w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000121203120
- VIAF: 9948377
- LCCN: n50049826
- GND: 118642928
- LIBRIS: 31fhl4zm1hhk1v7
- BnF: 12475104f
- SUDOC: 069708207
- SBN: MILV057187
- NKC: ola2002161389
- BNE: XX824447
- NTA: 070378835
- Open Library: OL199812A
- PLWABN: 9810594798305606
- NUKAT: n98047321
- J9U: 987007269060105171
- ΕΒΕ: 163111
- WorldCat: E39PBJcccpjKMVPBCHYKJvjjYP